احادیث پیامبر اکرم (ص)

عن عائشة: قال رسول الله صلی الله علیه و آله و هو فی بیتی لما حضره الموت: ادْعُوا لِی حَبیبی. فَدَعَوتُ أبابَکرٍ، فَنَظَرَ إلَیهِ رَسُولُ اللهِ صلی الله علیه وآله ثُمَّ وَضَعَ رَأسَهُ، ثُمَّ قَالَ: ادْعُوا لِی حَبیبی. فَقُلْتُ: وَیلَکم ادْعُوا لَهُ عَلِی بْنَ ابِی طالِبٍ، فَوَاللهِ مَا یریدُهُ غَیرَه، فَلَمّا رَآهُ أسْتَوی جالِساً، وَ خَرَجَ الثَّوبَ الَّذِی کان عَلَیهِ، ثُمَّ أدْخَلَهُ فیهِ، فَلَمْ یزَلْ یحْتَضِنُهُ حَتّی قُبِضَ وَ یدُه عَلَیهِ.

از عایشه نقل است که رسول خدا صلی الله علیه وآله در مرضی که بدان وفات یافت در بیت من بود که فرمود: حبیب مرا به نزدم بیاورید. من (پدرم) ابوبکر را دعوت کردم. پیامبر صلی الله علیه وآله بدو نگریست و آن گاه سر خود را بر بالین نهاد و همان سخن را تکرار کرده فرمود: «حبیبِ مرا به نزدم بیاورید». به حاضران گفتم: وای بر شما علی بن ابی طالب را نزد او آورید که به خدا سوگند جز او کسی را نمی طلبد! چون علی را مشاهده کرد از بستر جدا شد و پوششی را که بر رویش بود عقب زد و علی را در زیر آن برد و همچنان او را در آغوش داشت تا از دنیا رحلت کرد در حالی که دستش بر بدن علی بود. [i]

1. [i] المناقب خوارزمی، 68/ 41. این حدیث را ابن مردویه طبق آنچه شهاب الدین ایجی شافعی در توضیح الدلائل 178 آورده، نقل نموده است. و نیز محب الدین طبری در ذخائر العقبی، ص 72 از عائشه نقل می کند که چون رحلت رسول خدا صلی الله علیه وآله نزدیک شد فرمود: «حبیب مرا به نزدم بیاورید.» ابوبکر را حاضر کردند حضرت به او نگریست دوباره سر خود را بر بالین نهاد، و بار دیگر همان را تکرار فرمود. عمر را فرا خواندند. همین که رسول خدا صلی الله علیه وآله او را مشاهده کرده سر بر زمین نهاد و باز فرمود: حبیب مرا بگویید بیاید. علی را دعوت کردند. چون رسول خدا صلی الله علیه وآله او را دید همراه با خود او را داخل پارچه ای کرد که رویش انداخته بودند، همچنان او را در آغوش داشت تا جان به جان آفرین تسلیم کرد. و نیزاین حدیث در تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام) 3/ 17/ 1036؛ جواهرالمطالب، 1/ 175 نقل شده است. از عبدالله بن عمر روایت است که رسول اکرم صلی الله علیه وآله هنگام بیماریش فرمود: «برادرم را نزد من فرا خوانید.» ابوبکر را گفتند، حضرت از او روی برگرداند آن گاه فرمود: «بگویید برادرم بیاید.» عمر را گفتند آمد. رسول خدا صلی الله علیه وآله از او نیز روی گردانیده آن گاه فرمود: «برادرم را بگویید بیاید.» عثمان را گفتند آمد پس حضرت از او نیز روی برگرداند. پس علی را فراخواندند پیامبر پارچه ای رویش بود برداشت و علی را در زیر آن پارچه داخل نمود، هنگامی که علی از حضور پیامبر خارج شد. از ایشان سؤال شد رسول خدا چه چیزی در زیر پارچه به تو فرمود؟ گفتند: رسول خدا مرا هزار باب آموخت که از هر بابی هزار باب گشوده می شود. مسند ابی یعلی موصلی؛ سیر اعلام النبلاء، 22: 8؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام) 483: 2/ 1012؛ کفایة الطالب، 133.

