احادیث درباره رسول خدا صلی الله علیه و آله در مبارزه است با دشمن علی علیه السلام از امام صادق (ع)

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لَمْ نُبْعَثْ لِجَمْعِ اَلْمَالِ وَ لَكِنْ بَعَثَنَا لِإِنْفَاقِهِ.

امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:خداوند ما را برای جمع کردن مال مبعوث نفرمود، بلکه برای انفاق آن مبعوث کرد.

عَنْهُ قَالَ : مَرَّ رَسُولُ اَللَّهِ عَلَى بِلاَلٍ وَ عِنْدَهُ كُرٌّ مِنْ تَمْرٍ فَقَالَ يَا بِلاَلُ أَمِنْتَ أَنْ تُصْبِحَ بِهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ أَنْفِقْ يَا بِلاَلُ وَ لاَ تَخَفْ مِنْ ذِي اَلْعَرْشِ إِقْتَارا .

امام صادق علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله از کنار بلال عبور کردند در حالی که نزد او مقداری خرما بود، فرمود:ای بلال اطمینان داری که به وسیلۀ این خرما به جهنم نمی روی؟ انفاق کن ای بلال و از خداوند به خاطر فقر و وحشت نداشته باش.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : اِشْتَدَّتْ حَالُ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ اَلنَّبِيِّ فَقَالَتْ لَهُ اِمْرَأَتُهُ لَوْ أَتَيْتَ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَسَأَلْتَهُ فَجَاءَ إِلَى اَلنَّبِيِّ فَلَمَّا رَآهُ اَلنَّبِيُّ قَالَ مَنْ سَأَلَنَا أَعْطَيْنَاهُ وَ مَنِ اِسْتَغْنَى أَغْنَاهُ اَللَّهُ فَقَالَ اَلرَّجُلُ مَا يَعْنِي غَيْرِي فَرَجَعَ إِلَى اِمْرَأَتِهِ فَأَعْلَمَهَا فَقَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ بَشَرٌ فَأَعْلِمْهُ فَأَتَاهُ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اَللَّهِ قَالَ مَنْ سَأَلَنَا أَعْطَيْنَاهُ وَ مَنِ اِسْتَغْنَى أَغْنَاهُ اَللَّهُ حَتَّى…

امام صادق علیه السّلام فرمود:زندگانی یکی از اصحاب حضرت رسول صلّی اللّٰه علیه و آله بسیار سخت شد، همسرش گفت:ای کاش نزد رسول خدا می رفتی و از او درخواست کمک می نمودی، آن مرد خدمت رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله آمد، و چون پیامبر او را دید فرمود:هر که از ما طلب کند ما به او عطا می کنیم، و هر که بی نیازی جوید خدایش بی نیاز کند.مرد با خود گفت: مقصودش غیر از من نیست، به سوی همسرش آمد و جریان را برایش گفت، زن گفت: رسول خدا هم بشر است، باید وضع خود را به او می گفتی، مرد نزد رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله آمد و چون حضرت او را دید فرمود:هر که از ما طلب نماید به او عطا کنیم و هر که بی نیازی بجوید خداوند بی نیازش کند، تا سه مرتبه آن مرد این کار را تکرار کرد. سپس رفت و کلنگی را عاریه گرفت و به بالای کوه…

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ عَرَضَ لِأَخِيهِ اَلْمُسْلِمِ فَكَأَنَّمَا خَدَشَ وَجْهَهُ.

امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:هر که متعرض برادر مسلمانش شود و سخن او را قطع کند ، مثل این است که چهره اش را مخدوش گردانیده.

عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : بَيْنَمَا رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَعَ أَصْحَابِهِ إِذَا سَجَدَ فَأَطَالَ اَلسُّجُودَ حَتَّى ظَنُّوا أَنَّهُ ... ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ لَقَدْ أَطَلْتَ اَلسُّجُودَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّكَ ... مِمَّا ذَاكَ فَقَالَ أَتَانِي جَبْرَئِيلُ مِنْ عِنْدِ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ رَبَّكَ يُقْرِئُكَ اَلسَّلاَمَ وَ يَقُولُ لَكَ إِنِّي لَنْ أَسُوءَكَ فِيمَنْ وَالاَكَ مِنْ أُمَّتِكَ وَ لَنْ أَقْضِيَ عَلَى مُؤْمِنٍ قَضَاء سَاءَهُ أَوْ سَرَّهُ ذَلِكَ إِلاَّ وَ هُوَ خَيْرٌ لَهُ قَالَ…

امام صادق علیه السّلام فرمود:روزی رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله با اصحابش بودند زمانی که بسجده رفتند سجودشان طولانی شد به حدّی که گمان کردند ایشان...سپس سرشان را بلند کردند.از ایشان پرسیدند:ای رسول خدا سجده ات را طولانی نمودی به حدی که ما گمان کردیم که از دنیا رفته ای.فرمود:جبرئیل از نزد خداوند تبارک و تعالی نزد من آمد و گفت:ای محمد پروردگارت تو را سلام می رساند و به تو می فرماید، من هرگز در مورد بنده ای از امّتت که تو را دوست دارد ناراحتت نکردم، و بر مؤمنی امری را که ناراحتش کند یا خرسندش کند انجام ندادم مگر اینکه آن کار برای او خیر بود. رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:نه مالی نزد من بود که آن را صدقه دهم و نه بنده ای که او را آزاد سازم، سپس برای خدا به سجده افتادم و او را شکر کردم…

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِيَّاكُمْ وَ اَلْمِزَاحَ فَإِنَّهُ يَذْهَبُ بِمَاءِ اَلْوَجْهِ وَ مَهَابَةِ اَلرَّجُلِ كَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اَللَّهِ يَجْلِسُونَ فَيَلْهَوْنَ وَ يَتَحَدَّثُونَ وَ يَضْحَكُونَ حَتَّى أَنْزَلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اَللّٰهِ : فَلَمَّا قَرَأَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَلَيْهِمْ هَذِهِ اَلْآيَةَ تَرَكُوا اَلْحَدِيثَ وَ اَللَّهْوَ وَ اَلْمِزَاحَ .

