احادیث درباره شکر

وَ كَانَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : قَلَّ مَا أَدْبَرَ شَيْءٌ فَأَقْبَلَ.

علی علیه السّلام می فرمود:بسیار کم است که نعمت از دست رفته دوباره بازگردد.

عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : بَعَثَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ سَرِيَّة فَقَالَ اَللَّهُمَّ إِنَّ لَكَ عَلَيَّ إِنْ رَدَدْتَهُمْ سَالِمِينَ غَانِمِينَ أَنْ أَشْكُرَكَ أَحَقَّ اَلشُّكْرِ قَالَ فَمَا لَبِثُوا أَنْ جَاءُوا كَذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى سَابِغِ نِعَمِ اَللَّهِ .

علی علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله عده ای را برای جنگ فرستاد، و فرمود:خدایا با تو عهد می کنم که اگر آنها را سالم و پیروز و با دست پر برگردانی تو را آنچنان که سزاوار شکر توست شکر کنم.آنها بعد از چندی این چنین بازگشتند، پس رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود: سپاس خدا را بر نعمتهای گوناگونش.

قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِذَا وَصَلَتْ إِلَيْكُمْ أَطْرَافُ اَلنِّعَمِ فَلاَ تُنَفِّرُوا أَقْصَاهَا بِقِلَّةِ اَلشُّكْرِ.

امیر المؤمنین علیه السّلام فرمود:هر گاه اوایل نعمتها به شما رسید، ادامۀ آن را با کمی شکر از دست ندهید.

عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : اِسْتَتِمُّوا نِعَمَ اَللَّهِ بِالتَّسْلِيمِ لِقَضَائِهِ وَ اَلشُّكْرِ عَلَى نَعْمَائِهِ فَمَنْ لَمْ يَرْضَ بِهَذَا فَلَيْسَ مِنَّا وَ لاَ إِلَيْنَا.

امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:نعمتهای خدا را به وسیلۀ تسلیم در برابر قضا و قدر خدا و شکر نعمتهای او کامل کنید، هر کس راضی به این امر نشود از ما نیست و با ما نخواهد بود.

عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ لَيَشْبَعُ مِنَ اَلطَّعَامِ وَ اَلشَّرَابِ فَيَحْمَدُ اَللَّهَ فَيُعْطِيهِ اَللَّهُ مِنَ اَلْأَجْرِ مَا يُعْطِي اَلصَّائِمَ إِنَّ اَللَّهَ شَاكِرٌ يُحِبُّ أَنْ يُحْمَدَ.

پیغمبر اکرم صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:مؤمن هر وقت که از خوردن غذا و آشامیدنی سیر می شود و حمد خدا می گوید خداوند به او اجر و مزد شخص روزه دار را عطا فرماید، خداوند شکرگزار است و دوست دارد که ستایش شود.

عَنِ اَلنَّوْفَلِيِّ بِإِسْنَادِهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهُ اَلطَّاعِمُ اَلشَّاكِرُ لَهُ مِنَ اَلْأَجْرِ كَأَجْرِ اَلصَّائِمِ اَلْمُحْتَسِبِ وَ اَلْمُعَافَى اَلشَّاكِرُ لَهُ مِنَ اَلْأَجْرِ كَأَجْرِ اَلْمُبْتَلَى اَلصَّابِرِ وَ اَلْمُعْطَى اَلشَّاكِرُ لَهُ مِنَ اَلْأَجْرِ كَأَجْرِ اَلْمَحْرُومِ اَلْقَانِعِ.

رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:خورندۀ شکرگزار اجرش مانند روزه دار خداجوست، و تندرست شکرگزار اجر گرفتار دردمند صابر را دارد، و بخشندۀ شکرگزار اجر محروم قناعت کار را دارد.

عَنِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ : إِنَّ اَلرَّجُلَ مِنْ أُمَّتِي يَخْرُجُ إِلَى اَلسُّوقِ فَيَبْتَاعُ اَلْقَمِيصَ بِنِصْفِ دِينَارٍ أَوْ بِثُلُثِ دِينَارٍ فَيَحْمَدُ اَللَّهَ إِذَا لَبِسَ فَمَا يَبْلُغُ رُكْبَتَهُ حَتَّى يُغْفَرَ لَهُ.

