سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ اَلْقِيامَةِ قَالَ مَا مِنْ عَبْدٍ مَنَعَ زَكَاةَ مَالِهِ شَيْئاً إِلاَّ جَعَلَ اَللَّهُ ذَلِكَ لَهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ ثُعْبَاناً مِنْ نَارٍ طَوْقاً فِي عُنُقِهِ يَنْهَشُ مِنْ لَحْمِهِ حَتَّى يَفْرُغَ مِنَ اَلْحِسَابِ وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ اَلْقِيامَةِ الَ مَا بَخِلُوا بِهِ مِنَ اَلزَّكَاةِ .
معلی بن خنیس گوید: نزد امام صادق علیه السلام رفتیم و او خود سخن آغاز نمود و فرمود: هر که مال یتیم را بخورد خداوند کسی را بر او یا فرزندانش چیره سازد که بر آنان ستم کند و همانا خدای گرامی و بزرگ می فرماید: «و کسانی که اگر پس از خود فرزندانی ناتوان باز گذارند بر بینوایی و تباه شدن آنان بیمناکند باید در باره یتیمان بترسند و از خدا پروا کنند و سخنی راست و استوار گویند» نسا ، آیه 9 کیفر آن کس که زکات را نپردازد 1-. . . محمد بن مسلم گوید: از امام باقر علیه السلام در باره این سخن خدای گرامی و بزرگ پرسیدم که می فرماید: «زودا به آنچه بخل می ورزیدند در روز رستاخیز طوق گردنشان شود» آل عمران ، آیه 180 امام علیه السلام فرمود: هیچ بنده ای چیزی از زکاتش را نپردازد جز آنکه خداوند آن را در روز رستاخیز…
إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَبْعَثُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ نَاساً مِنْ قُبُورِهِمْ مَشْدُودَةً أَيْدِيهِمْ إِلَى أَعْنَاقِهِمْ لاَ يَسْتَطِيعُونَ أَنْ يَتَنَاوَلُوا بِهَا قيد قِيسَ أَنْمُلَةٍ مَعَهُمْ مَلاَئِكَةٌ يُعَيِّرُونَهُمْ تَعْيِيراً شَدِيداً وَ يَقُولُونَ هَؤُلاَءِ اَلَّذِينَ ضَيَّعُوا خَيْراً قَلِيلاً مِنْ خَيْرٍ كَثِيرٍ هَؤُلاَءِ اَلَّذِينَ أَعْطَاهُمُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَمَنَعُوا حَقَّ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي أَمْوَالِهِمْ.
امام باقر علیه السلام فرمود: خدای گرامی و بزرگ مردمانی را در روز رستاخیز با دست بسته و بر گردن آویخته از گورهایشان برانگیزاند آن گونه که نتوانند چیز کوچکی را هم برگیرند، همراه آنان فرشتگانی باشند که آنان را به سختی سرزنش کنند و گویند: اینان کسانی هستند که خیری اندک را از خیر بسیار بازداشتند، اینان کسانی هستند که خدای گرامی و بزرگ بر آنان عطا فرمود و آنان حق خدای گرامی و بزرگ را از دارایی خویش پرداخت نکردند.
مَا مِنْ ذِي مَالٍ ذَهَبٍ وَ لاَ فِضَّةٍ يَمْنَعُ زَكَاةَ مَالِهِ إِلاَّ حَبَسَهُ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ بِقَاعٍ قَرْقَرٍ سَلَّطَ عَلَيْهِ شُجَاعاً أَقْرَعَ يُرِيدُهُ وَ هُوَ يَحِيدُ عَنْهُ فَإِذَا رَأَى أَنَّهُ لاَ يَتَخَلَّصُ مِنْهُ و أَمْكَنَهُ مِنْ يَدِهِ فَقَضَمَهَا كَمَا يُقْضَمُ اَلْفُجْلُ حَتَّى يَصِيرَ طَوْقاً فِي عُنُقِهِ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ اَلْقِيامَةِ َ مَا مِنْ ذِي مَالٍ وَ إِبِلٍ أَوْ بَقَرٍ أَوْ غَنَمٍ يَمْنَعُ زَكَاةَ مَالِهِ إِلاَّ حَبَسَهُ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ بِقَاعٍ قَرْقَرٍ يَطَؤُهُ كُلُّ ذِي…
