قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنِ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ : قَالَ رَجُلٌ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ أَنَا عِنْدَهُ إِنَّ مَنْ قِبَلَنَا يَقُولُونَ إِنَّ اَللَّهَ إِذَا أَحَبَّ عَبْدا نَوَّهَ مُنَوِّهٌ بِاسْمِهِ مِنَ اَلسَّمَاءِ أَنَّ اَللَّهَ يُحِبُّ فُلاَنا فَأَحِبُّوهُ فَيُلْقِي اَللَّهُ مَحَبَّتَهُ فِي قُلُوبِ اَلْعِبَادِ وَ إِذَا أَبْغَضَ عَبْدا نَوَّهَ مُنَوِّهٌ بِاسْمِهِ مِنَ اَلسَّمَاءِ أَنَّ اَللَّهَ يُبْغِضُ فُلاَنا فَأَبْغِضُوهُ فَيُلْقِي اَللَّهُ لَهُ اَلْبَغْضَاءَ فِي قُلُوبِ اَلْعِبَادِ قَالَ وَ كَانَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ مُتَّكِيا فَاسْتَوَى قَاعِدا ثُمَّ نَفَضَ كُمَّهُ وَ قَالَ لَيْسَ هَكَذَا وَ لَكِنْ إِذَا أَحَبَّ اَللَّهُ عَبْدا أَغْرَى بِهِ اَلنَّاسَ لِيَقُولُوا فِيهِ مَا يُؤْجِرُهُ وَ يُؤْثِمُهُمْ وَ إِذَا أَبْغَضَ عَبْدا أَلْقَى اَلْمَحَبَّةَ فِي قُلُوبِ اَلْعِبَادِ لِيَقُولُوا فِيهِ مَا لَيْسَ فِيهِ فَيُؤْثِمَهُمْ وَ إِيَّاهُ ثُمَّ قَالَ مَنْ كَانَ أَحَبَّ إِلَى اَللَّهِ مِنْ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا ثُمَّ أُغْرِيَ بِهِ جَمِيعُ مَنْ رَأَيْتَ حَتَّى صَنَعُوا بِهِ مَا صَنَعُوا وَ مَنْ كَانَ أَحَبَّ إِلَى اَللَّهِ مِنَ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ ثُمَّ أُغْرِيَ بِهِ مَنْ أُغْرِيَ مِنَ اَلنَّاسِ حَتَّى قَتَلُوهُ لَيْسَ كَمَا قَالُوا .
مفضّل بن عمر گوید:مردی خدمت حضرت صادق علیه السّلام در حالی که من هم حضور داشتم عرض کرد:پیشینیان ما بر این عقیده بوده اند که هر گاه خداوند بنده ای را دوست بدارد، نداکننده ای او را از آسمان به نامش صدا زند، که خداوند فلانی را دوست دارد، شما نیز دوستش بدارید، در این هنگام خداوند محبتش را در دلهای بندگان جای دهد، و هر گاه بنده ای مورد خشم خدا واقع شود، منادی از آسمان اسم او را صدا زند و گوید: فلانی مورد خشم خداوند قرار گرفته، شما هم نسبت به او غضب کنید، در این هنگام خداوند کینۀ او را در دل بندگان قرار می دهد. مفضل گوید:امام صادق علیه السّلام که تا آن موقع تکیه کرده بود، پس از شنیدن کلام آن مرد راست نشست و تکانی به آستینش داد، سپس فرمود:این چنین نیست، بلکه خداوند هر گاه بنده ای را دوست بدارد مردم را به توسط او امتحان می کند، تا در بارۀ او سخنانی بگویند که او اجر ببرد و آنان به گناه آلوده گردند، و هر گاه بنده ای را مورد غضب قرار دهد، محبتش را در دل مردم اندازد تا در باره اش سخنانی بگویند که در او نیست، تا هم خود و هم آنان به گناه آلوده گردند. سپس فرمود:چه کسی از یحیی بن زکریا نزد خدا محبوبتر بود؟همۀ مردم را بر انگیخت تا او را آن طور کشتند، و چه کسی از حسین بن علی علیه السّلام نزد خداوند محبوبتر است؟نسبت به او عده ای از مردم را بر انگیخت تا اینکه او را کشتند، مطلب آن طور که می گویند نیست.