گنجینه احادیث

البلاغة أن تجيب فلا تبطىء و تصيب فلا تخطىء

رسایی آن است که پاسخ گویی و درنگ نکنی، و درست گویی و خطا نکنی.

رُبَّمَا خَرِسَ اَلْبَلِيغُ عَنْ حُجَّتِه

چه بسا رسا سخن بلیغ از برهان خود گنگ گردد.

رُبَّمَا اِرْتَجَّ عَلَى اَلْفَصِيحِ اَلْجَوَاب

چه بسا رسا سخن از پاسخ بازماند.

مِنْ بُرْهَانِ اَلْفَضْلِ صَائِبُ اَلْجَوَاب

جواب درست، دلیل افزونی مرتبه است.

اَلْكِتَابُ تَرْجُمَانُ اَلنِّيَّة

نوشته، تفسیر و شرح نیت نویسندۀ آن است.

اَلْخَطُّ لِسَانُ اَلْيَد

خط، زبان دست است

اِفْتَحْ اِفْسَحْ بَرْيَةَ قَلَمِكَ وَ اُسْمُكْ شَحْمَتَهُ وَ أَيْمِنْ قِطَّتَكَ يَجُدْ خَطُّك

تراشیدۀ قلم خود را باز نما و پرّه آن را بالا ببر و نیش قلمت را راست بچین تا خط تو نیکو گردد.

أَلِقْ دَوَاتَكَ وَ أَطِلْ جِلْفَةَ قَلَمِكَ وَ فَرِّقْ بَيْنَ سُطُورِكَ وَ قَرْمِطْ بَيْنَ حُرُوفِكَ فَإِنَّ ذَلِكَ أَجْدَرُ بِصَبَاحَةِ اَلْخَط

در دوات خود لیقه چیزی از پشم، نخ بگذار و زبانۀ قلم خود را دراز کن و میان سطرهای خود فاصله انداز و حروف را نزدیک به هم بنویس؛ زیرا این کار برای زیبایی خط سزاوارتر است.

إِذَا كَتَبْتَ كِتَابا فَأَعِدْ فِيهِ اَلنَّظَرَ قَبْلَ خَتْمِهِ فَإِنَّمَا تَخْتِمُ عَلَى عَقْلِك

هرگاه نوشته ای را می نویسی، پیش از آن که آن را مهر کنی، باز نگری نما؛ زیرا خرد خود را مهر می کنی.

رَسُولُ اَلرَّجُلِ تَرْجُمَانُ عَقْلِهِ وَ كِتَابُهُ أَبْلَغُ مِنْ نُطْقِه

پیک مرد بیانگر عقل اوست و نوشتۀ او رساتر از سخن گفتن او.

رَسُولُكَ مِيزَانُ نُبْلِكَ وَ قَلَمُكَ أَبْلَغُ مَنْ يَنْطِقُ عَنْك

پیک تو ترازوی زیرکی توست، و قلم تو رساتر از کسی است که از جانب تو سخن گوید.

عُقُولُ اَلْفُضَلاَءِ فِي أَطْرَافِ أَقْلاَمِهَا

خردهای بلند مرتبگان، در کناره های قلمهای آنان است.