عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لِيَأْذَنْ بِحَرْبٍ مِنِّي مَنْ آذَى عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنَ وَ لْيَأْمَنْ غَضَبِي مَنْ أَكْرَمَ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنَ وَ لَوْ لَمْ يَكُنْ مِنْ خَلْقِي فِي اَلْأَرْضِ مَا بَيْنَ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ إِلاَّ مُؤْمِنٌ وَاحِدٌ مَعَ إِمَامٍ عَادِلٍ لاَسْتَغْنَيْتُ بِهِمَا عَنْ جَمِيعِ مَا خَلَقْتُ فِي أَرْضِي وَ لَقَامَتْ سَبْعُ سَمَاوَاتٍ وَ أَرَضِينَ بِهِمَا وَ جَعَلْتُ لَهُمَا مِنْ إِيمَانِهِمَا أُنْسا لاَ يَحْتَاجَانِ إِلَى أُنْسٍ سِوَاهُمَا.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:خداوند متعال می فرماید:باید به من اعلان جنگ دهد آن کسی که بندۀ مؤمنم را اذیت کرده است، و از غضبم در امان خواهد بود آن کس که بندۀ مؤمنم را گرامی داشت، اگر از مخلوقاتم در زمین بین مشرق و مغرب فقط یک مؤمن به همراه امامی عادل باشد، از تمامی آنچه روی زمین خلق نموده ام بی نیاز می شوم، و به وسیلۀ همین دو نفر آسمانها و زمین به پای داشته می شود، و از ایمانشان برای آنان انسی قرار دهم که به آنسی غیر از آن نیازمند نگردند.
عَنْ أَبِي اَلصَّبَّاحِ اَلْكِنَانِيِّ قَالَ : كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَدَخَلَ عَلَيْهِ شَيْخٌ كَبِيرٌ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ أَشْكُو إِلَيْكَ وُلْدِي وَ عُقُوقَهُمْ وَ إِخْوَانِي وَ جَفَاهُمْ لِي عِنْدَ كِبَرِ سِنِّي فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ يَا هَذَا إِنَّ لِلْحَقِّ دَوْلَة وَ لِلْبَاطِلِ دَوْلَة وَاحِدٌ مِنْهُمَا ذَلِيلٌ فِي دَوْلَةِ صَاحِبِهِ وَ إِنَّ أَدْنَى مَا يُصِيبُ اَلْمُؤْمِنَ فِي دَوْلَةِ اَلْبَاطِلِ اَلْعُقُوقُ مِنْ وُلْدِهِ وَ اَلْجَفَاءُ مِنْ إِخْوَانِهِ وَ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يُصِيبُ شَيْئا مِنَ اَلرَّفَاهِيَةِ فِي دَوْلَةِ…
ابو الصباح کنانی گوید:خدمت حضرت صادق علیه السّلام بودم که پیر مردی وارد شد و گفت:یا ابا عبد اللّٰه من از فرزندانم و ناسپاسیشان و از برادرانم و جفا کاریشان نسبت به خود با وجود سالخوردگی شکایت دارم، امام صادق علیه السّلام فرمود:ای پیر مرد برای حق دولتی است و برای باطل دولتی، و هر یک از این دو نزد دولت رفیقش خوار است، و کمترین مصیبتی که مؤمن از دولت باطل می بیند آزار دیدن از فرزندان و جفا کاری برادرانش است، و هیچ مؤمنی نباشد که در دولت باطل آسایشی بیند، جز آنکه قبل از مرگش گرفتار گردد، یا در بدنش یا در فرزندش یا در مالش، تا خداوند او را از آنچه در دوران حکومت باطل به دست آورده رها سازد، و بهره اش را در دولت حق بسیار گرداند، اینک صبر کن و تو را مژده باد.
قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لاَ يَنْفَكُّ اَلْمُؤْمِنُ مِنْ خِصَالٍ أَرْبَعٍ مِنْ جَارٍ يُؤْذِيهِ وَ شَيْطَانٍ يُغْوِيهِ وَ مُنَافِقٍ يَقْفُو أَثَرَهُ وَ مُؤْمِنٍ يَحْسُدُهُ قَالَ سَمَاعَةُ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مُؤْمِنٌ يَحْسُدُهُ قَالَ يَا سَمَاعَةُ أَمَا إِنَّهُ أَشَدُّهُمْ عَلَيْهِ قُلْتُ وَ كَيْفَ ذَلِكَ قَالَ لِأَنَّهُ يَقُولُ اَلْقَوْلَ فِيهِ فَيُصَدَّقُ عَلَيْهِ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:مؤمن از چهار خصلت جدا نیست:از همسایه ای که اذیّتش می کند، و شیطانی که او را گمراه می نماید، و منافقی که دائما تعقیبش می کند، و مؤمنی که نسبت به او حسادت می ورزد. سماعه گوید:عرض کردم:فدایت شوم، مؤمنی که نسبت به او حسادت می ورزد؟ فرمود:ای سماعه بدان حسد مؤمن از همه بر او سخت تر است.گفتم:چگونه؟فرمود: زیرا در باره اش بد گویی می کند و مردم هم تصدیقش می کنند.
عَنْهُ قَالَ : إِنْ قَدَرْتُمْ أَنْ لاَ تُعْرَفُوا فَافْعَلُوا وَ مَا عَلَيْكَ إِنْ لَمْ يُثْنِ اَلنَّاسُ عَلَيْكَ وَ أَنْ تَكُونَ عِنْدَ اَلنَّاسِ مَذْمُوما إِذَا كُنْتَ وَ كُنْتَ عِنْدَ اَللَّهِ مَحْمُودا .
امام صادق علیه السّلام فرمود:اگر توانستید گمنام بمانید، این کار را بکنید، تو را چه می شود اگر مردم تمجیدت نکنند، و اینکه نزد مردم مورد مذمّت باشی در حالی که نزد خداوندت ستوده باشی.
مِنَ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَنْ لَمْ يَحْتَمِلِ اَلْجَفَاءَ لَمْ يَشْكُرِ اَلنِّعْمَةَ مِنْ غَيْرِهِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر کس تحمّل بدگویی مردم را نداشته باشد، در برابر نعمت شکرگزار نیست.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِذَا أَرَدْتُمْ أَنْ تَكُونُوا إِخْوَانِي وَ أَصْحَابِي فَوَطِّنُوا أَنْفُسَكُمْ عَلَى اَلْعَدَاوَةِ وَ اَلْبَغْضَاءِ مِنَ اَلنَّاسِ وَ إِلاَّ فَلَسْتُمْ لِي بِأَصْحَابٍ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:اگر خواستید از برادران و اصحاب من باشید، باید خود را برای دشمنی و کینه مردم نسبت به خود آماده سازید، و گر نه اصحاب من نیستید.
عَنْهُ قَالَ : إِنَّ اَلْحَوَارِيِّينَ شَكَوْا إِلَى عِيسَى اِبْنِ مَرْيَمَ مَا يَلْقَوْنَ مِنَ اَلنَّاسِ فَقَالَ إِنَّ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمْ يَزَالُوا مُبْغَضِينَ فِي اَلنَّاسِ كَحَبَّةِ اَلْقَمْحِ مَا أَحْلَى مَذَاقَهَا وَ أَكْثَرَ أَعْدَاءَهَا.
امام صادق علیه السّلام فرمود:حواریّون از اذیّت و آزار مردم نسبت به خودشان به عیسی بن مریم شکایت کردند، عیسی فرمود:مؤمنان همواره مورد خشم مردمند، مانند دانۀ گندم که داخلش شیرین و دشمنانش بسیارند.
عَنْهُ قَالَ : مَا أَحَبَّ اَللَّهُ عَبْدا إِلاَّ أَغْرَى بِهِ هَذَا اَلْخَلْقَ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند هیچ بنده ای را دوست ندارد، مگر اینکه مردم نسبت به او دشمنی می ورزند.
