گنجینه احادیث

هَيْهَاتَ لاَ يُخْدَعُ اَللَّهُ عَنْ جَنَّتِهِ وَ لاَ يُنَالُ مَا عِنْدَهُ إِلاَّ بِمَرْضَاتِه

دور است؛ خداوند برای دادن بهشت، فریب نمی خورد و جز با خشنودی او آنچه نزد اوست، به کسی نمی رسد.

وَفْدُ اَلْجَنَّةِ أَبَدا مُنَعَّمُون

وارد شوندگان بهشت، همیشه در نعمت اند.

وَارِدُ اَلْجَنَّةِ مُخَلَّدُ اَلنَّعْمَاء

وارد شوندۀ بهشت، در نعمت جاودانه است.

لاَ تَحْصُلُ اَلْجَنَّةُ بِالتَّمَنِّي

با آرزو، بهشت به دست نمی آید.

لاَ يَفُوزُ بِالْجَنَّةِ إِلاَّ مَنْ حَسُنَتْ سَرِيرَتُهُ وَ خَلُصَت

به بهشت نمی رسد، مگر کسی که باطن او نیکو و نیّت او بی آلایش شده است.

اَلنَّارُ غَايَةُ اَلْمُفْرِطِين

سرانجام، کوتاهی کنندگان آتش است.

اَلنَّاجُونَ مِنَ اَلنَّارِ قَلِيلٌ لِغَلَبَةِ اَلْهَوَى وَ اَلضَّلاَل

رها یافتگان از آتش، اندک اند، به جهت غلبۀ خواهش نفس و گمراهی.

اِحْذَرُوا نَارا حَرُّهَا شَدِيدٌ وَ قَعْرُهَا بَعِيدٌ وَ حُلِيُّهَا حَدِيد

بپرهیزید از آتشی که، داغی آن شدید، و گودی آن بسیار و لباسهای آن آهن گداخته است.

اِحْذَرُوا نَارا لَجَبُهَا لحبها عَتِيدٌ وَ لَهَبُهَا شَدِيدٌ وَ عَذَابُهَا أَبَدا جَدِيد

بپرهیزید از آتشی که، کشش آن مهیّا و شعلۀ آن شدید، و عذاب آن همواره تازه می شود.

إنّك لست بسابق أجلك و لا بمرزوق ما ليس لك فلماذا تشقي يا شقيّ

همانا تو قادر نیستی که از مرگ خود جلوگیری کنی و آنچه را نداری روزی خود گردانی، پس برای چه نفس خود را بدبخت می گردانی ای بدبخت.

إذا صعبت عليك نفسك فاصعب لها تذلّ لك و خادع نفسك عن نفتسك تنقد لك

هر گاه نفس تو بر تو سرکشی کند پس تو نیز بر آن سرکشی کن تا رام تو گردد و آن را فریب ده تا تو را فرمان برد.

كُنْ مُؤَاخِذا نَفْسَكَ مُغَالِبا سُوءَ طَبْعِكَ وَ إِيَّاكَ أَنْ تَحْمِلَ ذُنُوبَكَ عَلَى رَبِّك

بازخواست کنندۀ نفس خود باش و چیره بر بدی خوی خود، و مبادا گناهان خود را به پروردگارت حمل کنی.