احادیث درباره ظلم و ستم از امام علی (ع)

لاَ تَخَافُوا ظُلْمَ رَبِّكُمْ وَ لَكِنْ خَافُوا ظُلْمَ أَنْفُسِكُم

از ستم پروردگار خود نترسید، ولی از ستم خود بترسید.

أَتَى رَأْسُ اَلْيَهُودِ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ ع عِنْدَ مُنْصَرَفِهِ عَنْ وَقْعَةِ اَلنَّهْرَوَانِ وَ هُوَ جَالِسٌ فِي مَسْجِدِ اَلْكُوفَةِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَكَ عَنْ أَشْيَاءَ لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ نَبِيٌّ أَوْ وَصِيُّ نَبِيٍّ قَالَ سَلْ عَمَّا بَدَا لَكَ يَا أَخَا اَلْيَهُودِ قَالَ إِنَّا نَجِدُ فِي اَلْكِتَابِ أَنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا بَعَثَ نَبِيّاً أَوْحَى إِلَيْهِ أَنْ يَتَّخِذَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ مَنْ يَقُومُ بِأَمْرِ أُمَّتِهِ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنْ يَعْهَدَ إِلَيْهِمْ فِيهِ عَهْداً يَحْتَذِي عَلَيْهِ وَ يَعْمَلُ بِهِ فِي…

امام باقر(ع)فرمود: چون امیر المومنین از جنگ نهروان بازگشت در مسجد کوفه نشسته بود که رییس یهودیان بحضورش آمد و عرض کرد یا امیر المومنین خبرهایی را میخواهم از شما بپرسم که جز پیغمبر و یا وصی پیغمبر کسی نتواند پاسخ آنها را بدهد حال چنانچه اجازه میفرمایید بپرسم و گر نه صرف نظر نمایم. فرمود: برادر یهودی هر چه میخواهی بپرس عرض کرد: ما در کتاب خود چنین یافته ایم که خدای عز و جل چون پیغمبری برانگیزد باو وحی میفرماید که از میان افراد خاندان خود کسی را که بتواند پس از وی کار امت را بدست گیرد اختیار کند و از امت خود عهد و پیمان بگیرد که پس از او بر سر پیمان باشند و طبق عهدی که بسته اند رفتار کنند و خدای عز و جل جانشینان پیغمبر را در زمان حیات پیغمبران آزمایش میفرماید و پس از وفات پیغمبران نیز آزمایش…

مَنْ أَهْمَلَ اَلْعَمَلَ بِطَاعَةِ اَللَّهِ ظَلَمَ نَفْسَه

کسی که در فرمانبری خداوند سستی کند، بر خود ستم کرده است.

ظُلْمُ اَلْإِحْسَانِ وَضْعُهُ فِي غَيْرِ مَوْضِعِه

نیکی نابجا، ستم به نیکی کردن است.

ظَلَمَ اَلْمَعْرُوفَ مَنْ وَضَعَهُ فِي غَيْرِ أَهْلِه

هر که به ناشایستگان نیکی کند، به نیکی ستم کرده است.

مَنْ أَسْدَى مَعْرُوفا إِلَى غَيْرِ أَهْلِهِ ظَلَمَ مَعْرُوفَه

هر که به ناشایستگان نیکی کند، به نیکی خود ستم کرده است.

اُذْكُرْ عِنْدَ اَلظُّلْمِ عَدْلَ اَللَّهِ فِيكَ وَ عِنْدَ اَلْقُدْرَةِ قُدْرَةَ اَللَّهِ عَلَيْك

هنگام ستم، عدالت خداوند را به یادآور و هنگام توانایی، توانایی خداوند را بر تو.

ظَلَمَ اَلسَّخَاءَ مَنْ مَنَعَ اَلْعَطَاء

هر که از بخشش خودداری کند، به سخاوت ستم کرده است.

اَلْمَالُ حِسَابٌ. اَلظُّلْمُ عِقَاب

دارایی، حساب دارد و ستم، کیفر.

مَنْ ظَلَمَ يَتِيما عَقَّ أَوْلاَدُه

هر که به یتیمی ستم کند، فرزندانش در حقّ او بدی کنند.

ظُلْمُ اَلْيَتَامَى وَ اَلْأَيَامَى يُنْزِلُ اَلنِّقَمَ وَ يَسْلُبُ اَلنِّعَمَ أَهْلَهَا

ستم به یتیمان و بیوه زنان، عذابها را نازل می کند و نعمتها را از صاحبش برمی دارد.

اَلصَّدِيقُ مَنْ كَانَ نَاهِيا عَنِ اَلظُّلْمِ وَ اَلْعُدْوَانِ مُعِينا عَلَى اَلْبِرِّ وَ اَلْإِحْسَان

دوست کسی است که از ستم و تجاوز باز دارد و بر نیکی و احسان یاور باشد.