قال الإمام الصادق عليه السلام:
أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اَللَّهِ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَ شَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ اِتَّقُوا اَللَّهَ وَ قُولُوا قَوْلاً مَعْرُوفاً وَ اِبْتَغُوا رِضْوَانَ اَللَّهِ وَ اِخْشَوْا سَخَطَهُ وَ حَافِظُوا عَلَى سُنَّةِ اَللَّهِ وَ لاَ تَتَعَدَّوْا حُدُودَ اَللَّهِ وَ رَاقِبُوا اَللَّهَ فِي جَمِيعِ أُمُورِكُمْ وَ اِرْضَوْا بِقَضَائِهِ فِيمَا لَكُمْ وَ عَلَيْكُمْ أَلاَ وَ عَلَيْكُمْ بِالْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْيِ عَنِ اَلْمُنْكَرِ أَلاَ وَ مَنْ أَحْسَنَ إِلَيْكُمْ فَزِيدُوهُ إِحْسَاناً وَ اُعْفُوا عَمَّنْ أَسَاءَ إِلَيْكُمْ وَ اِفْعَلُوا بِالنَّاسِ مَا تُحِبُّونَ أَنْ يَفْعَلُوهُ بِكُمْ أَلاَ وَ خَالِطُوهُمْ بِأَحْسَنِ مَا تَقْدِرُونَ عَلَيْهِ وَ إِنَّكُمْ أَحْرَى أَنْ لاَ تَجْعَلُوا عَلَيْكُمْ سَبِيلاً عَلَيْكُمْ بِالْفِقْهِ فِي دِينِ اَللَّهِ وَ اَلْوَرَعِ عَنْ مَحَارِمِهِ وَ حُسْنِ اَلصِّحَابَةِ لِمَنْ صَحِبَكُمْ بَرّاً كَانَ أَوْ فَاجِراً أَلاَ وَ عَلَيْكُمْ بِالْوَرَعِ اَلشَّدِيدِ فَإِنَّ مِلاَكَ اَلدِّينِ اَلْوَرَعُ صَلُّوا اَلصَّلَوَاتِ لِمَوَاقِيتِهَا وَ أَدَّوُا اَلْفَرَائِضَ عَلَى حُدُودِهَا أَلاَ وَ لاَ تُقَصِّرُوا فِيمَا فَرَضَ اَللَّهُ عَلَيْكُمْ وَ بِمَا يَرْضَى عَنْكُمْ فَإِنِّي سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع يَقُولُ تَفَقَّهُوا فِي دِينِ اَللَّهِ وَ لاَ تَكُونُوا أَعْرَاباً فَإِنَّهُ مَنْ لَمْ يَتَفَقَّهْ فِي دِينِ اَللَّهِ لَمْ يَنْظُرِ اَللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ عَلَيْكُمْ بِالْقَصْدِ فِي اَلْغِنَى وَ اَلْفَقْرِ وَ اِسْتَعِينُوا بِبَعْضِ اَلدُّنْيَا عَلَى اَلْآخِرَةِ فَإِنِّي سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع يَقُولُ اِسْتَعِينُوا بِبَعْضِ هَذِهِ عَلَى هَذِهِ وَ لاَ تَكُونُوا كَلاًّ عَلَى اَلنَّاسِ عَلَيْكُمْ بِالْبِرِّ بِجَمِيعِ مَنْ خَالَطْتُمُوهُ وَ حُسْنِ اَلصَّنِيعِ إِلَيْهِ أَلاَ وَ إِيَّاكُمْ وَ اَلْبَغْيَ فَإِنَّ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع كَانَ يَقُولُ إِنَّ أَسْرَعَ اَلشَّرِّ عُقُوبَةً اَلْبَغْيُ أَدُّوا مَا اِفْتَرَضَ اَللَّهُ عَلَيْكُمْ مِنَ اَلصَّلاَةِ وَ اَلصَّوْمِ وَ سَائِرِ فَرَائِضِ اَللَّهِ وَ أَدُّوا اَلزَّكَاةَ اَلْمَفْرُوضَةَ إِلَى أَهْلِهَا فَإِنَّ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع قَالَ يَا