پیغمبر اکرم صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:مردی از امت من به بازار می رود و پیراهنی به نصف دینار و یا به ثلث دینار می خرد، و هر گاه آن را می پوشد حمد خدا را می گوید، این پیراهن به زانوهایش نرسیده که گناهانش آمرزیده می شود.

قَالَ اَلْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَنْ طَلَبَ رِضَى اَللَّهِ بِسَخَطِ اَلنَّاسِ كَفَاهُ اَللَّهُ أُمُورَ اَلنَّاسِ وَ مَنْ طَلَبَ رِضَا اَلنَّاسِ بِسَخَطِ اَللَّهِ وَكَلَهُ اَللَّهُ إِلَى اَلنَّاسِ.

امام حسین علیه السّلام فرمود:هر کس رضایت خدا را به ناخشنودی مردم بخواهد، خداوند او را از مردم بی نیاز می کند، و هر کس رضایت مردم را به ناخشنودی خدا بخواهد، خداوند او را به مردم وامی گذارد.

عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ كَانَ يَكْرَهُ أَنْ يُسْمَعَ مِنَ اَلْمُبْتَلَى اَلتَّعَوُّذُ مِنَ اَلْبَلاَءِ.

نقل شده که امام باقر علیه السّلام دوست نداشت که از شخص گرفتار کلمۀ تعوّذ را بشنود، یعنی: پناه بردن به خدا از بلا.

عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ اَلْحَذَّاءِ قَالَ : كُنْتُ مَعَ أَبِي جَعْفَرٍ فِي طَرِيقِ اَلْمَدِينَةِ فَوَقَعَ سَاجِدا لِلَّهِ فَقَالَ لِي حِينَ اِسْتَتَمَّ قَائِما يَا زِيَادُ أَنْكَرْتَ عَلَيَّ حِينَ رَأَيْتَنِي سَاجِدا فَقُلْتُ بَلَى جُعِلْتُ فِدَاكَ قَالَ ذَكَرْتُ نِعْمَة أَنْعَمَهَا اَللَّهُ عَلَيَّ فَكَرِهْتُ أَنْ أَجُوزَ حَتَّى أُؤَدِّيَ شُكْرَهَا .

ابو عبیده حذاء گوید:در راه مدینه به همراه امام باقر علیه السّلام بودم، که ناگهان ایشان مشغول سجده برای خدا شدند، زمانی که تمام شد و ایستادند به من فرمود:ای زیاد از سجده کردن ناگهانی من در شگفت شدی؟گفتم:بلی فدایت شوم؛ فرمود:به یاد نعمتی افتادم که خداوند به من عطا فرموده بود، و بر من سخت آمد که بگذرم و شکر آن را بجا نیاورم.

عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لاَ يَنْقَطِعُ اَلْمَزِيدُ مِنَ اَللَّهِ حَتَّى يَنْقَطِعَ اَلشُّكْرُ مِنَ اَلْعِبَادِ.

امام باقر علیه السّلام فرمود:شکر بندگان دائمی و همیشگی است.

عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِمُوسَى بْنِ عِمْرَانَ يَا مُوسَى اُشْكُرْنِي حَقَّ شُكْرِي قَالَ يَا رَبِّ كَيْفَ أَشْكُرُكَ حَقَّ شُكْرِكَ وَ اَلنِّعْمَةُ مِنْكَ وَ اَلشُّكْرُ عَلَيْهَا نِعْمَةٌ مِنْكَ فَقَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِذَا عَرَفْتَ أَنَّ ذَلِكَ مِنِّي فَقَدْ شَكَرْتَنِي حَقَّ شُكْرِي.

امام باقر علیه السّلام فرمود:خداوند عزّ و جل به موسی بن عمران فرمود:ای موسی، حق شکر مرا بجای آور.عرض کرد:پروردگارا چگونه حق شکرت را بجای آورم در حالی که نعمت از توست و شکر بر آن باز نعمت دیگری است از جانب تو.خداوند تبارک و تعالی فرمود: همین که شناختی که این اداء شکر نیز نعمت است حق شکر مرا بجای آورده ای.