عن معاذ بن جبل: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: حُبُّ علی بْنِ ابیطالِبٍ حَسَنَةٌ لایضُرُّ مَعَها سَیئَةٌ، وَ بُغْضُهُ سَیئَةٌ لاتَنْفَعُ مَعَها حَسَنَةٌ.

معاذ بن جبل از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت می کند که حضرت فرمود: محبت علی بن ابی طالب حسنه ای است که با وجود آن، گناه زیان نمی رساند، و دشمنی او گناهی است که با وجود آن، هیچ عمل نیکی سودی نمی بخشد. [i]

1. [i] الفردوس، 142: 2/ 2725.

عن عمر بن خطاب: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: حُبُّ عَلی بَراءَةٌ مِنَ النّار.

از عمر بن خطاب روایت است که رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: محبت علی مایه دوری از آتش دوزخ است. [i]

1. [i] الفردوس، 142: 2/ 2723.

عن ابن عباس: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: حُبُّ عَلی بْنِ ابی طالِبٍ یأکلُ الذُّنوبَ کما تَأکلُ النّارُ الْحَطَبَ.

از ابن عباس نقل شده که رسول اکرم صلی الله علیه وآله فرمود: دوستی علی بن ابی طالب گناهان را می خورد چنانچه آتش، هیزم را. [i]

1. [i] الفردوس، 142/ 2722؛ تنزیه الشریعه، 355: 1؛ الفوائد المجموعة، 367.

عن جابر: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: حَقُّ عَلی بْنِ ابیطالِبٍ عَلی هذِهِ الامَّةِ کحَقِّ الوالِدِ عَلی وَلَدِهِ.

جابر از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت کرده که حضرت فرمود: حق علی بن ابی طالب بر مسلمانان چون حق پدر است بر فرزندش. [i]

1. [i] الفردوس، 2/ 132/ 2674؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 271: 2/ 797. نیز نک: مناقب ابن مغازلی، 47/ 70. عمّار بن یاسر و ابو ایوب انصاری گفته اند: رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: «حق علی بر مسلمانان همان حق پدر است بر فرزند.» جواهر المطالب، 91: 1؛ الریاض النضرة، 117: 2.

عن أنس: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: ثَلاثَةٌ تَشْتاقُ إلَیهِمُ الجَنَّةُ: عَلی وَ عَمّارٌ وَ سَلْمانُ.

انس از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت کرده است که حضرت فرمود: بهشت در آرزوی دیدار سه تن به سر می برد: علی، عمار و سلمان. [i]

1. [i] الفردوس، 100: 2/ 2530، تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 2/ 178، 182/ 666؛ جواهر المطالب، 227: 1؛ فرائد السمطین، 292: 1. انس درضمن حدیثی روایت کرده که رسول اکرم صلی الله علیه وآله به علی علیه السلام فرمود: «به خدا سوگند تو نخستین آنهایی» و این را سه مرتبه بیان فرمود. علی سؤال کرد: پدر و مادرم به فدایت آن سه تن کیان اند؟ جواب داد: «مقداد و سلمان و ابوذر رضوان الله علیهم» مجمع الزوائد، 9/ 117. و از ابن عباس روایت شده که رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: «از هیچ آسمانی نگذشتم جز آنکه اهل آن را در آرزوی دیدار علی بن ابی طالب یافتم. و هیچ پیامبری در بهشت نیست جز آنکه مشتاق علی بن ابی طالب است». جواهرالمطالب، 1/ 257.

