کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
عَنْ جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : نُحِبُّ اَلْمَالَ وَ لاَ نُؤْتَى إِلاَّ خَيْرا وَ مَا أُوتِيَ عَبْدٌ فِي هَذِهِ اَلدُّنْيَا إِلاَّ كَانَ نقص أَنْقَصَ لِحَظِّهِ فِي اَلْآخِرَةِ وَ مَا مِنْ شِيعَتِنَا مَنْ لَهُ مِائَةُ أَلْفِ دِرْهَمٍ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:ما مال را دوست داریم، و آن را فقط در راه خیر مصرف می کنیم، و هر بنده ای در این دنیا مال بسیار به دست آورد بهره اش از آخرت کم گردد، و شیعۀ ما نخواهد بود کسی که دارای صد هزار درهم باشد.
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَا مِنْ عَبْدٍ أُعْطِيَ قَلْبا شَاكِرا وَ لِسَانا ذَاكِرا وَ جَسَدا عَلَى اَلْبَلاَءِ صَابِرا وَ زَوْجَة صَالِحَة إِلاَّ وَ قَدْ أُعْطِيَ خَيْرَ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:به هیچ بنده ای دل شکرگزار و زبان ذکرکننده و بدن صبرکننده در مقابل سختیها و زن پارسا داده نشد، مگر اینکه خیر دنیا و آخرت به او داده شد.
عَنْ جَابِرٍ قَالَ : قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَا اَلصَّبْرُ اَلْجَمِيلُ فَقَالَ ذَاكَ اَلصَّبْرُ اَلَّذِي لَيْسَ فِيهِ شَكْوَى إِلَى أَحَدٍ مِنَ اَلنَّاسِ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ بَعَثَ يَعْقُوبَ إِلَى رَاهِبٍ مِنَ اَلرُّهْبَانِ عَابِدٍ مِنَ اَلْعُبَّادِ فِي حَاجَةٍ فَلَمَّا رَآهُ اَلرَّاهِبُ حَسِبَهُ إِبْرَاهِيمَ فَوَثَبَ إِلَيْهِ فَاعْتَنَقَهُ ثُمَّ قَالَ مَرْحَبا بِخَلِيلِ اَلرَّحْمَنِ قَالَ لاَ وَ لكن لَكِنِّى يَعْقُوبُ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لَهُ اَلرَّاهِبُ فَمَا بَلَغَ بِكَ مَا أَرَى بِكَ اَلْكِبَرُ فَقَالَ اَلْهَمُّ وَ اَلْحَزَنُ وَ اَلسُّقْمُ فَمَا…
جابر گوید:به امام باقر علیه السّلام عرض کردم:صبر جمیل چیست؟فرمود:صبری است که در کنارش شکایتی نزد مردم نبرد، ابراهیم علیه السّلام حضرت یعقوب را برای حاجتی نزد راهبی از راهبان و عابدی از عابدان فرستاد، چون راهب یعقوب را دید گمان کرد او ابراهیم است، به طرف او خیزش نمود و او را در آغوش گرفت، سپس گفت:ای دوست خدا خوش آمدی. یعقوب گفت:من یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم هستم، راهب گفت:پس چرا این قدر سالخورده شده ای؟فرمود:غم و اندوه و بیماری چنینم نموده، هنوز از آستانۀ در خارج نشده بود که خداوند به او وحی فرمود:ای یعقوب شکایت مرا نزد بنده ام نمودی؟در اینجا حضرت کنار در به سجده افتاد، و گفت:خدایا دیگر تکرار نخواهم کرد، خداوند به او وحی فرمود:من تو را آمرزیدم، دیگر مثل این سخن را نگو، پس از آن دیگر یعقوب از…
