احادیث درباره ترس از خدا از امام صادق (ع)

عَنْهُ قَالَ : يَا مَعْشَرَ اَلْأَحْدَاثِ اِتَّقُوا اَللَّهَ وَ لاَ تَأْتُوا اَلرُّؤَسَاءَ ذَرْهُمْ حَتَّى يَصِيرُوا أَذْنَابا لاَ تَتَّخِذُوا اَلرِّجَالَ وَلِيجَة مِنْ دُونِ اَللَّهِ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:ای جوانان از خداوند بترسید و دنبال رؤساء نروید، آنان را واگذارید تا دنباله رو باشند، و مردم را به جای خدا معتمد خود قرار ندهید.

عَنْ صَفْوَانَ اَلْجَمَّالِ قَالَ : سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَمَّا اَلْجِدٰارُ فَكٰانَ لِغُلاٰمَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي اَلْمَدِينَةِ وَ كٰانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُمٰا : فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ مَا كَانَ ذَهَبا وَ لاَ فِضَّة وَ إِنَّمَا كَانَ أَرْبَعَ كَلِمَاتٍ أَنَا اَللّٰهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنَا : مَنْ أَيْقَنَ بِالْمَوْتِ لَمْ يَضْحَكْ سِنُّهُ وَ مَنْ أَيْقَنَ بِالْحِسَابِ لَمْ يَفْرَحْ قَلْبُهُ وَ مَنْ أَيْقَنَ بِالْقَدَرِ لَمْ يَخْشَ إِلاَّ اَللَّهَ .

صفوان جمّال گفت:از امام صادق علیه السّلام در مورد قول خداوند متعال پرسیدم، ترجمۀ آیۀ گفتگوی موسی و خضر: و امّا دیوار؛ پس مربوط به دو پسر بچۀ یتیم در شهر بود که زیر آن گنجی پنهان بود که به آن دو می رسید فرمود:بدان که مقصود از آن گنج؛ طلا و نقره نبود، بلکه چهار کلمه بود:من خدا هستم، معبودی غیر از من نیست، هر کس یقین به مرگ داشته باشد دندانهایش هنگام شادی نمایان نمی شود و هر کس یقین به حساب داشته باشد دلش شادمان نمی شود، و هر کس یقین به قضا و قدر داشته باشد فقط از خدا می ترسد.

وَ عَنْ غِيَاثِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ : كَانَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِذَا مَرَّ بِجَمَاعَةٍ يَخْتَصِمُونَ لاَ يَجُوزُهُمْ حَتَّى يَقُولَ ثَلاَثا اِتَّقُوا اَللَّهَ يَرْفَعُ بِهَا صَوْتَهُ .

غیاث بن ابراهیم گوید:هر گاه امام صادق علیه السّلام از کنار گروهی می گذشت که با هم در حال مخاصمه و دعوی بودند؛ از آنجا عبور نمی کرد مگر اینکه سه بار با صدای بلند می فرمود: از خدا بترسید.

عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لَيْسَ شَيْءٌ إِلاَّ لَهُ حَدٌّ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَمَا حَدُّ اَلتَّوَكُّلِ قَالَ اَلْيَقِينُ قُلْتُ فَمَا حَدُّ اَلْيَقِينِ قَالَ أَنْ لاَ تَخَافَ مَعَ اَللَّهِ شَيْئا .

