احادیث درباره فضیلت بیماری

عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : اَلْجَسَدُ إِذَا لَمْ يَمْرَضْ أَشِرَ وَ لاَ خَيْرَ فِي جَسَدٍ يَأْشَرُ.

امام باقر علیه السّلام فرمود:هر گاه بدن بیمار نشود شرارتش بیشتر است، و بدنی که شرارت برساند خیر ندارد.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَوْ لاَ أَنْ يَجِدَ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنُ فِي قَلْبِهِ لَعَصَّبْتُ رَأْسَ اَلْكَافِرِ بِعِصَابَةِ حَدِيدٍ لاَ يُصَدَّعُ رَأْسُهُ أَبَدا .

امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند عزّ و جلّ می فرماید:اگر بندۀ مؤمنم دل آزرده نمی شد، سر کافر را با دستمال آهنی می بستم تا هرگز سرش درد نگیرد.

عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَثَلُ اَلْمُؤْمِنِ كَمَثَلِ خَامَةِ اَلزَّرْعِ تُكْفِئُهَا اَلرِّيَاحُ كَذَا وَ كَذَا وَ اَلْمُؤْمِنُ تُكْفِئُهُ اَلْأَوْجَاعُ وَ اَلْأَمْرَاضُ وَ مَثَلُ اَلْمُنَافِقِ كَمَثَلِ اَلْإِرْزَبَّةِ اَلْمُسْتَقِيمَةِ اَلَّتِي لاَ يُصِيبُهَا شَيْءٌ حَتَّى يَأْتِيَهُ اَلْمَوْتُ فَيَقْصِفَهُ قَصْفا .

امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:حکایت مؤمن حکایت ساقۀ گیاهی است که بادها او را به این سو و آن سو حرکت می دهند، مؤمن را هم دردها و بیماریها خم و راست می کنند، و حکایت منافق حکایت عصای آهنین راستی است که آسیبی به آن نرسد، تا مرگش فرا رسد و او را درهم شکند.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : عُودُوا مَرْضَاكُمْ وَ سَلُوهُمُ اَلدُّعَاءَ يَعْدِلُ دُعَاءَ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ مَنْ مَرِضَ لَيْلَة فَقَبِلَهَا بِقَبُولِهَا كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ عِبَادَةَ سِتِّينَ سَنَة قُلْتُ مَا مَعْنَى قَبُولِهَا قَالَ لاَ يَشْكُو مَا أَصَابَهُ فِيهَا إِلَى أَحَدٍ .

امام صادق علیه السّلام فرمود:از بیمارانتان عیادت کنید و از آنان بخواهید تا برایتان دعا کنند، زیرا دعای آنان با دعای فرشتگان برابری می کند، و هر کس شبی بیمار شود و آن را به خوشنودی بپذیرد، خداوند ثواب عبادت شصت سال را برایش بنویسد، پرسیدم: معنای پذیرفتن آن چیست؟فرمود:از مصیبتی که برایش پیش آمده نزد کسی شکایت نکند.

عَنْهُ عَنْ أَبِيهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : عُودُوا مَرْضَاكُمْ وَ سَلُوا أَنْ يَدْعُوا اَللَّهَ لَكُمْ فَإِنَّ دُعَاءَهُمْ يَعْدِلُ دُعَاءَ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ مَنْ مَرِضَ لَيْلَة فَقَبِلَهَا بِقَبُولِهَا وَ أَدَّى شُكْرَهَا إِلَى اَللَّهِ كَانَتْ كَعِبَادَةِ سِتِّينَ سَنَة قَالَ أَبِي قُلْتُ لَهُ مَا قَبُولُهَا قَالَ يَصْبِرُ عَلَيْهَا وَ لاَ يُخْبِرُ بِمَا كَانَ فِيهَا فَإِذَا أَصْبَحَ حَمِدَ اَللَّهَ عَلَى مَا كَانَ فِيهَا .

امام باقر علیه السّلام فرمود:به عیادت بیمارانتان بروید و از آنان بخواهید تا برایتان دعا کنند، زیرا دعای آنان با دعای فرشتگان برابر است، هر کس شبی مریض شود و آن را به خوشنودی بپذیرد و شکرش را بجا آورد، این شکر معادل با شصت سال عبادت است. راوی گوید:از امام پرسیدم:معنای قبولش چیست؟فرمود:بر آن صبر کند، و کسی را به گرفتاریش خبر ندهد، و هر گاه شبش را به صبح رساند خدا را بر آنچه مبتلایش بوده سپاس گوید.