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَلْعَبْدَ اَلْمُؤْمِنَ لَيَكْرُمُ عَلَى اَللَّهِ حَتَّى لَوْ سَأَلَهُ اَلْجَنَّةَ وَ مَا فِيهَا أَعْطَاهُ وَ لَمْ يَنْتَقِصْ مِنْ مُلْكِهِ شَيْءٌ وَ لَوْ سَأَلَهُ مَوْضِعَ قَدَمِهِ مِنَ اَلدُّنْيَا لَيَحْرِمُهُ وَ إِنَّ اَلْعَبْدَ اَلْكَافِرَ لَيَهُونُ عَلَى اَللَّهِ حَتَّى لَوْ سَأَلَهُ اَلدُّنْيَا وَ مَا فِيهَا لَأَعْطَاهُ وَ لَوْ سَأَلَهُ مَوْضِعَ قَدَمِهِ مِنَ اَلْجَنَّةِ لَيَحْرِمُهُ وَ إِنَّ اَللَّهَ لَيَتَعَاهَدُ اَلْمُؤْمِنَ كَمَا يَتَعَاهَدُ اَلرَّجُلُ أَهْلَهُ بِالْهَدِيَّةِ مِنَ اَلْغَيْبَةِ وَ يَحْمِيهِ اَلدُّنْيَا كَمَا…
امام باقر علیه السّلام فرمود:بندۀ مؤمن نزد خدا به اندازه ای احترام دارد، که حتی اگر بهشت و هر چه در آن است را بخواهد به او عطا کند، بدون آنکه از ملک او چیزی کم گردد، ولی اگر به مقدار یک قدم از دنیا را بخواهد به او نمی دهد، و بندۀ کافر به اندازه ای نزد خدا خوار و پست است که اگر دنیا را با آنچه در آن است از او بخواهد عطایش کند، بدون آنکه از ملک او چیزی کم گردد، و اگر به اندازۀ یک قدمش از بهشت بخواهد به او نمی دهد، و خدا به وسیلۀ بلا و گرفتاری از بندۀ مؤمنش دلجویی می کند، همان طور که مرد مسافر به وسیلۀ هدیه از خانواده اش دلجویی می کند، و او را از دنیا پرهیز دهد، همان گونه که پزشک بیمار را پرهیز دهد.
عَنْهُ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ يُعْطِي اَلدُّنْيَا مَنْ يُحِبُّهُ وَ مَنْ يُبْغِضُهُ وَ لاَ يُعْطِي اَلْآخِرَةَ إِلاَّ مَنْ أَحَبَّهُ وَ إِنَّ اَلْعَبْدَ اَلْمُؤْمِنَ يَسْأَلُ رَبَّهُ مَوْضِعَ سَوْطٍ مِنَ اَلدُّنْيَا لاَ يُعْطِيهِ إِيَّاهُ وَ يَسْأَلُهُ اَلْآخِرَةَ فَيُعْطِيهِ مَا شَاءَ وَ يُعْطِي اَلْكَافِرَ فِي اَلدُّنْيَا قَبْلَ أَنْ يَسْأَلَهُ وَ لَوْ سَأَلَهُ مَوْضِعَ سَوْطٍ فِي اَلْآخِرَةِ فَلاَ يُعْطِيهِ إِيَّاهُ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:خداوند دنیا را به دوستان و دشمنان خود دهد، و آخرت را فقط به دوستانش دهد، و اگر بندۀ مؤمن از خداوند به اندازۀ یک جای تازیانه از دنیا بخواهد به او نمی دهد، و اگر از آخرت بخواهد هر چه خواست به او می دهد، و به کافر قبل از اینکه بخواهد دنیا دهد، ولی اگر به اندازۀ جای تازیانه ای از آخرت بخواهد به او ندهد.
عَنْ عَبْدِ اَلْمُؤْمِنِ اَلْأَنْصَارِيِّ قَالَ قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنَّ اَللَّهَ أَعْطَى اَلْمُؤْمِنَ ثَلاَثَ خِصَالٍ اَلْعِزَّ فِي اَلدُّنْيَا وَ فِي دِينِهِ وَ اَلْفَلَحَ فِي اَلْآخِرَةِ وَ اَلْمَهَابَةَ فِي صُدُورِ اَلْعَالَمِينَ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:خداوند به مؤمن سه خصلت بخشیده:عزت در دنیا و دینش، رستگاری اخروی، هیبت و حشمت در دلهای جهانیان.
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَلْعَبْدَ لَيَكُونُ لَهُ عِنْدَ اَللَّهِ اَلدَّرَجَةَ اَلسَّنِيَّةَ اَلْعَظِيمَةَ اَلشَّرِيفَةَ فَيَبْتَلِيهِ بِالْبَلاَءِ لِكَيْ يَنَالَ تِلْكَ اَلدَّرَجَةَ فَيَعْدُو إِلَيْهِ اَلنَّاسُ أَفْوَاجا يُعَزُّونَهُ وَ يَتَوَجَّعُونَ لَهُ مِمَّا أَصَابَهُ وَ لَوْ عَلِمُوا مَا آتَاهُ اَللَّهُ مِنْ تِلْكَ اَلدَّرَجَةِ لَمْ يَتَوَجَّعْ لَهُ أَحَدٌ وَ لَمْ يُعَزِّهِ أَحَدٌ وَ إِنَّ اَلْعَبْدَ لَيَبْتَلِيهِ اَللَّهُ بِالشَّيْءِ لِيُوقِفَ بِهِ آخِرَتَهُ فَيَعْدُو إِلَيْهِ أَفْوَاجٌ يُهَنِّئُونَهُ وَ يَفْرَحُونَ لَهُ لِمَا أُوتِيَ فِي اَلدُّنْيَا وَ…
امام باقر علیه السّلام فرمود:بنده نزد خداوند دارای مقامی بلند و با عظمت و ارجمند است، خداوند او را به بلا گرفتار کند تا به آن مقامات برسد، مردم گروه گروه به طرفش هجوم می برند تا او را تسلّی دهند و با وی در مصیبتش همدردی کنند، اگر می دانستند خداوند چه مقامی به او داده، هرگز برایش دلسوزی نمی کردند و او را تسلیت نمی گفتند، و نیز بنده ای را خداوند به چیزی گرفتار می کند تا به وسیلۀ آن آخرتش را تأمین کند، گروهی به سویش می شتابند و به او تبریک می گویند و به خاطر دنیایی که نصیبش شده شاد می گردند، در صورتی که اگر بدانند چه آخرتی در انتظارش است هرگز به او تبریک نمی گفتند و شاد نمی گشتند.
عَنْهُ قَالَ : إِنَّ اَلرَّجُلَ يَعْرِفُ اَلدُّعَاءَ فَتَنْزِلُ بِهِ اَلشِدَّةُ وَ اَلضَّرُورَةُ فَيَدْعُو بِهِ فَيُعْرَفُ صَوْتُهُ وَ إِنَّ اَلَّذِي لَيْسَ كَذَلِكَ يَنْزِلُ بِهِ اَلشِدَّةُ وَ اَلضَّرُورَةُ فَيَدْعُو فَيُقَالُ مَا يُعْرَفُ قَالَ مَا عَرَضَ لِي أَمْرَانِ أَحَدُهُمَا لِلدُّنْيَا وَ اَلْآخَرُ لِلْآخِرَةِ فَآثَرْتُ اَلَّذِي لِلدُّنْيَا إِلاَّ رَأَيْتُ مَا أَكْرَهُ قَبْلَ أَنْ أُمْسِيَ ثُمَّ قَالَ عَجَبا لِبَنِي أُمَيَّةَ إِنَّهُمْ يُؤْثِرُونَ اَلدُّنْيَا عَلَى اَلْآخِرَةِ مُنْذُ كَانُوا وَ لاَ يُرِيدُونَ شَيْئا يَكْرَهُونَهُ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:مردی که اهل دعاست، هنگامی که گرفتار سختی و مشکل می شود و دعا می کند، صدایش شناخته می شود، اما آنکه چنین نیست، اگر دچار مشکل و گرفتاری شود و دعا کند گفته می شود:شناخته نشد. فرمود:هنگامی که دو موضوع برایم پیش می آید که یکی مربوط به دنیا و دیگری مربوط به آخرت است، دنیا را مقدم نکردم جز آنکه هنوز شب فرا نرسیده برایم یک ناراحتی پیش می آید، سپس فرمود:از بنی امیّه در شگفتم که همواره دنیا را بر آخرت بر می گزیدند، و هرگز به دنبال چیزی که ناراحتشان کند نمی رفتند.
عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّمَا يُبْتَلَى اَلْمُؤْمِنُ فِي اَلدُّنْيَا عَلَى قَدْرِ دِينِهِ أَوْ قَالَ عَلَى حَسَبِ دِينِهِ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:مؤمن در دنیا به اندازۀ دیانتش مبتلا شود، یا فرمود:بر حسب دیانتش.
قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ كَانَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ بِالْكُوفَةِ إِذَا صَلَّى اَلْعِشَاءَ اَلْآخِرَةَ يُنَادِي اَلنَّاسَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ حَتَّى يَسْمَعَ أَهْلُ اَلْمَسْجِدِ أَيُّهَا اَلنَّاسُ تَجَهَّزُوا رَحِمَكُمُ اَللَّهُ فَقَدْ نُودِيَ فِيكُمْ بِالرَّحِيلِ فَمَا اَلتَّعَرُّجُ عَلَى اَلدُّنْيَا بَعْدَ نِدَاءٍ فِيهَا بِالرَّحِيلِ تَجَهَّزُوا رَحِمَكُمُ اَللَّهُ وَ اِنْتَقِلُوا بِأَفْضَلِ مَا بِحَضْرَتِكُمْ مِنَ اَلزَّادِ وَ هُوَ اَلتَّقْوَى وَ اِعْلَمُوا أَنَّ طَرِيقَكُمْ إِلَى اَلْمَعَادِ وَ مَمَرَّكُمْ عَلَى اَلصِّرَاطِ وَ اَلْهَوْلَ اَلْأَعْظَمَ…
امام باقر علیه السّلام فرمود:امیر مؤمنان علیه السّلام هنگامی که در کوفه نماز عشا را می خواندند، با صدای بلند به طوری که همۀ اهل مسجد بشنوند مردم را صدا می زد، و می فرمود:ای مردم، خداوند رحمت کند شما را، برای مرگ آماده شوید، اینک بانگ کوچ کردن بر آورده شده، پس چرا بعد از این نداء شما به دنیا دل بسته اید؟آماده شوید، خدا رحمتتان کند، و بهترین زاد و توشۀ خود را که تقوی است اختیار کنید، و بدانید که راهتان به سوی آخرت است و باید از پل صراط بگذرید، و اضطرابی بزرگ در پیش روی شماست، و در بین راهتان گردنه های صعب العبور و منزلهایی هولناک و وحشت آور می باشد، که ناچار هستید از آنها بگذرید و در آنها توقف کنید، یا شما به وسیلۀ رحمت خدا می توانید از هراس آن راه و سختیهایی که دارد و منظره های ترسناکش و…
اِسْتَفْرِغْ جُهْدَكَ لِمَعَادِكَ تَصْلُحْ مَثْوَاكَ وَ لاَ تَبِعْ آخِرَتَكَ بِدُنْيَاك
تلاش و توانایی خود را برای روز بازگشت صرف نما تا قرارگاه تو نیک شود.و آخرت خود را به دنیا مفروش.
إِنَّكَ فِي سَبِيلِ مَنْ كَانَ قَبْلَكَ فَاجْعَلْ جِدَّكَ لِآخِرَتِكَ وَ لاَ تَكْتَرِثْ بِعَمَلِ اَلدُّنْيَا
تو در راه رفته پیشینیان خود هستی، پس تلاش خویش را برای آخرت خود قرار ده و به کار دنیا اهمیّت مده.