امام صادق علیه السلام فرمود: هیچ طلادار و نقره داری نباشد که زکات دارایی اش را نپردازد جز آنکه خداوند او را در روز رستاخیز در زمینی صاف و لغزنده به بند کشد و اژدهایی را که از بسیاری زهر در سرش، موی سرش ریخته بر او مسلط سازد، آن اژدها در پی او رود و او بگریزد و آنگاه که ببیند نمی تواند از دستش رهایی یابد دستش را به سوی اژدها دراز کرده و آن اژدها مانند ترب دستش را خرد خرد بجود، سپس بر گرد گردنش حلقه زند و این همان سخن خدای گرامی و بزرگ است که می فرماید: «زودا به آنچه بخل می ورزیدند در روز رستاخیز طوق گردنشان شود» آل عمران ، آیه 180 و هیچ شتردار و گاودار و گوسفندداری نباشد که زکات مالش را نپردازد جز آنکه خداوند او را در روز رستاخیز در زمینی صاف و لغزنده به بند کشد و هر حیوان سم داری او را…
بَعَثَنِي إِنْسَانٌ إِلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع زَعَمَ أَنَّهُ يَفْزَعُ فِي مَنَامِهِ يَرَى اِمْرَأَتَهُ تَأْتِيهِ فَيَصِيحُ حَتَّى سَمِعَ اَلْجِيرَانُ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع اِذْهَبْ فَقُلْ لَهُ إِنَّكَ لاَ تُؤَدِّي اَلزَّكَاةَ فَقَالَ بَلَى وَ اَللَّهِ إِنِّي لَأُؤَدِّيهَا قَالَ فَقُلْ لَهُ إِنْ كُنْتَ تُؤَدِّيهَا فَإِنَّكَ لاَ تُؤْتِيهَا أَهْلَهَا .
عبد الله گوید: کسی مرا نزد امام صادق علیه السلام فرستاد و ادعا می کرد از زنی که در خوابش می آید، می هراسد و می گفت که شبی چنان نعره زدم که همسایگان صدایم را شنیدند. امام صادق علیه السلام فرمود: بازگرد و به او بگو: آیا زکات دارایی ات را نمی پردازی؟ چون فرموده امام علیه السلام را به او رسانیدم گفت: به خدا سوگند که بی تردید زکاتم را می پردازم. امام علیه السلام دیگر بار فرمود: پس او را بگو که اگر آن را می پردازی لا بد به مستحقش نمی دهی.
مَنْ مَنَعَ اَلزَّكَاةَ سَأَلَ اَلرَّجْعَةَ عِنْدَ اَلْمَوْتِ وَ هُوَ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَتّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ اَلْمَوْتُ قالَ رَبِّ اِرْجِعُونِ لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که زکات را نپردازد هنگام مرگ درخواست بازگشت کند و این همان سخن خدای گرامی و بزرگ است که می فرماید: «تا چون یکی از آنان را مرگ فرا رسد گوید که پروردگارا مرا بازگردانید. شاید در آنچه واگذاشته ام کار نیک و شایسته کنم» مومنون ، آیه 99 و 100
ذَنْبَانِ فِي اَلْإِسْلاَمِ لاَ يَقْضِي فِيهِمَا أَحَدٌ بِحُكْمِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَتَّى يَقُومَ قَائِمُنَا اَلزَّانِي اَلْمُحْصَنُ يَرْجُمُهُ وَ مَانِعُ اَلزَّكَاةِ يَضْرِبُ عُنُقَهُ .
امام صادق علیه السلام فرمود: دو کشتن در اسلام باشد که به دستور خدای گرامی و بزرگ کسی آن دو را روا ندارد و به انجام نرساند تا اینکه قایم آل محمد علیهم السلام به پا خیزد: زناکاری را که زن دارد سنگسار کند و آن کس را که زکات نمی دهد گردن زند.
مَنْ مَنَعَ اَلزَّكَاةَ فَلْيَمُتْ إِنْ شَاءَ يَهُودِيّاً أَوْ نَصْرَانِيّاً .
و نیز فرمود: هر که قیراطی از زکاتش را نپردازد اگر خواهد یهودی بمیرد یا مسیحی(مسلمان نخواهد مرد).
مَنْ مَنَعَ قِيرَاطاً مِنَ اَلزَّكَاةِ فَمَا هُوَ بِمُؤْمِنٍ وَ لاَ مُسْلِمٍ وَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع مَا ضَاعَ مَالٌ فِي بَرٍّ أَوْ بَحْرٍ إِلاَّ بِمَنْعِ اَلزَّكَاةِ وَ قَالَ إِذَا قَامَ اَلْقَائِمُ أَخَذَ مَانِعَ اَلزَّكَاةِ فَضَرَبَ عُنُقَهُ .
امام صادق علیه السلام فرمود: هیچ دارایی ای در خشکی و دریا تباه نشود جز با نپرداختن زکات. و نیز فرمود: آنگاه که قایم آل محمد علیهم السلام به پا خیزد نپردازنده زکات را گردن زند.
