قال الإمام الصادق عليه السلام

احادیث درباره کیفر زن از امام صادق (ع)

امام جعفر صادق (علیه السلام)

۵۴ حدیث · صفحه ۳ از ۵

ذَنْبَانِ فِي اَلْإِسْلاَمِ لاَ يَقْضِي فِيهِمَا أَحَدٌ بِحُكْمِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَتَّى يَقُومَ قَائِمُنَا اَلزَّانِي اَلْمُحْصَنُ يَرْجُمُهُ وَ مَانِعُ اَلزَّكَاةِ يَضْرِبُ عُنُقَهُ .

امام صادق علیه السلام فرمود: دو کشتن در اسلام باشد که به دستور خدای گرامی و بزرگ کسی آن دو را روا ندارد و به انجام نرساند تا اینکه قایم آل محمد علیهم السلام به پا خیزد: زناکاری را که زن دارد سنگسار کند و آن کس را که زکات نمی دهد گردن زند.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 235

مَنْ مَنَعَ قِيرَاطاً مِنَ اَلزَّكَاةِ فَمَا هُوَ بِمُؤْمِنٍ وَ لاَ مُسْلِمٍ وَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع مَا ضَاعَ مَالٌ فِي بَرٍّ أَوْ بَحْرٍ إِلاَّ بِمَنْعِ اَلزَّكَاةِ وَ قَالَ إِذَا قَامَ اَلْقَائِمُ أَخَذَ مَانِعَ اَلزَّكَاةِ فَضَرَبَ عُنُقَهُ .

امام صادق علیه السلام فرمود: هیچ دارایی ای در خشکی و دریا تباه نشود جز با نپرداختن زکات. و نیز فرمود: آنگاه که قایم آل محمد علیهم السلام به پا خیزد نپردازنده زکات را گردن زند.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 236

تَارِكُ اَلزَّكَاةِ وَ قَدْ وَجَبَتْ لَهُ كَمَانِعِهَا وَ قَدْ وَجَبَتْ عَلَيْهِ.

مستحقی که از گرفتن زکات خودداری کند مانند کسی است که زکات بر او واجب شود و از پرداخت آن سرباز زند.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 236

يَا يُونُسُ مَنْ حَبَسَ حَقَّ اَلْمُؤْمِنِ أَقَامَهُ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ خَمْسَمِائَةِ عَامٍ عَلَى رِجْلَيْهِ حَتَّى يَسِيلَ مِنْ عَرَقِهِ أَوْدِيَةٌ وَ يُنَادِي مُنَادٍ مِنْ عِنْدِ اَللَّهِ هَذَا اَلظَّالِمُ اَلَّذِي حَبَسَ عَنِ اَلْمُؤْمِنِ حَقَّهُ فيولج فَيُوَبَّخُ أَرْبَعِينَ يَوْماً ثُمَّ يُؤْمَرُ بِهِ إِلَى اَلنَّارِ .

یونس بن ظبیان گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: ای یونس هر که حق مومن را نگه دارد و باز پس ندهد خداوند او را در روز رستاخیز پانصد سال بر روی پا نگه دارد تا از عرق تنش چند رود سیل آسا به راه افتد، و نداگری بانگ برآورد: این ستم پیشه ای است که حق مومنی را نگه داشت و نداد، آنگاه چهل روز سرزنش شود و پس آنگاه دستور داده شود که او را به دوزخ برند.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 240

مَنْ بَهَتَ مُؤْمِناً أَوْ مُؤْمِنَةً مِمَّا لَيْسَ فِيهِمَا بَعَثَهُ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ فِي طِينَةِ خَبَالٍ حَتَّى يَخْرُجَ مِمَّا قَالَ قُلْتُ وَ مَا طِينَةُ خَبَالٍ قَالَ صَدِيدٌ يَخْرُجُ مِنْ فُرُوجِ اَلزُّنَاةِ .

ابن ابی یعفور گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: هر که بر مرد یا زنی مومن به آنچه که در آنها نیست افترا بندد خداوند او را در روز رستاخیز در«طینت خبال» برانگیزاند تا از سخنی که گفته به در آید. عرض کردم: «طینت خبال»چیست؟ فرمود: آب چرکینی که از فرج زنان بدکاره بیرون آید.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 240