مُفَضَّلُ قُلْ لِأَصْحَابِكَ يَضَعُونَ اَلزَّكَاةَ فِي أَهْلِهَا وَ إِنِّي ضَامِنٌ لِمَا ذَهَبَ لَهُمْ عَلَيْكُمْ بِوَلاَيَةِ آلِ مُحَمَّدٍ ص أَصْلِحُوا ذاتَ بَيْنِكُمْ وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً َزَاوَرُوا وَ تَحَابُّوا وَ لْيُحْسِنْ بَعْضُكُمْ إِلَى بَعْضٍ وَ تَلاَقَوْا وَ تَحَدَّثُوا وَ لاَ يُبْطِنَنَّ بَعْضُكُمْ عَنْ بَعْضٍ وَ إِيَّاكُمْ وَ اَلتَّصَارُمَ وَ إِيَّاكُمْ وَ اَلْهِجْرَانَ فَإِنِّي سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع يَقُولُ وَ اَللَّهِ لاَ يَفْتَرِقُ رَجُلاَنِ مِنْ شِيعَتِنَا عَلَى اَلْهِجْرَانِ إِلاَّ بَرِئْتُ مِنْ أَحَدِهِمَا وَ لَعَنْتُهُ وَ أَكْثَرُ مَا أَفْعَلُ ذَلِكَ بِكِلَيْهِمَا فَقَالَ لَهُ مُعَتِّبٌ جُعِلْتُ فِدَاكَ هَذَا اَلظَّالِمُ فَمَا بَالُ اَلْمَظْلُومِ قَالَ لِأَنَّهُ لاَ يَدْعُو أَخَاهُ إِلَى صِلَتِهِ سَمِعْتُ أَبِي وَ هُوَ يَقُولُ إِذَا تَنَازَعَ اِثْنَانِ مِنْ شِيعَتِنَا فَفَارَقَ أَحَدُهُمَا اَلْآخَرَ فَلْيَرْجِعِ اَلْمَظْلُومُ إِلَى صَاحِبِهِ حَتَّى يَقُولَ لَهُ يَا أَخِي أَنَا اَلظَّالِمُ حَتَّى يَنْقَطِعَ اَلْهِجْرَانُ فِيمَا بَيْنَهُمَا إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى حَكَمٌ عَدْلٌ يَأْخُذُ لِلْمَظْلُومِ مِنَ اَلظَّالِمِ لاَ تُحَقِّرُوا وَ لاَ تَجْفُوا فُقَرَاءَ شِيعَةِ آلِ مُحَمَّدٍ ع وَ أَلْطِفُوهُمْ وَ أَعْطُوهُمْ مِنَ اَلْحَقِّ اَلَّذِي جَعَلَهُ اَللَّهُ لَهُمْ فِي أَمْوَالِكُمْ وَ أَحْسِنُوا إِلَيْهِمْ لاَ تَأْكُلُوا اَلنَّاسَ بِآلِ مُحَمَّدٍ فَإِنِّي سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع يَقُولُ اِفْتَرَقَ اَلنَّاسُ فِينَا عَلَى ثَلاَثِ فِرَقٍ فِرْقَةٌ أَحَبُّونَا اِنْتِظَارَ قَائِمِنَا لِيُصِيبُوا مِنْ دُنْيَانَا فَقَالُوا وَ حَفِظُوا كَلاَمَنَا وَ قَصَّرُوا عَنْ فِعْلِنَا فَسَيَحْشُرُهُمُ اَللَّهُ إِلَى اَلنَّارِ وَ فِرْقَةٌ أَحَبُّونَا وَ سَمِعُوا كَلاَمَنَا وَ لَمْ يُقَصِّرُوا عَنْ فِعْلِنَا لِيَسْتَأْكِلُوا اَلنَّاسَ بِنَا فَيَمْلَأُ اَللَّهُ بُطُونَهُمْ نَاراً يُسَلِّطُ عَلَيْهِمُ اَلْجُوعَ وَ اَلْعَطَشَ وَ فِرْقَةٌ أَحَبُّونَا وَ حَفِظُوا قَوْلَنَا وَ أَطَاعُوا أَمْرَنَا وَ لَمْ يُخَالِفُوا فِعْلَنَا فَأُولَئِكَ مِنَّا وَ نَحْنُ مِنْهُمْ وَ لاَ تَدَعُوا صِلَةَ آلِ مُحَمَّدٍ ع مِنْ أَمْوَالِكُمْ مَنْ كَانَ غَنِيّاً فَبِقَدْرِ غِنَاهُ وَ مَنْ كَانَ فَقِيراً فَبِقَدْرِ فَقْرِهِ فَمَنْ أَرَادَ أَنْ يَقْضِيَ اَللَّهُ لَهُ أَهَمَّ اَلْحَوَائِجِ إِلَيْهِ فَلْيَصِلْ آلَ مُحَمَّدٍ وَ شِيعَتَهُمْ بِأَحْوَجِ مَا يَكُونُ إِلَيْهِ مِنْ مَالِهِ لاَ تَغْضَبُوا مِنَ اَلْحَقِّ إِذَا قِيلَ لَكُمْ وَ لاَ تُبْغِضُوا أَهْلَ اَلْحَقِّ إِذَا صَدَعُوكُمْ بِهِ فَإِنَّ اَلْمُؤْمِنَ لاَ يَغْضَبُ مِنَ اَلْحَقِّ إِذَا صُدِعَ بِهِ وَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع مَرَّةً وَ أَنَا مَعَهُ يَا مُفَضَّلُ كَمْ أَصْحَابُكَ فَقُلْتُ قَلِيلٌ فَلَمَّا اِنْصَرَفْتُ إِلَى اَلْكُوفَةِ أَقْبَلَتْ عَلَيَّ اَلشِّيعَةُ فَمَزَّقُونِي كُلَّ مُمَزَّقٍ يَأْكُلُونَ لَحْمِي وَ يَشْتِمُونَ عِرْضِي حَتَّى إِنَّ بَعْضَهُمْ اِسْتَقْبَلَنِي فَوَثَبَ فِي وَجْهِي وَ بَعْضُهُمْ قَعَدَ لِي فِي سِكَكِ اَلْكُوفَةِ يُرِيدُ ضَرْبِي وَ رَمَوْنِي بِكُلِّ بُهْتَانٍ حَتَّى بَلَغَ ذَلِكَ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَيْهِ فِي اَلسَّنَةِ اَلثَّانِيَةِ كَانَ أَوَّلَ مَا اِسْتَقْبَلَنِي بِهِ بَعْدَ تَسْلِيمِهِ عَلَيَّ أَنْ قَالَ يَا مُفَضَّلُ مَا هَذَا اَلَّذِي بَلَغَنِي أَنَّ هَؤُلاَءِ يَقُولُونَ لَكَ وَ فِيكَ قُلْتُ وَ مَا عَلَيَّ مِنْ قَوْلِهِمْ قَالَ أَجَلْ بَلْ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ أَ يَغْضَبُونَ بُؤْساً لَهُمْ إِنَّكَ قُلْتَ إِنَّ أَصْحَابَكَ قَلِيلٌ لاَ وَ اَللَّهِ مَا هُمْ لَنَا شِيعَةً وَ لَوْ كَانُوا لَنَا شِيعَةً مَا غَضِبُوا مِنْ قَوْلِكَ وَ مَا اِشْمَأَزُّوا مِنْهُ لَقَدْ وَصَفَ اَللَّهُ شِيعَتَنَا بِغَيْرِ مَا هُمْ عَلَيْهِ وَ مَا شِيعَةُ جَعْفَرٍ إِلاَّ مَنْ كَفَّ لِسَانَهُ وَ عَمِلَ لِخَالِقِهِ وَ رَجَا سَيِّدَهُ وَ خَافَ اَللَّهَ حَقَّ خِيفَتِهِ وَيْحَهُمْ أَ فِيهِمْ مَنْ قَدْ صَارَ كَالْحَنَايَا مِنْ كَثْرَةِ اَلصَّلاَةِ أَوْ قَدْ صَارَ كَالتَّائِهِ مِنْ شِدَّةِ اَلْخَوْفِ أَوْ كَالضَّرِيرِ مِنَ اَلْخُشُوعِ أَوْ كَالضَّنِي مِنَ اَلصِّيَامِ أَوْ كَالْأَخْرَسِ مِنْ طُولِ اَلصَّمْتِ وَ اَلسُّكُوتِ أَوْ هَلْ فِيهِمْ مَنْ قَدْ أَدْأَبَ لَيْلَهُ مِنْ طُولِ اَلْقِيَامِ وَ أَدْأَبَ نَهَارَهُ مِنَ اَلصِّيَامِ أَوْ مَنَعَ نَفْسَهُ لَذَّاتِ اَلدُّنْيَا وَ نَعِيمَهَا خَوْفاً مِنَ اَللَّهِ وَ شَوْقاً إِلَيْنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ أَنَّى يَكُونُونَ لَنَا شِيعَةً وَ إِنَّهُمْ لَيُخَاصِمُونَ عَدُوَّنَا فِينَا حَتَّى يَزِيدُوهُمْ عَدَاوَةً وَ إِنَّهُمْ لَيَهِرُّونَ هَرِيرَ اَلْكَلْبِ وَ يَطْمَعُونَ طَمَعَ اَلْغُرَابِ وَ أَمَا إِنِّي لَوْ لاَ أَنَّنِي أَتَخَوَّفُ عَلَيْهِمْ أَنْ أُغْرِيَهُمْ بِكَ لَأَمَرْتُكَ أَنْ تَدْخُلَ بَيْتَكَ وَ تُغْلِقَ بَابَكَ ثُمَّ لاَ تَنْظُرَ إِلَيْهِمْ مَا بَقِيتَ وَ لَكِنْ إِنْ جَاءُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ فَإِنَّ اَللَّهَ قَدْ جَعَلَهُمْ حُجَّةً عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَ اِحْتَجَّ بِهِمْ عَلَى غَيْرِهِمْ لاَ تَغُرَّنَّكُمُ اَلدُّنْيَا وَ مَا تَرَوْنَ فِيهَا مِنْ نَعِيمِهَا وَ زَهْرَتِهَا وَ بَهْجَتِهَا وَ مُلْكِهَا فَإِنَّهَا لاَ تَصْلُحُ لَكُمْ فَوَ اَللَّهِ مَا صَلَحَتْ لِأَهْلِهَا .
سفارش مفضل بن عمر به شیعیان -شما را سفارش می کنم به تقوای خدای یگانه که او را انبازی نیست و گواهی بر اینکه خدایی جز الله نیست و اینکه محمد بنده و پیامبر اوست. از خدا پروا نمایید و گفتار نیکو بر زبان رانید و دنبال خشنودی خدا باشید و از خشم او بترسید. بر سنت الهی بپایید و از حدود الهی تجاوز ننمایید و خداوند را در همه امورتان مد نظر داشته باشید و به قضای الهی-چه به سود شما باشد و چه به زیانتان- رضا دهید. هلا، بر شماست که به امر به معروف و نهی از منکر پردازید. هلا، هر که به شما نیکی کرد بیشتر به او نیکی نمایید و هر که به شما بدی کرد از او درگذرید و با مردم به بهترین وجهی که در توان دارید رفتار نمایید و همانا از شما آن سزاوارتر باشد که شیوه ای در پیش گیرید که راه اعتراض دیگران را بر خود فراهم نسازید و بر شماست که به فهم عمیق دین خدا پردازید و از آنچه در دین خدا حرام شده کناره گیرید و با همنشین خود خوش صحبت باشید، خواه نیکوکار باشد و خواه بدکار. هلا، بر شماست به خویشتن داری شدید؛ زیرا معیار دین خویشتن داری است، نمازها را در اوقاتش برگزار نمایید و واجبات را با شرایط خود انجام دهید. هلا، در انجام اموری که خدا بر شما واجب نموده و بدان از شما راضی می شود کوتاهی نورزید که من از امام صادق علیه السلام شنیدم که فرمود: «در دین خدا عمیقانه اندیشه نمایید و چون بیابانگردان سطحی نگر نباشید؛ زیرا حقیقت این است که هر کس در دین خدا اندیشه عمیق ننماید خداوند در روز قیامت بر او نظری نیفکند». و بر شماست که در حال توانگری و تنگدستی، میانه روی پیشه سازید و از بعضی نعمتهای دنیوی برای آخرت کمک گیرید؛ -زیرا از امام صادق علیه السلام شنیدم که فرمود: «از بعضی از این دنیا برای آن دنیا کمک گیرید و سربار مردم نباشید». و بر شماست با هر که معاشرت دارید به او نیکی و احسان نمایید. هلا، بر شماست که از تجاوزگری خودداری نمایید که من از امام صادق علیه السلام شنیدم که فرمود: «کیفر تجاوز از کیفر همه بدیها زودتر تحقق یابد». آنچه خداوند از نماز و روزه و سایر مقررات الهی بر