گنجینه احادیث

اَلْمَالُ تَنْقُصُهُ اَلنَّفَقَةُ وَ اَلْعِلْمُ يَزْكُو عَلَى اَلْإِنْفَاق

دارایی، با خرج کردن کاستی می پذیرد؛ ولی دانش، با گفتن به دیگران، پاکیزه تر می شود.

اَلنَّاسُ مِنْ خَوْفِ اَلذُّلِّ مُتَعَجِّلُوا اَلذُّل

مردم از ترس خواری، بر آن شتاب می کنند.

أَمْسِكْ مِنَ اَلْمَالِ بِقَدْرِ ضَرُورَتِكَ وَ قَدِّمِ اَلْفَضْلَ لِيَوْمِ فَاقَتِك

از دارایی به اندازۀ نیاز نگاه دار و زیاده از آن را برای روز نیازت آخرت پیش فرست.

إِذَا أَحَبَّ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ عَبْدا بَغَّضَ إِلَيْهِ اَلْمَالَ وَ قَصَّرَ مِنْهُ اَلْآمَال

هر گاه خدا بنده ای را دوست بدارد، دارایی را در نظرش، ناخوش و آرزوهایش را کوتاه کند.

إِذَا أَرَادَ اَللَّهُ بِعَبْدٍ شَرّا حَبَّبَ إِلَيْهِ اَلْمَالَ وَ بَسَطَ مِنْهُ اَلْآمَال

هرگاه خداوند برای بنده ای بدی اراده کند، دارایی را در نظرش دوست داشتنی کند و آرزوهایش را گسترش دهد.

ثَرْوَةُ اَلْمَالِ تُرْدِي وَ تُطْغِي وَ تَفْنَى

ثروت و دارایی خوار کند، سرکشی آورد، و نابود کند.

كَمْ مِنْ مَغْبُوطٍ بِنِعْمَتِهِ وَ هُوَ فِي اَلْآخِرَةِ مِنَ اَلْهَالِكِين

چه بسیار کسی که به جهت نعمتهایش مورد غبطه دیگران است ولی او در آخرت از هلاک شوندگان است.

لَنْ يَنْجُوَ مِنَ اَلْمَوْتِ غَنِيٌّ لِكَثْرَةِ مَالِه

توانگر به جهت دارایی اش از مرگ رهایی نیابد.

ليس الخير أن يكثر مالك و ولدك إنّما الخير أن يكثر علمك و يعظم حلمك.

خوبی آن نیست که دارایی و فرزندانت را فزونی دهد.همانا خوبی آن است که دانش تو را بیش کند و شکیبایی ات را بزرگتر.

لاَ يُكْرِمُ اَلْمَرْءُ نَفْسَهُ حَتَّى يُهِينَ مَالَه

آدمی خویشتن را گرامی نمی کند مگر وقتی که دارایی را خوار شمارد.

لاَ يَجْمَعُ اَلْمَالَ إِلاَّ اَلْحِرْصُ وَ اَلْحَرِيصُ شَقِيٌّ مَذْمُوم

دارایی را جز آزمندی فراهم نمی کند و آزمند، بدبخت و نکوهش شده است.

لاَ يُبْقِى اَلْمَالَ إِلاَّ اَلْبُخْلُ وَ اَلْبَخِيلُ مُعَاقَبٌ مَلُوم

دارایی را جز خسیسی نگاه نمی دارد و خسیس، کیفر داده شود و سرزنش شده است.