گنجینه احادیث

مِنْ عَلاَمَاتِ اَلْخِذْلاَنِ اِسْتِحْسَانُ اَلْقَبِيح

از نشانه های درماندگی، نیکو شمردن زشتی هاست.

مِنْ سَعَادَةِ اَلْمَرْءِ أَنْ تَكُونَ صَنَايِعُهُ عِنْدَ مَنْ يَشْكُرُهُ وَ مَعْرُوفُهُ عِنْدَ مَنْ لاَ يَكْفُرُه

از نیکبختی آدمی آن است که کار نیک به کسی کند که سپاس گذارد و نیکوکاریش نزد کسی باشد که ناسپاس نباشد.

لاَ تُسِئْ إِلَى مَنْ أَحْسَنَ إِلَيْكَ فَمَنْ أَسَاءَ إِلَى مَنْ أَحْسَنَ إِلَيْهِ مُنِعَ اَلْإِحْسَان

به کسی که به تو نیکی کرده بدی مکن، زیرا کسی که بدی کند به کسی که به او نیکی نموده، از نیکی بازماند.

لاَ تَزْكُو إِلاَّ عِنْدَ اَلْكِرَامِ اَلصَّنَايِع

فزونی نیابد نیکی کردن مگر به بزرگواران.

لاَ يَسْتَقِيمُ قَضَاءُ اَلْحَوَائِجِ إِلاَّ بِثَلاَثٍ بِتَصْغِيرِهَا لِتَعْظُمَ وَ سَتْرِهَا لِتَظْهَرَ وَ تَعْجِيلِهَا لِتَهَنَّأ

برآمدن خواسته ها سامان نیابد مگر به سه چیز:به کوچک شمردن آن برای آن که بزرگ شمرده شود، و پنهان کردن آن تا آشکار شود، و شتاب در آن تا گوارا شود.

اَلْقَنَاعَةُ نِعْمَة

قناعت، نعمت است.

المروءة القناعة و التّجمّل التّحمّل .

قناعت و خودآرایی تحمّل ، نشانۀ جوانمردی است.

اَلْعَبْدُ حُرٌّ مَا قَنِعَ. اَلْحُرُّ عَبْدٌ مَا طَمِع

بنده در آنچه قناعت کند آزاد است و آزاده بندۀ چیزی است که در آن طمع کند.

اَلْقَنَاعَةُ عَلاَمَةُ اَلْأَتْقِيَاء

قناعت، نشانۀ پرهیزگاران است.

اَلْقُنُوعُ عُنْوَانُ اَلرِّضَا

قناعت داشتن، نشانۀ خرسندی است.

اَلْقَنَاعَةُ سَيْفٌ لاَ يَنْبُو

قناعت، شمشیری است که کند نشود.

اَلْمُتَّقِي قَانِعٌ مُتَنَزِّهٌ مُتَعَفِّف

پرهیزگار، قانع، ناآلوده و پاکدامن است.