حدیث امام صادق (ع) درباره مذمت دنیا

قال الإمام الصادق عليه السلام:

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ اَلدُّنْيَا أَكْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اَللَّهُ اَلْفَقْرَ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَ شَتَّتَ أَمْرَهُ وَ لَمْ يَنَلْ مِنَ اَلدُّنْيَا إِلاَّ مَا قُسِمَ لَهُ وَ مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ اَلْآخِرَةُ أَكْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اَللَّهُ اَلْغِنَى فِي قَلْبِهِ وَ جَمَعَ لَهُ أَمْرَهُ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:هر کس شب را به صبح و صبحی را به شب برساند و تمام همّ و غمش دنیا باشد، خداوند فقر را بر او مسلط نماید و کارش را پریشان سازد، و جز به آنچه خدا روزیش نموده نرسد، و هر که شب را به صبح و صبح را به شب رساند و تمام همّ و غمش آخرت باشد، خداوند بی نیازی را در دلش اندازد و کارش را مرتب کند.