قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لاَ تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اَللَّهِ وَلِيجَة أَ فَلاَ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ فَإِنَّ كُلَّ سَبَبٍ وَ نَسَبٍ وَ قَرَابَةٍ وَ وَلِيجَةٍ وَ بِدْعَةٍ وَ سُنَّةٍ وَ شُبْهَةٍ مُنْقَطِعٌ مُضْمَحِلٌّ كَمَا يَضْمَحِلُّ اَلْغُبَارُ اَلَّذِي يَكُونُ عَلَى اَلْحَجَرِ اَلصَّلْدِ إِذَا أَصَابَهُ اَلْمَطَرُ اَلْجَوْدُ إِلاَّ مَا أَثْبَتَهُ اَلْقُرْآنُ .
امام باقر علیه السّلام فرمود:غیر خدا را برای خود تکیه گاه و محرم راز نگیرید، مگر شما مؤمن نیستید؟زیرا هر وسیله و نسبتی و هر خویشی و محرم راز و بدعت و سنّت و شبهه ای منقطع و بی اثر است، مانند غباری که روی سنگ صاف نشسته و بارانی شفّاف آن را بر طرف می کند، به جز آنچه را قرآن اثبات کرده باشد.
مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَجَدْتُ عِلْمَ اَلنَّاسِ كُلِّهِمْ فِي أَرْبَعٍ أَوَّلُهَا أَنْ تَعْرِفَ رَبَّكَ وَ اَلثَّانِي أَنْ تَعْرِفَ مَا صَنَعَ بِكَ وَ اَلثَّالِثُ أَنْ تَعْرِفَ مَا أَرَادَ مِنْكَ وَ اَلرَّابِعُ أَنْ تَعْرِفَ مَا يُخْرِجُكَ مِنْ دِينِكَ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:من دانش مردم را در چهار چیز یافتم:اول آنها اینکه خدایت را بشناسی، دوم اینکه بدانی با تو چه کرده، و سوم اینکه بدانی از تو چه می خواهد، و چهارم اینکه بدانی چه چیز تو را از دینت خارج می کند.
عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اِتَّخَذُوا أَحْبٰارَهُمْ وَ رُهْبٰانَهُمْ أَرْبٰابا مِنْ دُونِ اَللّٰهِ : فَقَالَ وَ اَللَّهِ مَا صَامُوا وَ لاَ صَلُّوا وَ لَكِنَّهُمْ أَحَلُّوا لَهُمْ حَرَاما وَ حَرَّمُوا عَلَيْهِمْ حَلاَلا فَاتَّبَعُوهُ .
امام صادق علیه السّلام در بارۀ قول خدای عزّ و جلّ: آنان دانشمندان و راهبان خود را معبودهایی در مقابل خدا قرار دادند فرمود:به خدا سوگند، برای آنان نماز نخواندند و روزه نگرفتند، لکن بر ایشان حرام را حلال و حلال را حرام کردند و پیرویشان نمودند.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ لِلَّهِ دِيكا رِجْلاَهُ فِي اَلْأَرْضِ وَ رَأْسُهُ فِي اَلسَّمَاءِ تَحْتَ اَلْعَرْشِ وَ جَنَاحٌ لَهُ فِي اَلشَّرْقِ وَ جَنَاحٌ لَهُ فِي اَلْغَرْبِ يَقُولُ سُبْحَانَ رَبِّيَ اَلْقُدُّوسِ فَإِذَا صَاحَ أَجَابَتْهُ اَلدُّيُوكُ فَإِذَا سَمِعْتُمْ أَصْوَاتَهَا فَلْيَقُلْ أَحَدُكُمْ سُبْحَانَ رَبِّيَ اَلْمَلِكِ اَلْقُدُّوسِ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند خروسی دارد که دو پایش در زمین و سرش در آسمان زیر عرش خداست، یک بال او در مشرق و بال دیگریش در مغرب است، می گوید: پروردگارم منزّه و مقدّس است، هر گاه فریاد می زند خروسهای دیگر نیز جوابش را می دهند، هر گاه یکی از شما صدایش را شنید، بگوید:پروردگارم منزّه است، پادشاهی مقدس است.
عَنْهُ قَالَ : اَلنَّاسُ مَأْمُورُونَ وَ مَنْهِيُّونَ وَ مَنْ كَانَ لَهُ عُذْرٌ عَذَرَهُ اَللَّهُ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:مردم مورد امر و نهیند، هر که در انجام عملی عذری داشت خداوند عذرش را می پذیرد.
عَنْهُ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ وَعَدَهُ اَللَّهُ عَلَى عَمَلٍ ثَوَابا فَهُوَ مُنْجِزٌ لَهُ وَ مَنْ أَوْعَدَهُ عَلَى عَمَلٍ عِقَابا فَهُوَ فِيهِ بِالْخِيَارِ.
امام صادق علیه السّلام از پدران بزرگوارش از رسول اکرم صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:خداوند به هر بنده ای که در برابر عملی وعدۀ ثواب داده باشد به آن عمل نماید، و هر که را بر عملی به عقاب وعده داده باشد، در عمل کردن به آن مخیّر است.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى خَلَقَ اَلشَّقَاءَ وَ اَلسَّعَادَةَ قَبْلَ خَلْقِهِ فَمَنْ كَانَ شَقِيّا لَمْ يُسْعِدْهُ اَللَّهُ أَبَدا وَ مَنْ كَانَ سَعِيدا لَمْ يُشْقِهِ اَللَّهُ أَبَدا .
امام صادق علیه السّلام فرمود:خدای تبارک و تعالی بدبختی و خوشبختی را قبل از مخلوقاتش آفرید، هر کس شقی باشد خداوند هرگز خوشبختش نکند، و هر کس سعادتمند باشد هرگز او را شقی نکند.
عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْمُغِيرَةِ قَالَ : سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ شِرْكِ اَلشَّيْطَانِ فَقَالَ مَهْمَا شَكَكْتَ فِيهِ فَلاَ تَشُكَّنَّ فِي اَلنَّاقِصِ اَلْخَلْقِ .
علی بن مغیره گوید:از امام صادق علیه السّلام در بارۀ شریک شدن با شیطان پرسیدم، فرمود: هر گاه شک کردی در شرکت شیطان، در فرزند ناقص الخلقه شک نکن که حتما شیطان در آن شرکت داشته .
عَنْهُ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ قَالَ : مَنْ كَانَ بَذِيَّ اَللِّسَانِ فَحَّاشا لَمْ يُبَالِ مَا قَالَ أَوْ قِيلَ فِيهِ فَإِنَّهُ لِغَيَّةٍ أَوْ شِرْكِ اَلشَّيْطَانِ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر کس بد زبان و فحّاش باشد باکی ندارد که چه می گوید یا در باره اش چه گفته می شود، زیرا نامشروع زاده است یا شیطان در آن شریک است.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : اَلنَّاسُ مَعَادِنُ كَمَعَادِنِ اَلذَّهَبِ وَ اَلْفِضَّةِ مَا كَانَ لَهُ فِي اَلْجَاهِلِيَّةِ أَصْلٌ فَإِنَّهُ لَهُ فِي اَلْإِسْلاَمِ أَصْلٌ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:مردم معدنهایی مثل معدنهای طلا و نقره اند، در زمان جاهلیت برای این معدن اساس و پایه ای نبود، ولی در اسلام دارای اساس و پایه است.
عَنْهُ قَالَ : إِنَّ مُوسَى وَ هَارُونَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ حِينَ دَخَلاَ عَلَى فِرْعَوْنَ لَمْ يَكُنْ فِي جُلَسَائِهِ يَوْمَئِذٍ وَلَدُ سِفَاحٍ وَ لَوْ كَانَ لَأَمَرُوهُ بِقَتْلِهِمَا قَالُوا أَرْجِهْ وَ أَخَاهُ وَ أَمَرُوهُ بِالتَّأَنِّي وَ اَلنَّظَرِ قَالَ ثُمَّ وَضَعَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ يَدَهُ عَلَى صَدْرِهِ وَ قَالَ وَ كَذَلِكَ نَحْنُ وَ لاَ يَتَسَرَّعُ إِلَيْنَا إِلاَّ كُلُّ خَبِيثِ اَلْوِلاَدَةِ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:هنگامی که موسی و هارون بر فرعون وارد شدند، در میان همنشینان او زنازاده ای نبود، و اگر بود حکم به کشتن موسی و هارون می دادند، از این جهت گفتند:او را با برادرش حفظ کنید، و فرعون را به تأمّل و تدبّر در باره آنها واداشتند . در اینجا امام صادق علیه السّلام دستش را بر سینه نهاد و فرمود:ما نیز این چنین هستیم، هیچ کس در کشتن ما تعجیل ندارد مگر اینکه زنازاده باشد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ اَلْآيَةُ قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ نٰارا : جَلَسَ رَجُلٌ مِنَ اَلْمُسْلِمِينَ يَبْكِي فَقَالَ أَنَا عَجَزْتُ عَنْ نَفْسِي كُلِّفْتُ أَهْلِي فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اَللَّهِ حَسْبُكَ أَنْ تَأْمُرَهُمْ بِمَا تَأْمُرُ بِهِ نَفْسَكَ وَ تَنْهَاهُمْ عَمَّا تَنْهَى عَنْهُ نَفْسَكَ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:هنگامی که این آیه نازل شد خودتان و خانواده تان را از دوزخ حفظ کنید مردی از مسلمانان نشست و شروع به گریه کرد و گفت:من از حفظ خودم عاجزم، خانواده ام را هم بر عهدۀ من گذاشتند رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:برای تو همین بس که به آنچه خودت امرشده ای امرشان کنی، و از آنچه خودت نهی شده ای نهیشان کنی.
