کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لَوْ كَانَ اَلْمُؤْمِنُ فِي جُحْرِ فَأْرَةٍ لَقَيَّضَ اَللَّهُ لَهُ مَنْ يُؤْذِيهِ وَ قَالَ اَلْمُؤْمِنُ مُكَفَّرٌ.
امیر مؤمنان علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:اگر مؤمن در سوراخ موشی هم باشد، خداوند آزار دهنده ای را بر او می گمارد.
مِنْ رَوْضَةِ اَلْوَاعِظِينَ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ عَاشَ مُدَارِيا مَاتَ شَهِيدا وَ قَالَ مُدَارَاةُ اَلنَّاسِ صَدَقَةٌ.
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:هر که در زندگانی با مردم مدارا کند شهید می میرد.
عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ مَا يُضِرُّ اَلرَّجُلَ مِنْ شِيعَتِنَا أَيَّ مِيتَةٍ يَمُوتُ أَكْلُ اَلسَّبُعِ أَوِ اِحْتِرَاقٌ بِالنَّارِ أَوْ إِغْرَاقٌ بِالْمَاءِ أَوْ صَلْبٌ أَوْ قَتْلٌ هُوَ وَ اَللَّهِ صِدِّيقٌ شَهِيدٌ.
امام حسن مجتبی علیه السّلام فرمود:از پدرم شنیدم که می فرمود:شیعه به هر صورتی بمیرد زیان نمی بیند، چه خوراک درندگان شود، یا به آتش سوزانده شود، یا در آب غرق شود، یا به دار آویخته شود، یا کشته شود، بخدا قسم، او به هر حال جزء صدّیقان و شهیدان است.
مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ يَا أَبَا حَمْزَةَ إِنْ تَرَكْتَ اَلنَّاسَ لَمْ يَتْرُكُوكَ وَ إِنْ رَفَضْتَهُمْ لَمْ يَرْفُضُوكَ قُلْتُ وَ مَا أَصْنَعُ جُعِلْتُ فِدَاكَ قَالَ أَعْطِهِمْ مِنْ عِرْضِكَ لِيَوْمِ فَقْرِكَ .
ابو حمزه گوید:امام سجاد علیه السّلام فرمود:ای ابو حمزه اگر مردم را هم ترک کنی تو را ترک نکنند، و اگر از آنان فاصله بگیری از تو فاصله نگیرند، گفتم:فدایت شوم، چه کنم؟ فرمود:از آبرو و اعتبارات خود به آنان بده، تا ذخیرۀ روز نیازمندیت شود.
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ أَخَذَ مِيثَاقَ اَلْمُؤْمِنِ عَلَى بَلاَيَا أَرْبَعٍ أَشَدُّهَا عَلَيْهِ مُؤْمِنٌ مِثْلُهُ يَقُولُ مِثْلَ قَوْلِهِ وَ يَحْسُدُهُ وَ اَلثَّانِي مُنَافِقٌ يَقْفُو أَثَرَهُ وَ اَلثَّالِثُ شَيْطَانٌ يَتَعَرَّضُ بِنَفْسِهِ وَ يُضِلُّهُ وَ اَلرَّابِعُ كَافِرٌ بِالَّذِي آمَنَ بِهِ اَلْمُؤْمِنُ يَرَى جِهَادَهُ جِهَادا فَمَا بَقَاءُ اَلْمُؤْمِنِ عَلَى هَذَا.
امام باقر علیه السّلام فرمود:خداوند از مؤمن در مورد چهار گرفتاری پیمان گرفته:سخت ترین آنها بر او، مؤمنی مانند خودش است که مثل سخن او را می گوید و نسبت به وی حسادت می ورزد، و دوم منافقی که همیشه در تعقیب اوست، سوم شیطانی که در جانش رخنه کند و گمراهش سازد، چهارم کافری که به باورهای مؤمن عقیده نداشته باشد، و مبارزۀ مؤمن را برای خود جهادی بداند، بنا بر این چگونه مؤمن صبر و شکیبائی بر چنین گرفتاری نماید؟
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : أَصَابَ اَلْقَحْطُ قَوْما فِي زَمَانِ هُودٍ اَلنَّبِيِّ فَأَتَوْهُ لِيَسْتَسْقِيَ لَهُمْ فَخَرَجَتْ عَلَيْهِمْ مِنْ مَنْزِلِهِ عَجُوزٌ سَلِيطَةٌ صَيَّاحَةٌ فَقَالَتْ فَلِمَ لاَ يَسْتَسْقِي لِنَفْسِهِ فَقَالُوا أَرْشِدِينَا إِلَيْهِ قَالَتْ هُوَ فِي زَرْعٍ لَهُ يَسْتَسْقِيهِ فَأَتَوْهُ فَأَتَيْنَاهُ فَإِذَا هُوَ كُلَّمَا زَرَعَ بَابا قَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ مَا حَاجَتُكُمْ قَالُوا جِئْنَاكَ فِي حَاجَةٍ فَرَأَيْنَا أَعْجَبَ مِمَّا جِئْنَا قَالَ وَ مَا رَأَيْتُمْ قَالُوا رَأَيْنَا عَجُوزا خَرَجَتْ مِنْ مَنْزِلِكَ…
