احادیث پیامبر اکرم (ص)

عن ابن عباس: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: أنَا شَجَرَةٌ، و فاطِمَةُ حِمْلُها، وَعَلی لِقاحُها، وَالحَسَنُ وَالحُسَینُ ثَمَرَتُها، وَالْمُحِبُّون أهلَ البَیتِ وَرَقُها مِنَ الجَنَّةِ حَقّاً حَقّاً.

ابن عباس از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت کرده که حضرت فرمود: من به درختی مانم که فاطمه باردان آن و علی بارور سازنده آن، حسن و حسین میوه آن و دوستداران خاندانم برگ های آن درخت اند که آن درخت و توابعش از بهشت اند. [i]

1. [i] الفردوس، 52: 1/ 135؛ تنزیه الشریعة، 14: 1؛ تهذیب تاریخ دمشق، 4/ 231. و عبدالرحمن بن عوف از رسول خدا صلی الله علیه وآله این گونه روایت کرده است که حضرت فرمود: «من درختم، و فاطمه تنه و فرع آن، و علی موجب باروری آن است و حسن و حسین میوه آن، و شیعیان ما برگ آنند. و اصل آن درخت در بهشت عدن قرار دارد و باقیمانده اجزایش در دیگر جاهای بهشت است.» المستدرک علی الصحیحین، 174: 3/ 4755.

عن وهب بن صیفی: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: أنَا اقاتِلُ عَلی تَنْزِیلِ الْقُرآن، وَ عَلی یقاتِلُ عَلی تَأویلِ القُرْآن.

وهب بن صیفی از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت کرده است که حضرت فرمود: من برای تنزیل قرآن کارزار می کنم و علی در ارتباط با تأویل آن نبرد می کند. [i]

1. [i] الفردوس 46: 1/ 115، تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام) 174 163: 3/ 1178 و 1185؛ کنز العمال/ 32968. انس از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت کرده که حضرت فرمود: «علی پس از من آنچه را که مردم از تأویل قرآن نمی دانند را به آنها تعلیم می دهد.» شواهد التنزیل، 39: 1/ 28.

عن ابن عباس، قال رسول الله صلی الله علیه وآله: أنَا وَ عَلِی مِنْ شَجَرَةٍ وَاحِدَةٍ، وَ النَّاسُ مِنْ أشْجارٍ شَتّی.

ابن عباس از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت می کند: من و علی از یک درخت آفریده شدیم و مردم از درختان متعدد. [i]

1. [i] الفردوس، 46: 1/ 115؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 163174: 3/ 1178 و 1185؛ کنز العمال، 32968. از ابن عمر روایت است که رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: «مردم از درخت های متعددند و من و علی از یک درخت آفریده شده ایم.» نیزنک: توضیح الدلائل از شهاب الدین، ایجی/ 123.

عن عایشة و ابن عباس: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: ذِکرُ عَلی عِبادَةٌ.

عایشه و ابن عباس از رسول اکرم صلی الله علیه وآله روایت کرده اند که فرمود: یاد کردن از علی عبادت است. [i]

1. [i] ( 1). الفردوس، 244: 2/ 3151؛ الجامع الصغیر، 665: 1/ 4332؛ کنز العمال، 11/ 601/ 32894؛ مناقب علی ابی‏طالب(ابن مغازلی)، 206/ 243.

عن ابن عباس: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: أنَا مِیزانُ الْعِلْمِ وَعَلِی کفَّتاهُ، وَالْحَسَنُ وَالْحُسَینُ خُیوطُهُ، وَفاطِمَةُ عِلاقَتُهُ، وَالأئِمَّةُ مِنْ بَعْدِی عَمُودُهُ، یوزَنُ بِه أعْمالُ الْمُحِبّینَ لَنا وَ الْمُبْغِضینَ لَنا.

ابن عباس از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت کرده است که حضرت فرمود: من میزان علمم، و علی دو کفه اش، و حسن و حسین بندهایش و فاطمه آویزه (شاهینش)، و امامان بعدی دستگیره آن هستند، که در آن کارهای محبان و دشمنان ما وزن و سنجیده می شود. [i]

1. [i] ( 1). الفردوس، 1/ 44/ 107؛ کشف الخفاء، 1/ 236.

عن زید بن أرقم و جماعة من الصحابة، قال رسول الله صلی الله علیه و آله: مَنْ کنتُ مَوْلاهُ فَعَلِی مَوْلاهُ، اللّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ و عادِ مَنْ عاداهُ.

زید بن أرقم وگروهی از صحابه روایت کرده اند که رسول اکرم صلی الله علیه وآله فرمود: هر کس را که من مولای او هستم علی نیز مولای اوست. خدایا یاران او را یاری و دشمنانش را دشمن بدار. [i]

