گنجینه احادیث

اَلْمَرْءُ عَدُوُّ مَا جَهِل

انسان، دشمن چیزی است که به آن نادان است.

اَلْجَاهِلُ لاَ يَعْرِفُ اَلْعَالِمَ لِأَنَّهُ لَمْ يَكُنْ قَبْلُ عَالِما

نادان، دانشمند را نمی شناسد، زیرا در گذشته دانشمند نبوده است.

اَلْجَاهِلُ يَسْتَوْحِشُ مِمَّا يَأْنَسُ بِهِ اَلْحَكِيمُ اَلْحَلِيم

نادان از آنچه حکیم به آن خو می گیرد، وحشت می کند.

الجاهل لا يرتدع

نادان باز نمی ایستد

اَلْجَاهِلُ لاَ يَرْعَوِي

نادان باز نمی گردد

اَلْجَاهِلُ مَنْ خَدَعَتْهُ اَلْمَطَالِب

نادان کسی است که مطالب او را می فریبد.

العالم ينظر بقلبه و خاطره و الجاهل ينظر بعينه و ناظره

دانشمند، به دل و اندیشۀ خود می نگرد و نادان به چشم و مردمک خویش.

اَلْجَاهِلُ إِذَا جَمَدَ وَجَدَ إِذَا جَحَدَ وَحَّدَ وَ إِذَا وَجَدَ أَلْحَدَ وحد

نادان آنگاه که خسیسی کند، دارا شود و هر گاه دارا شود، از حق عدول کند.

اَلْجَاهِلُ لَنْ يُلْقَى يلغى أَبَدا إِلاَّ مُفَرِّطا أَوْ مُفْرِطا

نادان را ملاقات نمی کنند نمی یابند مگر این که یا کوتاهی کننده است و یا از اندازه گذرانیده.

اَلْجَاهِلُ لاَ يَرْتَدِعُ وَ بِالْمَوَاعِظِ بِالْمَوْعِظَةِ لاَ يَنْتَفِع

نادان باز نمی ایستد و از پندها بهره نمی برد.

اَلْجَاهِلُ لاَ يَعْرِفُ تَقْصِيرَهُ وَ لاَ يَقْبَلُ مِنَ اَلنَّصِيحِ لَه

نادان، کوتاهی و گناه خود را نمی شناسد و از پند دهنده نیز نمی پذیرد.

ثَرْوَةُ اَلْجَاهِلِ فِي مَالِهِ وَ أَمَلِه

دارایی نادان، در مال و آرزوی اوست.