امام باقر علیه السّلام فرمود:در زمان حضرت هود علیه السّلام عدّه ای گرفتار قحطی شدند، آنان نزد هود رفتند تا دعا کند خداوند باران رحمتش را نازل کند، در این هنگام پیر زنی بد زبان و فحّاش از منزل هود خارج شد و گفت:چرا هود برای خودش چنین دعایی نمی کند؟ مردم گفتند:ما را به نزد او ببر، گفت:او اکنون در میان مزرعه مشغول آبیاری است، به آنجا بروید، ما نزد او رفتیم، هود هر قسمتی را که زراعت می کرد می ایستاد و دو رکعت نماز می خواند، در این هنگام هود متوجه آنان گشت و گفت:حاجت شما چیست؟ گفتند:ما برای حاجتی آمدیم ولی چیزی شگفت انگیزتر از حاجت خود مشاهده کردیم. گفت:چه دیدید؟گفتند:پیر زن بد زبان و فحّاشی را دیدیم که از منزلت خارج شد و بر سر ما فریاد کشید. فرمود:او همسر من است و من دوست دارم که سالها زنده…
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ اُبْتُلِيَ بِأَهْلِ بَيْتِهِ اَلْخَاصَّةِ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ أَهْلُ بَيْتٍ فَجَارُهُ اَلْأَدْنَى فَالْأَدْنَى.
امام باقر علیه السّلام فرمود:مؤمن همواره در زندگی خصوصیش گرفتار است، اگر هم خانواده ای نداشته باشد گرفتار نزدیکترین همسایگانش است.
عَنْ مُرَازِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : قَالَ لِي يَا مُرَازِمُ لاَ يَكُنْ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اَلنَّاسِ إِلاَّ خَيْرٌ وَ إِنْ شَتَمُونَا .
مرازم گوید:امام صادق علیه السّلام فرمود:ای مرازم همواره با مردم به نیکی رفتار کن، گرچه به ما فحش دهند.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَا كَانَ وَ لاَ يَكُونُ وَ لاَ هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ نَبِيٌّ وَ لاَ مُؤْمِنٌ إِلاَّ وَ لَهُ جَارٌ يُؤْذِيهِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:نبوده و نخواهد بود تا روز قیامت پیامبر و مؤمنی مگر اینکه برای او همسایه ای باشد که آزارش دهد.
عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا كَانَ وَ لاَ يَكُونُ وَ لاَ هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ نَبِيٌّ وَ لاَ مُؤْمِنٌ إِلاَّ وَ لَهُ رَحِمٌ يُؤْذِيهِ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:نبوده و نخواهد بود تا روز قیامت پیامبر و مؤمنی، مگر اینکه برای او خویشاوندی است که اذیّتش می کند.
عَنْهُ قَالَ : مَا أَفْلَتَ اَلْمُؤْمِنُ مِنْ وَاحِدَةٍ مِنْ ثَلاَثٍ وَ لَرُبَّمَا اِجْتَمَعَتِ اَلثَّلاَثُ عَلَيْهِ إِمَّا بَعْضُ مَنْ يَكُونُ مَعَهُ فِي اَلدَّارِ يُغْلِقُ عَلَيْهِ بَابَهُ وَ يُؤْذِيهِ أَوْ جَارٌ يُؤْذِيهِ أَوْ مَنْ فِي طَرِيقِهِ إِلَى حَوَائِجِهِ يُؤْذِيهِ وَ لَوْ أَنَّ مُؤْمِنا عَلَى قُلَّةِ جَبَلٍ لَبَعَثَ اَللَّهُ إِلَيْهِ شَيْطَانا يُؤْذِيهِ وَ يَجْعَلُ اَللَّهُ لَهُ مِنْ إِيمَانِهِ أُنْسا لاَ يَسْتَوْحِشُ مَعَهُ إِلَى أَحَدٍ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:مؤمن همواره گرفتار یکی از سه چیز است، و گاهی هر سه بر وی گرد آیند: یا دشمنی کسی که با او در خانه ای است، که در را به رویش می بندد و اذیّتش می کند، یا همسایه ای که آزارش می دهد، یا کسی که در راه محلّ کارش او را اذیّت می کند، و اگر مؤمنی بر قلّۀ کوهی هم باشد خداوند شیطانی را بر می انگیزد تا او را اذیّت کند، و خداوند از ایمانش برای او مونسی قرار می دهد که از وحشت به کسی پناه نبرد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لَوْ أَنَّ مُؤْمِنا عَلَى لَوْحٍ فِي اَلْبَحْرِ لَقَيَّضَ اَللَّهُ لَهُ شَيْطَانا يُؤْذِيهِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:اگر مؤمنی بر روی تخته پاره ای در دریا باشد، خداوند شیطانی را بگمارد که اذیّتش کند.