عن جابر بن عبدالله، عن رسول الله صلی الله علیه وآله: ثَلاثٌ مَنْ کنَّ فیهِ فَلَیسَ مِنّی وَ لا أنَا مِنْهُ: بُغْضُ عَلی، وَ بُغْضُ أهلِ بَیتی، وَ مَنْ قالَ: الإیمانُ کلامٌ.

سه چیز است در هر که باشد از من نیست و من از او بیزارم: دشمنی علی، بغض خاندانم و هرکس معتقد است که ایمان صرف گفتار می باشد. [i]

1. [i] ( 1). الفردوس، 85: 2/ 2459؛ کنز العمال 33031؛ تاریخ دمشق( ترجمة الامام علی علیه‏ السلام)، 218: 2/ 182؛ مقتل الحسین( ع) خوارزمی، 97: 2.

عن عمر، قال: سمعت رسول الله صلی الله علیه وآله یقول لعلی: یا عَلی یدُک فی یدی تَدْخُلُ مَعِی الجَنَّةَ حَیثُ أدْخُلُ.

از عمر بن خطاب نقل است که گفت: شنیدم پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به علی فرمود: ای علی! روز قیامت در حالی که دست تو در دست من باشد وارد بهشت می شوی و من هر کجا که داخل شدم، وارد خواهی شد. [i]

1. [i] تاریخ دمشق( ترجمة الامام علی علیه ‏السلام) 337: 2/ 846؛ ذخایر العقبی، 89؛ الریاض النضرة، 2/ 209؛ جواهر المطالب، 1/ 227.

عن أبی بکر قال: سمعت رسول الله صلی الله علیه وآله یقول: لا یجُوزُ أحَدٌنِ الصِّراطَ إلّا مَنْ کتَبَ لَه عَلِینِ الْجَوازَ.

ابوبکر گوید: شنیدم رسول خدا صلی الله علیه وآله می فرمود: احدی از پل صراط نمی گذرد جز کسی که از علی جواز عبور داشته باشد. [i]

1. [i] الصواعق، 97، ( چاپ مصر) سال 1308؛ ذخائر العقبی( چاپ مصر) سال 1356 و غیر آن دو.

عن شراحیل بن مرة قال: سمعت رسول الله صلی الله علیه وآله: أبْشِرْ یا عَلی حَیاتُک مَعِی وَمَوْتِک مَعِی.

شراحیل فرزند مره گوید: از رسول خدا صلی الله علیه وآله شنیدم که فرمود: ای علی! بشارتت باد که زندگی و مرگ تو با من است. [i]

1. [i] مجمع الزوائد، ج 2، ص 112 به نقل از طبرانی.

عن جابر: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: إنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ یباهی بِعلی بْنِ أبِی طالِبٍ کلَّ یومٍ المَلائِکة المُقَرَّبینَ حَتّی یقُولَ: بَخٍّ بَخٍّ هَنیئاً لَک یا عَلی.

جابر از رسول خدا صلی الله علیه وآله و سلم روایت کرده که حضرت فرمود: خداوند با عزت و جلال هر روز بر فرشتگان مقربش به علی بن ابی طالب افتخار می کند. تا آنجا که می گوید: «به به! ای علی گوارا باد بر تو.» [i]

1. [i] الفردوس، 152: 1/ 552.

عن أنس: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: أنَا وَ عَلِی حُجَّةُ اللهِ عَلی عِبادِهِ.

انس از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت کرده که حضرت فرمود: من و علی حجت خدا بر بندگانش می باشیم. [i]

1. [i] میزان الاعتدال ذهبی، 3/ 76. و از انس روایت آورده که گفت: در حضور رسول خدا صلی الله علیه و آله بودم ناگهان علی را دیدم که از روبرو می آید حضرت فرمود: «انس!» عرضه داشتم: بلی یا رسول الله. فرمود: «این که از مقابل می آید حجت من است بر امتم در رستاخیز.» جواهر المطالب، ج 1، ص 193؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، ج 2، ح 800 و مابعد آن.