عَنْهُ قَالَ : لاَ يَكُونُ اَلْمُؤْمِنُ مُؤْمِنا حَتَّى يَكُونَ أَبْغَضَ عِنْدَ اَلنَّاسِ مِنْ جِيفَةِ حِمَارٍ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:ایمان مؤمن به اثبات نرسد، مگر اینکه نزد مردم از لاشۀ الاغی پست تر باشد.
عَنْهُ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ جَعَلَ اَلْمُؤْمِنَ عَلَى أَنْ لاَ يُقْبَلَ قَوْلُهُ وَ لاَ يَنْتَصِفَ مِنْ عَدُوِّهِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند مؤمن را در حالتی قرار دهد که سخنش مورد قبول واقع نشود، و در موقع درگیری با دشمن در باره اش به عدالت رفتار نشود.
عَنْهُ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ جَعَلَ اَلْمُؤْمِنَ فِي اَلدُّنْيَا غَرَضا لِعَدُوِّهِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَوَقٰاهُ اَللّٰهُ سَيِّئٰاتِ مٰا مَكَرُوا : فَقَالَ أَمَا وَ اَللَّهِ لَقَدْ سَطَوْا عَلَيْهِ فَقَتَلُوهُ وَ لَكِنْ وَقَاهُ أَنْ يَفْتِنُوهُ فِي دِينِهِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند مؤمن را در دنیا در تیررس دشمنش قرار داده، و فرمود: خداوند او را از بدیهای مکر و حیله حفظ کرد .سپس امام علیه السّلام فرمود:بدانید، به خدا قسم دشمنان محاصره اش کردند و او را کشتند، ولی خداوند او را از ضربه خوردن به دینش حفظ نمود.
عَنِ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ : قَالَ رَجُلٌ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ أَنَا عِنْدَهُ إِنَّ مَنْ قِبَلَنَا يَقُولُونَ إِنَّ اَللَّهَ إِذَا أَحَبَّ عَبْدا نَوَّهَ مُنَوِّهٌ بِاسْمِهِ مِنَ اَلسَّمَاءِ أَنَّ اَللَّهَ يُحِبُّ فُلاَنا فَأَحِبُّوهُ فَيُلْقِي اَللَّهُ مَحَبَّتَهُ فِي قُلُوبِ اَلْعِبَادِ وَ إِذَا أَبْغَضَ عَبْدا نَوَّهَ مُنَوِّهٌ بِاسْمِهِ مِنَ اَلسَّمَاءِ أَنَّ اَللَّهَ يُبْغِضُ فُلاَنا فَأَبْغِضُوهُ فَيُلْقِي اَللَّهُ لَهُ اَلْبَغْضَاءَ فِي قُلُوبِ اَلْعِبَادِ قَالَ وَ كَانَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ مُتَّكِيا فَاسْتَوَى قَاعِدا ثُمَّ نَفَضَ كُمَّهُ وَ قَالَ…
مفضّل بن عمر گوید:مردی خدمت حضرت صادق علیه السّلام در حالی که من هم حضور داشتم عرض کرد:پیشینیان ما بر این عقیده بوده اند که هر گاه خداوند بنده ای را دوست بدارد، نداکننده ای او را از آسمان به نامش صدا زند، که خداوند فلانی را دوست دارد، شما نیز دوستش بدارید، در این هنگام خداوند محبتش را در دلهای بندگان جای دهد، و هر گاه بنده ای مورد خشم خدا واقع شود، منادی از آسمان اسم او را صدا زند و گوید: فلانی مورد خشم خداوند قرار گرفته، شما هم نسبت به او غضب کنید، در این هنگام خداوند کینۀ او را در دل بندگان قرار می دهد. مفضل گوید:امام صادق علیه السّلام که تا آن موقع تکیه کرده بود، پس از شنیدن کلام آن مرد راست نشست و تکانی به آستینش داد، سپس فرمود:این چنین نیست، بلکه خداوند هر گاه بنده ای را دوست بدارد مردم…
