نجابت
شماره ۱۰۷۳۴
امام صادق (ع)
قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ اَلْآيَةُ قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ نٰارا : جَلَسَ رَجُلٌ مِنَ اَلْمُسْلِمِينَ يَبْكِي فَقَالَ أَنَا عَجَزْتُ عَنْ نَفْسِي كُلِّفْتُ أَهْلِي فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اَللَّهِ حَسْبُكَ أَنْ تَأْمُرَهُمْ بِمَا تَأْمُرُ بِهِ نَفْسَكَ وَ تَنْهَاهُمْ عَمَّا تَنْهَى عَنْهُ نَفْسَكَ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:هنگامی که این آیه نازل شد خودتان و خانواده تان را از دوزخ حفظ کنید مردی از مسلمانان نشست و شروع به گریه کرد و گفت:من از حفظ خودم عاجزم، خانواده ام را هم بر عهدۀ من گذاشتند رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:برای تو همین بس که به آنچه خودت امرشده ای امرشان کنی، و از آنچه خودت نهی شده ای نهیشان کنی.