قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْهُ قَالَ : إِنَّ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ مِمَّنْ هُوَ عَلَى مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ لَيُؤْخَذُ اَلرَّجُلُ مِنْهُمْ فَتُقْطَعُ يَدَاهُ وَ رِجْلاَهُ وَ يُصْلَبُ عَلَى جُذُوعِ اَلنَّخْلِ وَ يُشَقُّ بِالْمِنْشَارِ فَلاَ يَعْدُو ذَلِكَ نَفْسَهُ ثُمَّ تَلاَ قَوْلَهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا اَلْجَنَّةَ وَ لَمّٰا يَأْتِكُمْ مَثَلُ اَلَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ اَلْبَأْسٰاءُ وَ اَلضَّرّٰاءُ : اَلْآيَةَ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:قبل از شما نیز کسانی بودند و عقیدۀ شما را داشتند، ولی وقتی یکی از آنان توسط کفّار گرفته می شد دست و پایش را قطع می کردند و بر شاخه های خرما دار می زدند، و به وسیلۀ ارّه قطعه قطعه می شدند، ولی او ناراحت نمی شد و صبر می نمود.سپس این آیه را تلاوت فرمود: آیا گمان کردید که وارد بهشت می شوید بدون امتحانی که پیش از شما بر گذشتگان آمد که بر آنان رنج و سختیها رسید .