شما واجب ساخته انجام دهید و زکات واجب را به اهل آن بپردازید که امام صادق علیه السلام فرمود: «ای مفضل به یارانت بگو: زکات را به دست اهلش برسانند و من ضامن آن چیزی هستم که از دست آنها رفته است». بر شما باد به ولایت آل محمد صلی الله علیه و آله در میان خود صلح و سازش برقرار سازید و از یک دیگر غیبت نکنید، به دیدار یک دیگر روید و به همدیگر محبت ورزید و به هم احسان نمایید و با یک دیگر ملاقات کنید و به گفتگو پردازید و مطالب را از یک دیگر پنهان ننمایید. مبادا از هم قطع رابطه و از یک دیگر قهر کنید که از امام صادق علیه السلام شنیدم که فرمود: «به خدا سوگند دو تن از شیعیان ما با حالت قهر از یک دیگر جدا نشوند، مگر اینکه از یکی از آنان بیزاری جویم و لعنتش نمایم و چه بسا با هر دوی آنها چنین کنم»معتب عرض کرد: فدایت گردم، ستمکار مستحق چنین امری است ولی ستمدیده چرا؟ امام صادق علیه السلام فرمود: زیرا او برادرش را به آشتی با خود دعوت نکرده است؛ شنیدم پدرم فرمود: هر گاه دو تن از شیعیان ما با هم ستیزه نمایند و یکی از آن دو بر دیگری چیره آید، باید آن ستمدیده به نزد آن دیگری برود و به او بگوید: ای برادر من، من ستمکارم، تا آن قهر و جدایی میان او و رفیقش برطرف گردد؛ همانا خداوند تبارک و تعالی داوری عادل است و حق ستمدیده را از ستمگر می ستاند. فقیران شیعه آل محمد علیهم السلام را مورد تحقیر و جفا قرار ندهید و به آنها بدهید و از احسان خود برخوردارشان نمایید. آل محمد را وسیله نان خوردن خود نسازید -که من از امام صادق علیه السلام شنیدم که فرمود: «مردم در باره ما سه دسته شدند؛ یک دسته دوستدار مایند و در انتظار قایم ما به سر می برند تا از دنیای ما برخوردار گردند، اینان سخن ما را گویند و آن را حفظ نمایند ولی از عمل ما کوتاهی کنند، پس خداوند آنها را به دوزخ برد؛ یک دسته هم دوستدار مایند و گوش به حرف ما می سپارند و مانند ما رفتار می کنند تا به وسیله ما از کیسه مردم بخورند، پس خداوند درون آنها را پر از آتش سازد و گرسنگی و تشنگی را بر آنها چیره نماید؛ و دسته ای دیگر دوستدار مایند و گوش به حرف ما می سپارند و از فرمان ما پیروی می کنند و با عمل ما مخالفت نورزند، اینان از ما باشند و ما از آنها. از اموال خود دادن صله آل محمد علیهم السلام را ترک نکنید، هر کس توانگر است در حد توانگریش و هر کس تنگدست است در حد تنگدستی اش، پس هر کس خواهد خداوند حاجتهای ضروری و نیازهای مهم او را برآورده نماید باید با تمام نیازی که به مال خود دارد، به آل محمد و شیعیان آنان عطا و صله دهد. چون به شما سخن حقی گفته شود خشمگین نشوید و هر گاه اهل حق سخن حقی را به شما رک بگویند با آنان دشمنی نورزید؛ زیرا مومن از اینکه سخن حقی را به او رک گویند خشمگین نگردد. یک بار همراه امام صادق علیه السلام بودم که فرمود: ای مفضل یارانت چند تایند؟ عرض کردم: اندکند. پس همین که به کوفه بازگشتم، شیعیان رو به سوی من گذاشتند و جامه ام را به کلی از هم دریدند و گوشتم را خوردند(یعنی به غیبت و بدگویی از من پرداختند)و آبرویم را بردند تا آنجا که یکی از آنان پیش روی من گستاخی کرد و مرا مورد حمله قرار داد و دیگری در کوچه های کوفه کمین نمود تا مرا مورد ضرب و شتم قرار دهد و از هیچ تهمتی فروگذار نکردند تا اینکه خبرش به امام صادق علیه السلام رسید. چون سال دیگر به حضورش شرفیاب شدم نخستین سخنی که بعد از سلام به من فرمود این بود که: ای مفضل این حرف و سخن ها که در باره تو گفته اند که گزارش آن به من رسیده چیست؟ عرض کردم: گفته آنان برای من زیانی ندارد. فرمود: آری، ولی برای خود آنان زیانبار است، آیا به خشم آیند؟ بدا به حالشان تو گفتی یارانت اندکند، نه بخدا سوگند آنها در شمار شیعیان ما نیستند و اگر شیعه بودند از سخن تو به خشم نمی آمدند و از آن نمی رنجیدند. -خداوند شیعیان ما را به اوصافی غیر از آنچه آنها دارند معرفی فرموده است، شیعه جعفر نیست مگر کسی که مراقب زبانش باشد و برای آفریدگارش کار کند و به مولای خود امیدوار باشد و آن طور که باید از خدا ترسید بترسد؛ وای بر آنان آیا در میان آنان کسی هست که در اثر بسیار نماز گزاردن خمیده شده باشد، یا در اثر ترس بسیار از خدا دیوانه شده باشد، یا در اثر سر سپردگی به خدا و گریستن بسیار نابینا شده باشد، یا در اثر روزه گرفتن لاغر شده باشد، یا از خموشی و سکوت طولانی لال به نظر آید؟ یا در میان آنان کسی هست که شب زنده داری عادت شبانه اش باشد و روزه داری عادت روزانه اش؟ یا در اثر ترس از خدا و شوق به-خانواده نبوت-خود را از لذتها و نعمتهای دنیوی محروم نموده باشد؟ کجا آنان شیعه مایند؟ در حالی که به خاطر ما با دشمنان ما ستیزه می کنند تا دشمنی آنان را نسبت به ما افزایش دهند و مانند سگ زوزه می کشند و مانند کلاغ طمع می ورزند و من اگر بیم آن نداشتم که آنان را نسبت به تو تحریک نمایم به تو امر می کردم که به درون خانه ات روی و در خانه ات را به روی آنان ببندی و تا هستی آنها را نبینی؛ ولی اگر نزد تو آمدند آنها را بپذیر؛ زیرا خدا آنها را بر خودشان حجت ساخته و به وسیله آنها بر دیگران نیز حجت را تمام کرده است. دنیا و آنچه از نعمت و جلوه و شکوفایی و خوشی و دارایی آن مشاهده می کنید شما را نفریبد؛ زیرا در شان و منزلت شما نیست و به خدا سوگند که فریبایی آنها برای دنیاپرستان نیز مصلحت نباشد.