حَجَجْتُ فِي أَيَّامِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلصَّادِقِ ع فَلَمَّا أَتَيْتُ اَلْمَدِينَةَ دَخَلْتُ دَارَهُ فَجَلَسْتُ فِي اَلدِّهْلِيزِ أَنْتَظِرُ إِذْنَهُ إِذْ خَرَجَ صَبِيٌّ يَدْرُجُ فَقُلْتُ يَا غُلاَمُ أَيْنَ يَضَعُ اَلْغَرِيبُ اَلْغَائِطَ مِنْ بَلَدِكُمْ قَالَ عَلَى رَسْلِكَ ثُمَّ جَلَسَ مُسْتَنِداً إِلَى اَلْحَائِطِ ثُمَّ قَالَ تَوَقَّ شُطُوطَ اَلْأَنْهَارِ وَ مَسَاقِطَ اَلثِّمَارِ وَ أَفْنِيَةَ اَلْمَسَاجِدِ وَ قَارِعَةَ اَلطَّرِيقِ وَ تَوَارَ خَلْفَ جِدَارٍ وَ شُلْ ثَوْبَكَ وَ لاَ تَسْتَقْبِلِ اَلْقِبْلَةَ وَ لاَ تَسْتَدْبِرْهَا وَ ضَعْ حَيْثُ شِئْتَ فَأَعْجَبَنِي مَا سَمِعْتُ مِنَ…

ابو حنیفه گفت: در دوران ابی عبد الله، صادق علیه السلام، به حج رفتم. پس چون به مدینه رسیدم. به خانه ایشان وارد شدم و در دالان به انتظار اجازه ورود امام علیه السلام نشستم که ناگهان کودکی نوپا خارج شد، گفتم: ای پسر شخص غریبی که وارد شهرتان شده کجا قضای حاجت می کند؟ گفت: آرام گیر. آنگاه بر دیوار تکیه داده، نشست، سپس فرمود، از کناره نهرها و جای افتادن میوه ها از درخت و سایه گاههای مسجدها و از میانه راه دوری گزین و پشت دیوار مخفی شو و لباست را بالا بزن و رو به قبله و پشت به قبله نباش و هر جا خواستی قضای حاجت کن. آنچه از کودک شنیدم مرا به شگفت واداشت. به او گفتم: نامت چیست؟ گفت: من موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب هستم. به او گفتم: گناه از چه کسی باشد؟ گفت: بی گمان گناهان از…

تحف العقول عن آل الرسول صلی الله علیه و آله، ج 2، ص 411

أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اَللَّهِ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَ شَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ اِتَّقُوا اَللَّهَ وَ قُولُوا قَوْلاً مَعْرُوفاً وَ اِبْتَغُوا رِضْوَانَ اَللَّهِ وَ اِخْشَوْا سَخَطَهُ وَ حَافِظُوا عَلَى سُنَّةِ اَللَّهِ وَ لاَ تَتَعَدَّوْا حُدُودَ اَللَّهِ وَ رَاقِبُوا اَللَّهَ فِي جَمِيعِ أُمُورِكُمْ وَ اِرْضَوْا بِقَضَائِهِ فِيمَا لَكُمْ وَ عَلَيْكُمْ أَلاَ وَ عَلَيْكُمْ بِالْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْيِ عَنِ اَلْمُنْكَرِ أَلاَ وَ مَنْ أَحْسَنَ إِلَيْكُمْ فَزِيدُوهُ إِحْسَاناً وَ اُعْفُوا عَمَّنْ أَسَاءَ إِلَيْكُمْ وَ…

سفارش مفضل بن عمر به شیعیان -شما را سفارش می کنم به تقوای خدای یگانه که او را انبازی نیست و گواهی بر اینکه خدایی جز الله نیست و اینکه محمد بنده و پیامبر اوست. از خدا پروا نمایید و گفتار نیکو بر زبان رانید و دنبال خشنودی خدا باشید و از خشم او بترسید. بر سنت الهی بپایید و از حدود الهی تجاوز ننمایید و خداوند را در همه امورتان مد نظر داشته باشید و به قضای الهی-چه به سود شما باشد و چه به زیانتان- رضا دهید. هلا، بر شماست که به امر به معروف و نهی از منکر پردازید. هلا، هر که به شما نیکی کرد بیشتر به او نیکی نمایید و هر که به شما بدی کرد از او درگذرید و با مردم به بهترین وجهی که در توان دارید رفتار نمایید و همانا از شما آن سزاوارتر باشد که شیوه ای در پیش گیرید که راه اعتراض دیگران را بر خود فراهم…

