عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلسَّخَاءُ شَجَرَةٌ فِي اَلْجَنَّةِ أَغْصَانُهَا مُتَدَلِّيَاتٌ فِي اَلْأَرْضِ فَمَنْ أَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا قَادَهُ ذَلِكَ اَلْغُصْنُ إِلَى اَلْجَنَّةِ .
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:سخاوت درختی در بهشت است که شاخه های آن در زمین آویزان است، هر کس شاخه ای از شاخه های آن را بگیرد، آن شاخه او را به بهشت می کشاند.
عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ رَحِمَ اَللَّهُ عَبْدا اِسْتَحْيَا مِنْ رَبِّهِ حَقَّ اَلْحَيَاءِ حَفِظَ اَلرَّأْسَ وَ مَا حَوَى وَ اَلْبَطْنَ وَ مَا وَعَى وَ ذَكَرَ اَلْقَبْرَ وَ اَلْبِلَى وَ ذَكَرَ أَنَّ لَهُ فِي اَلْآخِرَةِ مَعَادا .
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:خدا رحمت کند بنده ای را که از پروردگارش شرم کند، حیاء واقعی حفظ سر و پوشاندن آن است، و شکم و آنچه در آن می ریزد، و یاد از قبر و پوسیدگی، و به یاد داشتن اینکه در آخرت معادی هست.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ كٰانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَ اَلْيَوْمِ اَلْآخِرِ : فَلْيَفِ بِمَا وَعَدَ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:هر کس به خدا و روز رستاخیز ایمان دارد، باید به وعده اش عمل کند.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ إِنَّ سَعْدا غَيُورٌ وَ أَنَا أَغْيَرُ مِنْهُ وَ جَدَعَ اَللَّهُ أَنْفَ مَنْ لاَ يَغَارُ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ مِنَ اَلْمُسْلِمِينَ .
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:سعد غیرتمند است، و من از او غیرتمندترم، خداوند بینی مؤمنین یا مسلمینی را که غیور نیستند قطع کند.
عَنْهُ لاَ غَيْرَةَ فِي اَلْحَلاَلِ بَعْدَ قَوْلِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لاَ تُحْدِثَا شَيْئا حَتَّى أَرْجِعَ إِلَيْكُمَا.
امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:در حلال غیرت نیست، بعد از قول رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله به علی علیه السّلام و فاطمه علیها السّلام هنگام زفافشان ، کاری نکنید تا نزد شما بر گردم.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا هَلَكَ اِمْرُؤٌ عَرَفَ قَدْرَ نَفْسِهِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ وَ مَا إِخَالُ رَجُلا يَرْفَعُ نَفْسَهُ فَوْقَ قَدْرِهَا إِلاَّ مِنْ خَلَلٍ فِي عَقْلِهِ مَا إِخَالُ أَيْ مَا أَتَفَرَّسُ فِيهِ خَيْرا .
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کرد که فرمود:هر کس قدر خود را شناخت هلاک نشود. سپس امام صادق علیه السّلام فرمود:مردی خیال نکند بیش از مقدار خود برتر است، مگر اینکه در عقلش نقصان باشد.
عَنْهُ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ وَعَدَهُ اَللَّهُ عَلَى عَمَلٍ ثَوَابا فَهُوَ مُنْجِزٌ لَهُ وَ مَنْ أَوْعَدَهُ عَلَى عَمَلٍ عِقَابا فَهُوَ فِيهِ بِالْخِيَارِ.
امام صادق علیه السّلام از پدران بزرگوارش از رسول اکرم صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:خداوند به هر بنده ای که در برابر عملی وعدۀ ثواب داده باشد به آن عمل نماید، و هر که را بر عملی به عقاب وعده داده باشد، در عمل کردن به آن مخیّر است.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ اَلْآيَةُ قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ نٰارا : جَلَسَ رَجُلٌ مِنَ اَلْمُسْلِمِينَ يَبْكِي فَقَالَ أَنَا عَجَزْتُ عَنْ نَفْسِي كُلِّفْتُ أَهْلِي فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اَللَّهِ حَسْبُكَ أَنْ تَأْمُرَهُمْ بِمَا تَأْمُرُ بِهِ نَفْسَكَ وَ تَنْهَاهُمْ عَمَّا تَنْهَى عَنْهُ نَفْسَكَ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:هنگامی که این آیه نازل شد خودتان و خانواده تان را از دوزخ حفظ کنید مردی از مسلمانان نشست و شروع به گریه کرد و گفت:من از حفظ خودم عاجزم، خانواده ام را هم بر عهدۀ من گذاشتند رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:برای تو همین بس که به آنچه خودت امرشده ای امرشان کنی، و از آنچه خودت نهی شده ای نهیشان کنی.