امام صادق علیه السّلام فرمود:از مزاح دوری کنید که آبرو می برد، و شکوه و بزرگی مردان را از بین می برد، یاران رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله جمع می شدند و سخنان لغو و بیهوده می گفتند و می خندیدند، تا اینکه این آیه شریفه را خداوند نازل فرمود: آیا وقت آن نرسیده که کسانی که ایمان آورده اند دلهایشان با یاد خدا خاضع شود هنگامی که رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله این آیه را تلاوت فرمود، سخن گفتن و لغو و شوخی را رها کردند.

عَنْهُ قَالَ : كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يُسَلِّمُ عَلَى اَلنِّسَاءِ وَ يَرْدُدْنَ عَلَيْهِ وَ كَانَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يُسَلِّمُ عَلَى اَلنِّسَاءِ وَ يَرْدُدْنَ عَلَيْهِ وَ كَانَ يَكْرَهُ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَى اَلشَّابَّةِ مِنْهُنَّ وَ يَقُولُ أَتَخَوَّفُ أَنْ يُعْجِبَنِي صَوْتُهَا فَيَدْخُلَ عَلَيَّ أَكْثَرُ مِمَّا أَطْلُبُ مِنَ اَلْأَجْرِ .

امام صادق علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله بر زنان سلام می کرد، و پاسخ سلام آنان را می داد، امیر المؤمنین علیه السّلام به زنها سلام می کرد و به آنان جواب می داد، ولی از سلام کردن به زنهای جوان کراهت داشت، و می فرمود:می ترسم صدایش در من حالتی ایجاد کند، و ضرری بیش از اجری که می خواستم نصیبم گردد.

عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَا صَافَحَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ رَجُلا قَطُّ فَنَزَعَ يَدَهُ حَتَّى يَكُونَ هُوَ اَلَّذِي يَنْزِعُ يَدَهُ مِنْهُ .

امام صادق علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله هرگز با مردی مصافحه ننمود، مگر اینکه دست خود را از دست او جدا نمی کرد تا اوّل آن مرد دستش را بکشد.

عَنْهُ أَنَّهُ كَرِهَ أَنْ يُصَافِحَ اَلرَّجُلُ اَلمَرْأَةَ وَ إِنْ كَانَتْ مُسِنَّة .

امام صادق علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله مصافحه مرد با زن را جایز نمی دانست، گرچه آن زن پیر باشد.

عَنْ سَعِيدَةَ وَ أَيْمَنَةَ أُخْتَيْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ قَالَتَا دَخَلْنَا عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقُلْنَا تَعُودُ اَلمَرْأَةُ أَخَاهَا فِي اَللَّهِ قَالَ نَعَمْ قُلْنَا فَتُصَافِحُهُ قَالَ نَعَمْ مِنْ وَرَاءِ ثَوْبٍ كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ لَبِسَ اَلصُّوفَ يَوْمَ بَايَعَ اَلنِّسَاءَ فَكَانَتْ يَدُهُ فِي كُمِّهِ وَ هُنَّ يَمْسَحْنَ أَيْدِيَهُنَّ عَلَيْهِ .

خواهران ابن ابی عمیر گویند:خدمت امام صادق علیه السّلام رسیدیم و عرض کردیم:زن می تواند برادر دینی خود را عیادت کند؟فرمود:بلی، گفتیم:می تواند با او مصافحه کند؟فرمود:از روی پارچه ای باشد مانعی ندارد، رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روزی که با زنان بیعت می کرد لباسی پشمین در بر داشت، و دست مبارکش را در آستین کرده بود، و آنها دست خود را روی آن می کشیدند.

مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ وَ غَيْرِهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَكْثَرَ مَا يَجْلِسُ تُجَاهَ اَلْقِبْلَةِ .

امام صادق علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله بیشتر اوقات به طرف قبله می نشست.

عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ إِذَا دَخَلَ مَنْزِلا قَعَدَ فِي أَدْنَى اَلْمَجْلِسِ إِلَيْهِ حِينَ يَدْخُلُ وَ كَانَ جُلُوسُهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ثَلاَثا جُلُوسَ اَلْقُرْفُصَاءِ وَ هُوَ أَنْ يُقِيمَ سَاقَيْهِ وَ يَسْتَقْبِلَهُمَا بِيَدَيْهِ فَيَشُدَّ يَدَهُ فِي ذِرَاعِهِ وَ كَانَ يَجْثُو عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَ كَانَ يَثْنِي رِجْلا وَاحِدَة وَ يَبْسُطُ عَلَيْهَا اَلْأُخْرَى وَ لَمْ يُرَ مُتَرَبِّعا قَطُّ .

امام صادق علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله هر گاه وارد منزلی می شد در نزدیکترین محل ورودش می نشست، و نحوۀ نشستن ایشان به سه صورت بود:نشستن روی ساق پا، به این صورت که روی ساق پایش می نشست و دستانش را به دور زانوان حلقه می کرد، و گاهی دو زانو می نشست، و گاهی یک پا را خم می کرد و پای دیگر را روی آن می انداخت، و هرگز دیده نشد آن حضرت چهار زانو بنشیند.