تحف العقول عن آل الرسول صلی الله علیه و آله، ج 2، ص 513

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى لِمُوسَى يَا مُوسَى إِنَّ اَلدُّنْيَا دَارُ عُقُوبَةٍ عَاقَبْتُ فِيهَا آدَمَ عِنْدَ خَطِيئَتِهِ وَ جَعَلْتُهَا مَلْعُونَة مَلْعُونٌ مَا فِيهَا إِلاَّ مَا كَانَ مِنْهَا لِي يَا مُوسَى إِنَّ عِبَادِيَ اَلصَّالِحِينَ زَهِدُوا فِيهَا بِقَدْرِ عِلْمِهِمْ بِي وَ سَائِرُهُمْ مِنْ خَلْقِي رَغِبُوا فِيهَا بِقَدْرِ جَهْلِهِمْ بِي وَ مَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِي عَظَّمَهَا فَقَرَّتْ عَيْنُهُ فِيهَا وَ لَمْ يُحَقِّرْهَا أَحَدٌ إِلاَّ اِنْتَفَعَ بِهَا ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ إِنْ قَدَرْتُمْ أَنْ لاَ تُعْرَفُوا…

امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند متعال به موسی علیه السّلام فرمود:ای موسی دنیا خانۀ کیفری است که آدم را به خاطر اشتباهش در آن عقوبت نمودم، و دنیا را ملعون قرار دادم، هر چه در آن است ملعون است مگر آنچه برای من باشد، ای موسی بندگان صالحم به اندازۀ شناختی که از من داشتند در آن زاهد شدند، بقیّۀ آنان به خاطر جهلشان نسبت به من میل به دنیا پیدا کردند، و کسی از بندگانم نیست که آن را بزرگ شمارد و چشمش در آن روشن گردد، و هیچ کس آن را پست نشمرد جز آنکه بدان بهره مند شود. سپس امام صادق علیه السّلام فرمود:اگر توانایی دارید که شناخته نشوید این کار را بکنید، و باکی نداشته باشید که نزد مردم سرزنش شوید، و حال آنکه نزد خدا ستایش می شوید، امیر مؤمنان علیه السّلام می فرمود:در دنیا خیری نیست مگر برای دو…

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 573

يَا عَبْدَ اَللَّهِ لَقَدْ نَصَبَ إِبْلِيسُ حَبَائِلَهُ فِي دَارِ اَلْغُرُورِ فَمَا يَقْصِدُ فِيهَا إِلاَّ أَوْلِيَاءَنَا وَ لَقَدْ جَلَّتِ اَلْآخِرَةُ فِي أَعْيُنِهِمْ حَتَّى مَا يُرِيدُونَ بِهَا بَدَلاً ثُمَّ قَالَ آهِ آهِ عَلَى قُلُوبٍ حُشِيَتْ نُوراً وَ إِنَّمَا كَانَتِ اَلدُّنْيَا عِنْدَهُمْ بِمَنْزِلَةِ اَلشُّجَاعِ اَلْأَرْقَمِ وَ اَلْعَدُوِّ اَلْأَعْجَمِ أَنِسُوا بِاللَّهِ وَ اِسْتَوْحَشُوا مِمَّا بِهِ اِسْتَأْنَسَ اَلْمُتْرَفُونَ أُولَئِكَ أَوْلِيَائِي حَقّاً وَ بِهِمْ تُكْشَفُ كُلُّ فِتْنَةٍ وَ تُرْفَعُ كُلُّ بَلِيَّةٍ يَا اِبْنَ جُنْدَبٍ حَقٌّ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ يَعْرِفُنَا أَنْ…

سخنان امام صادق علیه السلام از ابو عبد الله جعفر بن محمد صلی الله علیه و آله به طور مفصل در خصوص این معانی (پند و اندرز و غیره)روایت شده است. - سفارش امام صادق علیه السلام به عبد الله بن جندب -روایت شده که امام صادق علیه السلام فرمود: ای عبد الله به طور قطع، ابلیس دامهای خود را در این سرای فریب گسترده و هدفش از آن جز دستیابی به دوستان ما نیست، ولی سرای دیگر به دیده آنان چنان پرجلال است که هیچ چیزی را جایگزین آن نسازند. وه، وه بر دلهایی که سرشار از روشنایی است و به راستی، دنیا از دیدگاه آنان چون مار گزنده خوش خط و خال و دشمنی بی زبان است. آنان با خدا انس دارند و از آنچه خوشگذران ها به آن عادت کرده اند، گریزانند. به یقین، اینان دوستان من اند که به خاطر آنها هر فتنه ای ریشه کن شود و هر بلایی…