عَنْهُ قَالَ : نَزَلَ جَبْرَئِيلُ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ فَقَالَ لَهُ رَبُّكَ يُقْرِئُكَ اَلسَّلاَمَ وَ يَقُولُ لَكَ هَذِهِ بَطْحَاءُ مَكَّةَ تَكُونُ لَكَ رَضْرَاضُهُ ذَهَبٌ وَ لاَ تَنْقُصُ مِمَّا اِدَّخَرْتُ لَكَ شَيْئا قَالَ فَنَظَرَ رَسُولُ اَللَّهِ إِلَى اَلْبَطْحَاءِ فَقَالَ لاَ يَا رَبِّ وَ لَكِنْ أَشْبَعُ يَوْما فَأَحْمَدُكَ وَ أَجُوعُ يَوْما فَأَسْأَلُكَ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:جبرئیل بر رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نازل شد و عرض کرد:خدایت سلام می رساند و می فرماید:ریگزارهای مکه را برایت تبدیل به تکه های طلا می کنم و از مقامات اخروی هم چیزی کم نمی کنم، رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نگاهی به بیابان کرد و عرض کرد:پروردگارا اگر روزی سیر باشم تو را سپاس گویم، و اگر روزی گرسنه باشم از خودت می خواهم.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا لِي وَ لِلدُّنْيَا وَ مَا أَنَا وَ اَلدُّنْيَا إِنَّمَا مَثَلِي وَ مَثَلُهَا كَمَثَلِ رَاكِبٍ رُفِعَتْ لَهُ شَجَرَةٌ فِي يَوْمٍ صَائِفٍ فَنَامَ تَحْتَهَا ثُمَّ رَاحَ وَ تَرَكَهَا.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:مرا چه به دنیا و من با دنیا چه کار دارم، حکایت من و دنیا حکایت سواری است که در روزی گرم به درختی برخورد، و زیر سایۀ آن درخت خواب کوتاهی نموده، سپس کوچ کرده و درخت را واگذاشته.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا أَنَا وَ اَلدُّنْيَا إِنَّمَا مَثَلِي وَ مَثَلُ اَلدُّنْيَا كَمَثَلِ رَجُلٍ رَاكِبٍ مَرَّ عَلَى شَجَرَةٍ لَهَا فَيْءٌ فَاسْتَظَلَّ تَحْتَهَا فَلَمَّا أَنْ مَالَ اَلظِّلُّ عَنْهَا اِرْتَحَلَ وَ ذَهَبَ وَ تَرَكَهَا.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:مرا چه با دنیا، حکایت من و دنیا حکایت سواری است که به درختی می رسد و زیر سایه اش استراحت می کند، و چون سایه اش بر طرف شد از آنجا کوچ کند و درخت را ترک گوید.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ لَمْ يَتَعَزَّ بِعَزَاءِ اَللَّهِ تَقَطَّعَتْ نَفْسُهُ حَسَرَاتٍ عَلَى اَلدُّنْيَا وَ مَنْ أَتْبَعَ بَصَرَهُ مَا فِي أَيْدِي اَلنَّاسِ كَثُرَ هَمُّهُ وَ لَمْ يُشْفَ غَيْظُهُ وَ مَنْ لَمْ يَرَ لِلَّهِ عَلَيْهِ نِعْمَة إِلاَّ فِي مَطْعَمٍ أَوْ مَشْرَبٍ أَوْ مَلْبَسٍ فَقَدْ قَصَرَ عَمَلُهُ وَ دَنَا عَذَابُهُ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:هر که با دلجویی خدا دلش آرام نگرفت، نفسش از حسرتهای دنیایی قطع نمی شود، و هر که چشم به آنچه در دست مردم است داشته باشد اندوهش فراوان گردد و سوز دلش درمان نپذیرد، و هر که جز در خوردن یا نوشیدن یا پوشیدن لباس نعمتی از خدا را در خودش نبیند، حقیقتا کردارش کم و کوتاه و عذابش نزدیک شود.