حدیث امام صادق (ع) درباره مذمت دنیا

قال الإمام الصادق عليه السلام:

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا أَنَا وَ اَلدُّنْيَا إِنَّمَا مَثَلِي وَ مَثَلُ اَلدُّنْيَا كَمَثَلِ رَجُلٍ رَاكِبٍ مَرَّ عَلَى شَجَرَةٍ لَهَا فَيْءٌ فَاسْتَظَلَّ تَحْتَهَا فَلَمَّا أَنْ مَالَ اَلظِّلُّ عَنْهَا اِرْتَحَلَ وَ ذَهَبَ وَ تَرَكَهَا.

امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:مرا چه با دنیا، حکایت من و دنیا حکایت سواری است که به درختی می رسد و زیر سایه اش استراحت می کند، و چون سایه اش بر طرف شد از آنجا کوچ کند و درخت را ترک گوید.