تحف العقول عن آل الرسول صلی الله علیه و آله، ج 2، ص 301

عِرْفَانُ اَلْمَرْءِ نَفْسَهُ أَنْ يَعْرِفَهَا بِأَرْبَعِ طَبَائِعَ وَ أَرْبَعِ دَعَائِمَ وَ أَرْبَعَةِ أَرْكَانٍ فَطَبَائِعُهُ اَلدَّمُ وَ اَلْمِرَّةُ وَ اَلرِّيحُ وَ اَلْبَلْغَمُ وَ دَعَائِمُهُ اَلْعَقْلُ وَ مِنَ اَلْعَقْلِ اَلْفَهْمُ وَ اَلْحِفْظُ وَ أَرْكَانُهُ اَلنُّورُ وَ اَلنَّارُ وَ اَلرُّوحُ وَ اَلْمَاءُ وَ صُورَتُهُ طِينَتُهُ فَأَبْصَرَ بِالنُّورِ وَ أَكَلَ وَ شَرِبَ بِالنَّارِ وَ جَامَعَ وَ تَحَرَّكَ بِالرُّوحِ وَ وَجَدَ طَعْمَ اَلذَّوْقِ وَ اَلطَّعَامِ بِالْمَاءِ فَهَذَا تَأْسِيسُ صُورَتِهِ فَإِذَا كَانَ تَأْيِيدُ عَقْلِهِ مِنَ اَلنُّورِ كَانَ عَالِماً حَافِظاً ذَكِيّاً فَطِناً…

سخن امام صادق علیه السلام در باره آفرینش و ساختار وجودی انسان -امام صادق علیه السلام فرمود: خودشناسی مرد آن است که خود را به چهار طبیعت و چهار ستون و چهار رکن بشناسد. طبیعت های او عبارتند از: خون، صفرا، باد و بلغم. و ستونهایش: عقل-که زیرکی ناشی از آن است-، فهم، حافظه و دانش. و چهار رکن عبارتند از: نور، آتش، روح و آب. و صورت او سرشت اوست. انسان به واسطه نور می بیند و به وسیله آتش خوراک و نوشیدنی ها آماده می شود و او می خورد و می آشامد و به کمک روح مجامعت می نماید و می جنبد و به برکت آب طعم چشیدنی ها و خوراک را احساس می کند. -این است اساس شکل گیری انسان. هر گاه عقل انسان مورد تایید نور قرار گیرد، دانشمند و خوش حافظه، هوشمند و فهیم به شمار آید و خوب آگاه گردد در چه هست و از کجا رسدش و برای چه…

تحف العقول عن آل الرسول صلی الله علیه و آله، ج 2، ص 354

سَأَلْتُهُ عَنْ شَارِبِ اَلْخَمْرِ فَقَالَ لاَ يَقْبَلُ اَللَّهُ مِنْهُ صَلاَتَهُ مَا دَامَ فِي عُرُوقِهِ مِنْهَا شَيْ ءٌ .

ابی الصحاری گوید: از امام صادق علیه السلام در باره کیفر شرابخوار پرسیدم. فرمود: تا آنگاه که اثری از شراب در رگهایش مانده نمازش پذیرفته نمی شود.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 243

إِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْقِيَامَةِ نَادَى مُنَادٍ أَيْنَ اَلصُّدُودُ لِأَوْلِيَائِي فَيَقُومُ قَوْمٌ لَيْسَ عَلَى وُجُوهِهِمْ لَحْمٌ قَالَ فَيُقَالُ هَؤُلاَءِ اَلَّذِينَ آذَوُا اَلْمُؤْمِنِينَ وَ نَصَبُوا لَهُمْ وَ عَانَدُوهُمْ وَ عَنَّفُوهُمْ فِي دِينِهِمْ قَالَ ثُمَّ يُؤْمَرُ بِهِمْ إِلَى جَهَنَّمَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع كَانُوا وَ اَللَّهِ لاَ يَقُولُونَ بِقَوْلِهِمْ وَ لَكِنَّهُمْ حَبَسُوا حُقُوقَهُمْ وَ أَذَاعُوا عَلَيْهِمْ سِرَّهُمْ.

چون روز رستاخیز فرارسد نداگری ندا در دهد: کجایند ستیزندگان با دوستان من؟ پس گروهی که گوشتی در صورت های آنان نیست برمی خیزند و آنگاه آن نداگر می گوید: اینان کسانی هستند که مومنان را می آزردند و با آنان ستیزه می کردند و دشمنی می ورزیدند و به سبب دینشان آنان را سرزنش می نمودند، پس آنگاه دستور داده می شود که آنان را به دوزخ برند. آنگاه امام صادق علیه السلام فرمود: به خدا سوگند که اینان در سخن با مومنان همصدا و همراه بودند ولی حقوق آنان را بازداشته و نمی پرداختند و اسرارشان را فاش می ساختند

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 257
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه