کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِذَا أَحْسَنْتُمْ فَاحْمَدُوا اَللَّهَ وَ إِذَا أَسَأْتُمْ فَاسْتَغْفِرُوا اَللَّهَ.
امام صادق علیه السّلام می فرماید:هر گاه نیکی کردید خدا را سپاس گوئید، و هر گاه کار ناشایستی انجام دادید، از خطا طلب آمرزش و بخشش کنید.
عَنْ سِنَانِ بْنِ طَرِيفٍ قَالَ : قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ خَشِيتُ أَنْ أَكُونَ مُسْتَدْرَجا قَالَ وَ لِمَ قُلْتُ لِأَنِّي دَعَوْتُ اَللَّهَ أَنْ يَرْزُقَنِي دَارا فَرَزَقَنِي وَ دَعَوْتُ اَللَّهَ أَنْ يَرْزُقَنِي أَلْفَ دِرْهَمٍ فَرَزَقَنِي أَلْفا وَ دَعَوْتُهُ أَنْ يَرْزُقَنِي خَادِما فَرَزَقَنِي خَادِما قَالَ فَأَيَّ شَيْءٍ تَقُولُ قَالَ أَقُولُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ قَالَ فَمَا أُعْطِيتَ أَفْضَلُ مِمَّا أُعْطِيتَ .
سنان بن طریف گوید:به امام صادق علیه السّلام عرض کردم:می ترسم از اینکه مورد مؤاخذه قرار گیرم.فرمود:چرا؟گفتم:از خدا خواستم که به من خانه ای بدهد؛ مرحمت فرمود، بار دیگر خواستم که هزار درهم به من بدهد، باز عطایم فرمود، خواستم که به من خادمی بدهد، آن را هم داد.فرمود:حال چه می گوئی؟گفتم:الحمد للّٰه.فرمود:آنچه تو بخشیده ای به از آنی است که به تو داده شد.
عَنْ سَعْدَانَ بْنِ يَزِيدَ قَالَ : قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ إِنِّي أَرَى مَنْ هُوَ شَدِيدُ اَلْحَالِ مُضَيَّقا عَلَيْهِ اَلْعَيْشُ وَ أَرَى نَفْسِي فِي سَعَةٍ مِنْ هَذِهِ اَلدُّنْيَا لاَ أَمُدُّ يَدِي إِلَى شَيْءٍ إِلاَّ رَأَيْتُ فِيهِ مَا أُحِبُّ وَ قَدْ أَرَى مَنْ هُوَ أَفْضَلُ مِنِّي قَدْ صُرِفَ ذَلِكَ عَنْهُ فَقَدْ خَشِيتُ أَنْ يَكُونَ لِي اِسْتِدْرَاجا مِنَ اَللَّهِ لِي بِخَطِيئَتِي فَقَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَمَّا مَعَ اَلْحَمْدِ فَلاَ وَ اَللَّهِ .
سعدان بن یزید گوید:به امام صادق علیه السّلام عرض کردم:من کسی را دیدم که در حالت سختی بود و زندگانی بر او تنگ شده بود، و خودم را در گشایش از این دنیا دیدم، دستم را به سوی چیزی دراز نمی کنم مگر اینکه آن را محبوب خودم می بینم، و گاهی کسی را می بینم که او از من برتر است در حالی که این نعمتها به او نرسیده، می ترسم که این برای من آزمایشی از ناحیۀ خداوند باشد تا مرا به خطا و اشتباه اندازد. امام علیه السّلام فرمود:اگر در برابر نعمتها شاکر باشید باکی نیست.
عَنْ هِشَامِ بْنِ أَحْمَدَ قَالَ : كُنْتُ أَسِيرُ مَعَ أَبِي اَلْحَسَنِ فِي بَعْضِ أَطْرَافِ اَلْمَدِينَةِ إِذْ ثَنَى رِجْلَهُ عَنْ دَابَّتِهِ فَخَرَّ سَاجِدا فَأَطَالَ وَ أَطَالَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَ رَكِبَ دَابَّتَهُ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ رَأَيْتُكَ قَدْ أَطَلْتَ اَلسُّجُودَ فَقَالَ إِنِّي ذَكَرْتُ نِعْمَة أَنْعَمَ اَللَّهُ بِهَا عَلَيَّ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَشْكُرَ رَبِّي .
هشام بن احمد گوید:من به همراه امام کاظم علیه السّلام در اطراف مدینه گردش می کردم، به ناگاه پایشان را از مرکب پائین نهادند و به سجده افتادند، و سجده را طول دادند، سپس سر بر داشتند و سوار مرکب شدند؛ عرض کردم:فدایت شوم سجده را طول دادید؟فرمود:من به یاد نعمتی افتادم که خداوند به من عطا فرموده بود، و خوش داشتم که پروردگارم را شکرگزاری کنم.
عَنْ عَلاَءِ بْنِ اَلْكَامِلِ قَالَ : قُلْتُ لِأَبِي اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ آتَانِيَ اَللَّهُ بِأُمُورٍ لاَ أَحْتَسِبُهَا لاَ أَدْرِي كَيْفَ وُجُوهُهَا قَالَ أَ وَ لاَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا مِنَ اَلشُّكْرِ .
علا بن کامل گوید:به امام موسی بن جعفر علیه السّلام گفتم:خداوند به من نعمتهایی را داده که آنها را نمی توانم حساب کنم و دلیل و علت اعطاء این همه نعمت را هم نمی دانم؛ فرمود: آیا نمی دانی؟همانا این به خاطر شکری است که می کنی.
عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ خَلاَّدٍ قَالَ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ اِتَّقُوا اَللَّهَ وَ عَلَيْكُمْ بِالتَّوَاضُعِ وَ اَلشُّكْرِ وَ اَلْحَمْدِ إِنَّهُ كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلٌ فَأَتَاهُ فِي مَنَامِهِ مَنْ قَالَ لَهُ إِنَّ لَكَ نِصْفَ عُمُرِكَ سَعَة فَاخْتَرْ أَيَّ اَلنِّصْفَيْنِ شِئْتَ فَقَالَ إِنَّ لِي شَرِيكا فَلَمَّا أَصْبَحَ اَلرَّجُلُ قَالَ لِزَوْجَتِهِ قَدْ أَتَانِي فِي هَذِهِ اَللَّيْلَةِ رَجُلٌ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ نِصْفَ عُمُرِي لِي سَعَة فَاخْتَرْ أَيَّ اَلنِّصْفَيْنِ شِئْتَ فَقَالَتْ لَهُ زَوْجَتُهُ اِخْتَرِ اَلنِّصْفَ اَلْأَوَّلَ وَ تَعَجِّلِ الْعَافِيَةَ لَعَلَّ اللَّهَ…
امام رضا علیه السّلام فرمود:از خدا بپرهیزید و فروتن و شکرگزار و ستایش کننده باشید، همانا در قوم بنی اسرائیل مردی زندگی می کرد که شبی شخصی به خوابش آمد و به او گفت: نیمی از عمرت را در وسعت و راحتی خواهی گذراند، اینک هر کدام از نصف را که می خواهی انتخاب کن؛ آن مرد گفت:مرا شریکی است، پس چون صبح شد به همسرش گفت:امشب مردی به خواب من آمد و به من خبر داد که نصف عمرم در آسایش است، و گفت هر یک از دو نصف را که می خواهی انتخاب کن؛ همسرش گفت:نصف اول را اختیار کن، گفت:به خاطر تو همین کار را می کنم.در این هنگام دنیا به او روی آورد، دائما به او نعمت می رسید.همسرش به او گفت:فلان همسایه ات محتاج است به او برس، و می گفت:قوم و خویش تو فلانی است نیازش را بر آور. و به همین حالت بودند و هر چه نعمت به آنها عطا می…
عَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَنْ حَمِدَ اَللَّهَ عَلَى اَلنِّعْمَةِ فَقَدْ شَكَرَهُ وَ كَانَ اَلْحَمْدُ أَفْضَلَ مِنْ تِلْكَ اَلنِّعْمَةِ.
امام رضا علیه السّلام فرمود:هر کس خدای را بر نعمتها ستایش نمود شکر را بجای آورد، و آن ستایش برتر از آن نعمت است.
وَ فِي رِوَايَةٍ قَالَ لِي لاَ تَسْتَصْغِرِ اَلْحَمْدَ.
و در روایت دیگر، به من فرمود:سپاسگزاری را کوچک مشمار.
