عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لاَ يَنْقَطِعُ اَلْمَزِيدُ مِنَ اَللَّهِ حَتَّى يَنْقَطِعَ اَلشُّكْرُ عَلَى اَلْعِبَادِ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:افزایش نعمت از خدا نمی گسلد مگر اینکه شکر بندگان بگسلد.
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لاَ يَنْقَطِعُ اَلْمَزِيدُ مِنَ اَللَّهِ حَتَّى يَنْقَطِعَ اَلشُّكْرُ عَلَى اَلْعِبَادِ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:افزایش نعمت از خدا نمی گسلد مگر اینکه شکر بندگان بگسلد.
قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لاَ تُجَالِسِ اَلْأَغْنِيَاءَ فَإِنَّ اَلْعَبْدَ يُجَالِسُهُمْ وَ هُوَ يَرَى أَنَّ لِلَّهِ عَلَيْهِ نِعْمَة فَمَا يَقُومُ حَتَّى يَرَى أَنَّهُ لَيْسَ لِلَّهِ عَلَيْهِ نِعْمَةٌ.
امام باقر علیه السّلام:با توانگران همنشینی مکن، زیرا بنده با آنها همنشینی می کند در حالی که عقیده اش این است که خداوند به او نعمت داده، بر نمی خیزد مگر اینکه خیال می کند که خداوند به او نعمتی نداده.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ قَالَ : إِنَّ اَلرَّجُلَ مِنْكُمْ لَيَشْرَبُ شَرْبَة مِنَ اَلْمَاءِ فَيُوجِبُ اَللَّهُ لَهُ بِهَا اَلْجَنَّةَ ثُمَّ قَالَ يَأْخُذُ اَلْإِنَاءَ فَيَضَعُهُ عَلَى فِيهِ فَيُسَمِّي ثُمَّ يَشْرَبُ فَيُنَحِّيهِ وَ هُوَ يَشْتَهِيهِ فَيَحْمَدُ اَللَّهَ ثُمَّ يَعُودُ فَيَشْرَبُ ثُمَّ يُنَحِّيهِ فَيَحْمَدُ اَللَّهَ ثُمَّ يَعُودُ وَ يَشْرَبُ ثُمَّ يُنَحِّيهِ فَيَحْمَدُ اَللَّهَ فَيُوجِبُ اَللَّهُ لَهُ بِهَا اَلْجَنَّةَ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:مردی از شماها شربت آبی می نوشد و خداوند به وسیلۀ آن بهشت را بر او واجب می کند؛ سپس فرمود:ظرف آب را بر لبش نهد و نام خدا را ببرد، سپس آن را بنوشد و آن را از دهانش دور کند در حالی که هنوز میل به نوشیدن آن دارد، سپس حمد خدا بگوید و آن را نزدیک دهان کند و بنوشد سپس آن را دور کند و حمد خدا گوید، به واسطۀ این عمل خداوند بهشت را بر او واجب می گرداند.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ كَانَ اَلْمَسِيحُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ اَلنَّاسُ رَجُلاَنِ مُعَاف ى وَ مُبْتَل ى فَاحْمَدُوا اَللَّهَ عَلَى اَلْعَافِيَةِ وَ اِرْحَمُوا أَهْلَ اَلْبَلاَءِ.
امام صادق علیه السّلام فرموده اند:حضرت مسیح علیه السّلام همیشه می فرمود:مردم دو گروهند: مردمی در حال سلامت، و مردمی گرفتار بلاء و مصیبت، برای عافیت و سلامتی حمد خدا کنید و برای اهل بلا و مصیبت طلب رحمت کنید.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لاَ تَنْظُرُوا إِلَى أَهْلِ اَلْبَلاَءِ فَإِنَّ ذَلِكَ يَحْزُنُهُمْ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:به کسانی که به بلا و مصیبت گرفتارند نگاه نکنید، زیرا این کار آنها را اندوهگین می کند.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَنْ سَجَدَ سَجْدَة لِيَشْكُرَ نِعْمَة وَ هُوَ مُتَوَضِّئٌ كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍ وَ مَحَا عَنْهُ عَشْرَ خَطِيئَاتٍ عِظَامٍ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر کس با وضو سجدۀ شکر کند خداوند برای او ده حسنه می نویسد، و ده خطا و گناه را از نامۀ اعمالش پاک می کند.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : بَيْنَمَا رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَعَ أَصْحَابِهِ إِذَا سَجَدَ فَأَطَالَ اَلسُّجُودَ حَتَّى ظَنُّوا أَنَّهُ ... ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ لَقَدْ أَطَلْتَ اَلسُّجُودَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّكَ ... مِمَّا ذَاكَ فَقَالَ أَتَانِي جَبْرَئِيلُ مِنْ عِنْدِ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ رَبَّكَ يُقْرِئُكَ اَلسَّلاَمَ وَ يَقُولُ لَكَ إِنِّي لَنْ أَسُوءَكَ فِيمَنْ وَالاَكَ مِنْ أُمَّتِكَ وَ لَنْ أَقْضِيَ عَلَى مُؤْمِنٍ قَضَاء سَاءَهُ أَوْ سَرَّهُ ذَلِكَ إِلاَّ وَ هُوَ خَيْرٌ لَهُ قَالَ…
