گنجینه احادیث

يَنْبَغِي لِمَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ أَنْ لاَ يُفَارِقَهُ اَلْحَذَرُ وَ اَلنَّدَمُ خَوْفا أَنْ تَزِلَّ بِهِ اَلْقَدَم

سزاوار است کسی که خود را شناخته، پرهیز و پشیمانی را از خود، از ترس این که مبادا بلغزد، جدا نکند.

اَلْخَوْفُ اِسْتِظْهَار

ترس، طلب پشتگرمی است.

اَلْخَوْفُ سِجْنُ اَلنَّفْسِ عَنِ اَلذُّنُوبِ وَ رَادِعُهَا عَنِ اَلْمَعَاصِي

ترس، در بند نمودن نفس از گناهان و باز دارندۀ آن از نافرمانیهاست.

ارهب تحذر

بترس تا کناره گیری.

لاَ صَنِيعَةَ لِلْمُمْتَن

منّت نهنده، کار نیک ندارد.

لاَ مَعْرُوفَ مَعَ مَن

با منّت گذاشتن، کار نیک نباشد.

لاَ خَيْرَ فِي اَلْمَعْرُوفِ اَلْمُحْصَى

هیچ خیری در نیکی کردن شمارشی منّت گذاشته شده نیست.

لاَ لَذَّةَ لِصَنِيعَةِ مَنَّان

در نیکی کردن آدم منّت نهنده، لذّتی نیست.

لاَ يَدْخُلُ اَلْجَنَّةَ خَبٌّ وَ لاَ مَنَّان

وارد بهشت نمی شود، حیله گر و منّت نهنده.

لاَ سَوْأَةَ أَقْبَحُ مِنَ اَلْمَن

خصلتی زشتتر از منّت نیست.

يَا أَهْلَ اَلْمَعْرُوفِ وَ اَلْإِحْسَانِ لاَ تَمُنُّوا بِإِحْسَانِكُمْ فَإِنَّ اَلْإِحْسَانَ وَ اَلْمَعْرُوفَ يُبْطِلُهُ قُبْحُ اَلاِمْتِنَان

ای نیکوکاران به نیکی خود منّت مگذارید، زیرا زشتی منّت، کار نیکو را باطل می کند.

أَصْلِحْ إِذَا أَنْتَ أَفْسَدْتَ وَ أَتْمِمْ إِذَا أَنْتَ أَحْسَنْت

به صلاح آور هنگامی که تو تباه کرده ای و کامل کن هنگامی که نیکی کنی.