وَ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اَلْعَبْدَ إِذَا اِسْتَوَتْ سَرِيرَتُهُ وَ عَلاَنِيَتُهُ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَهُوَ عَبْدِي حَقّا .
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:هنگامی که باطن و ظاهر بنده ای یکسان باشد، خدای عزّ و جلّ می فرماید:این بندۀ واقعی من است.
وَ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ أَسَرَّ سَرِيرَة رَدَّاهُ اَللَّهُ رِدَاءَهَا إِنْ خَيْرا فَخَيْرا وَ إِنْ شَرّا فَشَرّا .
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:هر که در دل نیّتی داشته باشد، خداوند لباس مناسب نیّتش به او می پوشاند، اگر خوب باشد خوب و اگر بد باشد بد است.
عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ أَهَانَ لِي وَلِيّا فَقَدْ أَرْصَدَ فِي مُحَارَبَتِي.
امام صادق علیه السّلام از قول رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:هر کس به یکی از دوستانم اهانتی کند، با من اعلان جنگ نموده است.
أَلَا وَ إِنَ الْإِجَابَةَ تَحْتَ قُبَّتِهِ وَ الشِّفَاءَ فِي تُرْبَتِهِ وَ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِه
بدانید که اجابت دعا، زیر گنبد حرم امام حسین و شفاء در تربت او، و امامان علیهم السلام از فرزندان اویند
هِيَ أَطْهَرُ بِقَاعِ الْأَرْضِ وَ أَعْظَمُهَا حُرْمَة
کربلا پاک ترین بقعه روی زمین و از نظر احترام بزرگترین بقعه ها است و الحق که کربلا از بساط های بهشت است
إِنَ الْحُسَيْنَ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّة
بی گمان حسین(ع) دری از درهای بهشت است
إِنَّ لِقَتْلِ الْحُسَینِ حَرَارَةً فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ لَا تَبْرُدُ أَبَداً
برای شهادت حسین علیه السلام، حرارت و گرمایی در دلهای مؤ منان است که هرگز سرد و خاموش نمی شود.
يُقْبَرُ ابْنِي بِأَرْضٍ يُقَالُ لَهَا كَرْبَلَاءُ هِيَ الْبُقْعَةُ الَّتِي كَانَتْ فِيهَا قُبَّةُ الْإِسْلَامِ الَّتِي نَجَّى اللَّهُ عَلَيْهَا الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَ نُوحٍ فِي الطُّوفَان
پسرم حسین در سرزمینی به خاک سپرده میشود که به آن کربلا گویند، زمین ممتازی که همواره گنبد اسلام بوده است، چنان که خدا یاران مومن حضرت نوح را در همانجا از طوفان نجات داد
قَالَ اَلنَّبِيُّ ص لِفَاطِمَةَ ع يَا فَاطِمَةُ قُومِي فَأَخْرِجِي تِلْكَ اَلصَّحْفَةَ فَقَامَتْ فَأَخْرَجَتْ صَحْفَةً فِيهَا ثَرِيدٌ وَ عُرَاقٌ يَفُورُ فَأَكَلَ اَلنَّبِيُّ ص وَ عَلِيٌّ وَ فَاطِمَةُ وَ اَلْحَسَنُ وَ اَلْحُسَيْنُ ثَلاَثَةَ عَشَرَ يَوْماً ثُمَّ إِنَّ أُمَّ أَيْمَنَ رَأَتِ اَلْحُسَيْنَ مَعَهُ شَيْ ءٌ فَقَالَتْ لَهُ مِنْ أَيْنَ لَكَ هَذَا قَالَ إِنَّا لَنَأْكُلُهُ مُنْذُ أَيَّامٍ فَأَتَتْ أُمُّ أَيْمَنَ فَاطِمَةَ فَقَالَتْ يَا فَاطِمَةُ إِذَا كَانَ عِنْدَ أُمِّ أَيْمَنَ شَيْ ءٌ فَإِنَّمَا هُوَ لِفَاطِمَةَ وَ وُلْدِهَا وَ إِذَا كَانَ عِنْدَ فَاطِمَةَ شَيْ ءٌ فَلَيْسَ لِأُمِّ…
پیغمبر صلی الله علیه و آله بفاطمه علیها السلام فرمود: برخیز و آن سینی را بیرون آر، او برخاست و سینی یی را آورد که در آن نان روغن مالیده و گوشت پخته بود، پیغمبر صلی الله علیه و آله با علی و فاطمه و حسن و حسین 13 روز از آن می خوردند، سپس ام ایمن حسین علیه السلام را دید چیزی(از آن نان و گوشت) با خود دارد، باو گفت: این از کجاست؟ فرمود: چند روز است که ما این غذا را میخوریم، ام ایمن نزد فاطمه آمد و گفت: ای فاطمه هر چه ام ایمن دارد، بفاطمه و فرزندانش متعلق است، اما فاطمه هر چه دارد بام ایمن از آن چیزی نمی رسد؟ فاطمه قدری از آن را برای او آورد و ام ایمن از آن بخورد و غذای آن سینی تمام شد، پیغمبر باو فرمود. اگر بام ایمن نمیخورانیدی تا روز قیامت تو و ذریه تو از آن میخوردند، آنگاه امام باقر علیه السلام…
آمِنُوا بِلَيْلَةِ اَلْقَدْرِ إِنَّهَا تَكُونُ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَ لِوُلْدِهِ اَلْأَحَدَ عَشَرَ مِنْ بَعْدِي.
رسول خدا صلی الله علیه و آله باصحابش فرمود: بشب قدر ایمان آورید که آن مخصوص علی بن ابی طالب و یازده فرزند او میباشد بعد از من.
إِنِّي وَ اِثْنَيْ عَشَرَ مِنْ وُلْدِي وَ أَنْتَ يَا عَلِيُّ زِرُّ اَلْأَرْضِ يَعْنِي أَوْتَادَهَا وَ جِبَالَهَا بِنَا أَوْتَدَ اَللَّهُ اَلْأَرْضَ أَنْ تَسِيخَ بِأَهْلِهَا فَإِذَا ذَهَبَ اَلاِثْنَا عَشَرَ مِنْ وُلْدِي سَاخَتِ اَلْأَرْضُ بِأَهْلِهَا وَ لَمْ يُنْظَرُوا .
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: من و دوازده تن از فرزندانم و تو ای علی(یعنی یازده فرزندم با تو که 12 تن میشوید)بند و قفل زمین هستیم-یعنی میخها و کوههای زمین-. بسبب ما خدا زمین را میخ کوبیده تا اهلش را فرو نبرد، چون دوازدهمین فرزندم از دنیا برود، زمین اهلش را فرو برد و مهلت داده نشوند بسوی آنها ننگرند .
مِنْ وُلْدِيَ اِثْنَا عَشَرَ نَقِيباً نُجَبَاءُ مُحَدَّثُونَ مُفَهَّمُونَ آخِرُهُمُ اَلْقَائِمُ بِالْحَقِّ يَمْلَأُهَا عَدْلاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: از فرزندان من دوازده نفرند که نقیب(شناسنده و سرپرست)و نجیب(اصیل و خوش گوهر)و محدث و مفهم میباشند، آخرین آنها قایم بحق است، که زمین را از عدالت پر کند چنان که از ستم پر شده باشد.