1. [i] گروهی از ارباب صحاح اهل سنت و مسانید و جوامع روایی آنان به طرق بسیار و صحیح که متجاوز از حد تواتر است نقل کرده اند: پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله به هنگام مراجعت از «حجة الوداع» در مکانی به نام «غدیر خم» توقف کرده و خطبه ای ایراد کرد و مسلمانان را به چنگ زدن به دو گوهر گرانبها (یعنی کتاب خدا و خاندان پیامبر) توصیه فرمود و افزود که این دو هیچ گاه از یکدیگر جدا نمی شوند تا در کنار حوض کوثر بر رسول خدا صلی الله علیه وآله درآیند، آن گاه بازوی علی علیه السلام را گرفت و فرمود: «هر کس را که من مولای اویم علی نیز مولای اوست...» عقیده نگارنده این است که: احادیث «غدیر»، «ولایت»، «ثقلین»، «منزلت»، «ائمه اثناعشر»، «طیر»، «کساء»، «مباهله»، و احادیث دیگر از این قبیل تمامی از مشهورترین روایات با صحیح ترین اسناد، و طرق فراوان می باشند که جمعی از یاران رسول خدا صلی الله علیه وآله به نقل آنها پرداخته اند و احدی قادر نیست در بین روایات، احادیثی را که قابل سنجش با احادیث یاده شده از حیث اعتبار و تواتر و شهرت را بیابد مگر خیلی کم. و ضبط کلیه اسناد و الفاظ این روایات فوق العاده دشوار است به نحوی که برای آنها تک نگاری هایی در دست است و گاه برخی از آنها چند مجلد را تشکیل می دهد که در این دفتر فهرست و از باب تبرّک و تیمّن آنها را نقل می کنیم. و سپاس ویژه خداوندی است که ما را از متمسکین به ولایت امیر المؤمنین و ائمه از فرزندانش تا امام عصر حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف قرار داد.

عن ابن عباس: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: أنَا المُنْذِرُ وَعَلی هادِی- و أشارَ بِیدِهِ إلی عَلِی وَ قالَ-: بِک یهْتَدِی الْمُهْتَدُونَ.

ابن عباس از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت کرده که آن سرور فرمود: من بیم دهنده ام و علی هدایت کننده- و با دستش به علی علیه السلام اشاره کرده، فرمودند: به واسطه تو هدایت شوندگان راه می یابند و هدایت می شوند.

1. تاریخ دمشق( ترجمة الامام علی علیه ‏السلام)، ج 2، ص 412/ 923. نیز نک: الدر المنثور، ج 4، ص 45؛ تفسیر روح المعانی، ج 13، ص 97؛ تفسیر طبری، ج 3، ص 72. این حدیث از روایات مشهور است. سیوطی در الدر المنثور درباره آن گوید: این حدیث را ابن جریر و ابن مردویه، و ابو نعیم در المعرفة، و دیلمی، و ابن ‏عساکر و ابن نجار نقل کرده ‏اند. چون آیه:« انَّما انت مُنذر و لکلّ قومٍ هاد»[ سوره رعد، آیه 7]( همانا تو بیم دهنده ‏ای و برای هر قومی هدایت‏ کننده ‏ای است) فرو فرستاده شد، پیامبر اکرم صلی ‏الله‏ علیه ‏وآله دست مبارک خویش به سینه نهاد و گفت:« من بیم دهنده ‏ام.» آن‏گاه با دست خود به شانه علی اشاره کرده فرمود:« یا علی! تو هدایت کننده‏ای و هدایت شوندگان پس از من توسط تو راه می‏ یابند.» و مانند همین را از ابی برزه، ابن مردویه، ضیاء در المختاره از ابن عباس و از عبدالله بن احمد در زوائد المسند ابن ابی حاتم و طبرانی در الاوسط و حاکم نقل نموده و آن را صحیح تلقی کرده است. و ابن مردویه و ابن عساکر از علی بن ابی‏طالب نقل کرده ‏اند که در خصوص آیه:« انَّما انت مُنذر و لکلّ قومٍ هاد» فرمود:« رسول خدا صلی‏ الله ‏علیه‏ وآله بیم دهنده است و من هدایت‏ کننده ‏ام.»

نَزَلَ جَبْرَئِیلُ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ فَقَالَ: یا مُحَمَّدُ، السَّلَامُ یقْرِئُک السَّلَامَ وَ یقُولُ: إِنِّی خَلَقْتُ السَّمَاوَاتِ السَّبْعَ وَ مَا فِیهِنَّ وَ الْأَرَضِینَ السَّبْعَ وَ مَنْ عَلَیهِنَّ وَ مَا خَلَقْتُ مَوْضِعاً أَعْظَمَ مِنَ الرُّکنِ وَ الْمَقَامِ، وَ لَوْ أَنَّ عَبْداً دَعَانِی هُنَاک مُنْذُ خَلَقْتُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ ثُمَّ لَقِینِی جَاحِداً لِوَلَایةِ عَلِی لَأَکبَبْتُهُ فِی سَقَرَ.

جبرئیل بر رسول خدا صلی الله علیه و آله نازل شد و گفت: ای محمد، خداوند بر تو سلام می رساند و می فرماید: من همه هفت آسمان و آنچه را که در آنها هستند و هفت زمین و همه انسانهایی که روی آن هستند خلق کردم. ولی مکانی بزرگتر از رکن و مقام نیافریده ام. اگر بنده ام مرا در همان رکن و مقام، از بدو خلقت آسمانها و زمین تاکنون بخواند ولی در حالی مرا ملاقات کند که منکر ولایت علی بن ابی طالب باشد، هر آینه او را درون آتش جهنم می اندازم.

1. منظور از رکن همان گوشه‏ ای از خانه خداست که حجر الاسود در آن نصب شده و مقصود از مقام هم مقام ابراهیم علیه السلام می‏ باشد.