امام صادق علیه السّلام فرمود:روزی رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله با اصحابش بودند زمانی که بسجده رفتند سجودشان طولانی شد به حدّی که گمان کردند ایشان...سپس سرشان را بلند کردند.از ایشان پرسیدند:ای رسول خدا سجده ات را طولانی نمودی به حدی که ما گمان کردیم که از دنیا رفته ای.فرمود:جبرئیل از نزد خداوند تبارک و تعالی نزد من آمد و گفت:ای محمد پروردگارت تو را سلام می رساند و به تو می فرماید، من هرگز در مورد بنده ای از امّتت که تو را دوست دارد ناراحتت نکردم، و بر مؤمنی امری را که ناراحتش کند یا خرسندش کند انجام ندادم مگر اینکه آن کار برای او خیر بود. رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:نه مالی نزد من بود که آن را صدقه دهم و نه بنده ای که او را آزاد سازم، سپس برای خدا به سجده افتادم و او را شکر کردم…
عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : أَيُّمَا عَبْدٍ أَنْعَمَ اَللَّهُ عَلَيْهِ بِنِعْمَةٍ فَعَرَفَهَا بِقَلْبِهِ وَ حَمِدَ اَللَّهَ عَلَيْهَا بِلِسَانِهِ لَمْ ينفذ يَنْفَدْ كَلاَمُهُ حَتَّى يَأْمُرَ اَللَّهُ بِالزِّيَادَةِ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اَللَّهِ جَلَّ وَ عِزَّ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ : .
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر بنده ای را که خداوند بر او نعمتی عطا کند و او این را قلبا بفهمد و با زبانش حمد خداوند را بگوید، کلامش هنوز تمام نشده که خداوند امر به زیادی نعمتش می کند، و این قول خداوند عزّ و جل است که: اگر شکر کنید هر آینه ما نعمت را بر شما افزون می کنیم .
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : أَحْسِنُوا جِوَارَ اَلنِّعَمِ قِيلَ وَ مَا جِوَارُ اَلنِّعَمِ قَالَ اَلشُّكْرُ لِمَنْ أَنْعَمَ بِهَا وَ أَدَاءُ حُقُوقِهَا.
امام صادق علیه السّلام فرمود:همسایۀ خوبی برای نعمتها باشید، سؤال شد:همسایۀ خوبی برای نعمتها بودن به چیست؟فرمود:سپاسگزاری از کسی که نعمت داده.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : أَحْسِنُوا جِوَارَ نِعَمِ اَللَّهِ وَ اِحْذَرُوا أَنْ تَنْتَقِلَ عَنْكُمْ إِلَى غَيْرِكُمْ أَمَا إِنَّهَا لَمْ تَنْتَقِلْ عَنْ أَحَدٍ قَطُّ وَ كَادَتْ أَنْ تَرْجِعَ إِلَيْهِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:همسایۀ خوبی برای نعمتهای خدا باشید و بپرهیزید از اینکه این نعمتها از شما به دیگری منتقل شود، آگاه باشید اگر نعمت رفت دیگر برگشتن آن مشکل است.
عَنْهُ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ ثَلاَثَةٌ لاَ يَضُرُّ مَعَهُنَّ شَيْءٌ اَلدُّعَاءُ عِنْدَ اَلْكَرْبِ وَ اَلاِسْتِغْفَارُ عِنْدَ اَلذَّنْبِ وَ اَلشُّكْرُ عِنْدَ اَلنِّعْمَةِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:سه چیز است که چیزی به آن ضرری نمی رساند:دعا کردن هنگام سختیها، طلب آمرزش هنگام گناه، شکر کردن هنگام برخورداری از نعمت.
وَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَكْتُوبٌ فِي اَلتَّوْرَاةِ اُشْكُرْ مَنْ أَنْعَمَ عَلَيْكَ وَ أَنْعِمْ عَلَى مَنْ شَكَرَكَ فَإِنَّهُ لاَ زَوَالَ لِلنَّعْمَاءِ إِذْ شَكَرْتَ وَ لاَ بَقَاءَ لَهَا إِذَا كَفَرْتَ وَ اَلشُّكْرُ زِيَادَةٌ فِي اَلنِّعَمِ وَ أَمَانٌ مِنَ اَلتَّغَيُّرِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:در تورات نوشته شده است که:هر کس به تو احسان کرد، سپاسگزارش باش و کسی را که از تو سپاسگزاری نمود احسانش کن، زیرا با سپاسگزاری نعمتها نابود نمی شود، و با ناسپاسی از نعمت بقائی برای نعمت نیست، و شکرگزاری موجب زیادی نعمت، و حفظ نعمت از دگرگونی است.