امام صادق علیه السّلام فرمود:هیچ چیزی نیست مگر اینکه برای آن حدّی است؛ راوی از حضرت پرسید:فدایت شوم، حدّ توکّل چیست؟فرمود:یقین است، عرض کرد:حدّ یقین چیست؟فرمود:این است که:با وجود خدا از احدی نترسی.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ عَرَفَ اَللَّهَ وَ عَظَّمَهُ مَنَعَ فَاهُ مِنَ اَلْكَلاَمِ وَ بَطْنَهُ مِنَ اَلطَّعَامِ وَ عَنَّى نَفْسَهُ بِالصِّيَامِ وَ اَلْقِيَامِ قَالُوا بِآبَائِنَا وَ أُمَّهَاتِنَا يَا رَسُولَ اَللَّهِ هَؤُلاَءِ أَوْلِيَاءُ اَللَّهِ قَالَ إِنَّ أَوْلِيَاءَ اَللَّهِ سَكَتُوا وَ كَانَ سُكُوتُهُمْ ذِكْرا وَ نَظَرُوا وَ كَانَ نَظَرُهُمْ عِبْرَة وَ نَطَقُوا فَكَانَ نُطْقُهُمْ حِكْمَة وَ مَشَوْا وَ كَانَ مَشْيُهُمْ بَيْنَ اَلنَّاسِ بَرَكَة وَ لَوْ لاَ اَلْآجَالُ اَلَّتِي كُتِبَتْ عَلَيْهِمْ…

امام صادق علیه السّلام از قول رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل می کند که فرمود:هر که خدا را شناخت و او را بزرگوار دانست؛ دهانش را از سخن می بندد، و شکمش را از طعام، و خودش را به روزه گرفتن و شب زنده داری به زحمت و مشقت می اندازد.پرسیدند:پدر و مادرمان فدای شما ای رسول خدا، اینها اولیاء خدا هستند؟فرمود:اولیاء خدا خاموشند و خاموشی آنها ذکر خداست، نگاه می کنند و نگاه کردنشان عبرت است، و سخن می گویند و سخنانشان حکمت است، و راه می روند و راه رفتنشان در بین مردم برکت است، و اگر عمر مقدّری برایشان نبود، روح و جانشان در کالبدشان از ترس عذاب و شوق ثواب بر جای نمی ماند.

عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِيَّاكَ وَ اَلسَّفِلَةَ مِنَ اَلنَّاسِ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا اَلسَّفِلَةُ قَالَ مَنْ لاَ يَخَافُ اَللَّهَ إِنَّمَا شِيعَةُ جَعْفَرٍ مَنْ عَفَّ بَطْنُهُ وَ فَرْجُهُ وَ عَمِلَ لِخَالِقِهِ وَ إِذَا رَأَيْتَ أُولَئِكَ فَهُمْ أَصْحَابُ جَعْفَرٍ .

امام صادق علیه السّلام فرمود:بپرهیزید از سفله، پرسیدم:فدایت شویم سفله کیست؟فرمود: کسی است که از خدا نترسد، شیعۀ جعفر کسی است که دارای عفت شکم و دامن است، و کارهایش را برای خالقش انجام می دهد، هر گاه چنان کسانی را دیدی آنها شیعۀ جعفر می باشند.

عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ بُكَيْرٍ قَالَ : دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ مَعِي رَجُلاَنِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ أَ آتِي اَلْجُمُعَةَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ اِيتِ اَلْجُمُعَةَ وَ اَلْجَمَاعَةَ وَ اُحْضُرِ اَلْجِنَازَةَ وَ عُدِ اَلْمَرِيضَ وَ اِقْضِ اَلْحُقُوقَ ثُمَّ قَالَ أَ تَخَافُونَ أَنْ نُضِلَّكُمْ لاَ وَ اَللَّهِ لاَ نُضِلُّكُمْ أَبَدا .

عبد اللّٰه بن بکیر گوید:به همراه دو نفر خدمت امام صادق علیه السّلام رفتیم، یکی از آنان به امام گفت:به نماز جمعه بروم؟فرمود:به جمعه و جماعات برو، و در تشییع جنازه حاضر شو، و به عیادت مریض برو، و حقوق را ادا کن.سپس فرمود:آیا می ترسید ما شما را گمراه نماییم؟نه بخدا قسم هرگز شما را گمراه نمی کنیم.

عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ وَهْبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ قُمْ بِالْحَقِّ وَ اِعْتَزِلْ مَا لاَ يَعْنِيكَ وَ تَجَنَّبْ عَدُوَّكَ وَ اِحْذَرْ صَدِيقَكَ مِنَ اَلْأَقْوَامِ إِلاَّ اَلْأَمِينَ وَ لاَ أَمِينَ إِلاَّ مَنْ خَشِيَ اَللَّهَ وَ لاَ تَصْحَبِ اَلْفَاجِرَ وَ لاَ تُطْلِعْهُ عَلَى سِرِّكَ وَ اِسْتَشِرْ فِي أَمْرِكَ اَلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ : .

معاویة بن وهب گوید:امام صادق علیه السّلام فرمود:به حق عمل کن و از آنچه برایت سودی ندارد بر کنار باش، و از دشمنت دوری کن، و از دوستت از هر قومی باشد بر حذر باش مگر اینکه امین باشد، و امین نیست مگر کسی که از خدا بترسد، با بدکار هم صحبت مشو، و او را بر سرّ خود مطلع مکن، و در کار خود با کسانی مشورت کن که از خدا می ترسند.

عَنْ جَعْفَرِ بْنِ كُلَيْبٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ اِتَّقُوا اَللَّهَ وَ تَحَابُّوا وَ تَزَاوَرُوا وَ تَوَاصَلُوا وَ تَرَاحَمُوا وَ كُونُوا إِخْوَانا بَرَرَة .

امام صادق علیه السّلام فرمود:از خدا بترسید، و با یک دیگر دوست باشید، و به دیدار همدیگر بروید، و صله رحم کنید، و به یک دیگر رحم کنید و با هم برادرانی نیکوکار باشید.

عَنْ سَمَاعَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ لاَ تَسْتَكْثِرُوا كَثِيرَ اَلْخَيْرِ وَ لاَ تَسْتَقِلُّوا قَلِيلَ اَلذُّنُوبِ فَإِنَّ قَلِيلَ اَلذُّنُوبِ يَجْتَمِعُ حَتَّى يَصِيرَ كَثِيرا وَ خَافُوا اَللَّهَ فِي اَلسِّرِّ حَتَّى تُعْطُوا مِنْ أَنْفُسِكُمُ اَلنَّصَفَ وَ سَارِعُوا إِلَى طَاعَةِ اَللَّهِ وَ اُصْدُقُوا اَلْحَدِيثَ وَ أَدُّوا اَلْأَمَانَةَ فَإِنَّ ذَلِكَ لَكُمْ وَ لاَ تَظْلِمُوا وَ لاَ تَدْخُلُوا فِيمَا لاَ يَحِلُّ لَكُمْ فَإِنَّ ذَلِكَ عَلَيْكُمْ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:خیر بسیار مثل عبادت یا بخشش زیاد را زیاد نشمارید، و گناهان اندک را کم نشمارید، زیرا گناهان اندک انباشته می شود تا زیاد می گردد، و در نهان از خدا بترسید و انصاف داشته باشید، و بسوی طاعت الهی بشتابید، راست گفتار باشید و امانت را به صاحبش برگردانید، که به نفع شماست، ظلم نکنید، و در آنچه برایتان حلال نیست داخل نشوید، زیرا این کار بضرر شماست.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ نَظَرَ إِلَى مُؤْمِنٍ نَظْرَة لِيُخِيفَهُ بِهَا أَخَافَهُ اَللَّهُ يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلاَّ ظِلُّهُ.

امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل می کند که فرمود:کسی که به مؤمنی نگاه ترسناک نماید، خداوند در آن روزی که بجز سایۀ او سایه ای نیست قیامت او را می ترساند.

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ : لَمَّا كَثُرَ مَالِي أَجْلَسْتُ عَلَى بَابِي بَوَّابا يَرُدُّ عَنِّي فُقَرَاءَ اَلشِّيعَةِ فَخَرَجْتُ إِلَى مَكَّةَ فِي تِلْكَ اَلسَّنَةِ فَدَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَيَّ بِوَجْهٍ قَاطِبٍ مُزَوِّرا فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا اَلَّذِي غَيَّرَ لِي حَالِي عِنْدَكَ قَالَ اَلَّذِي غَيَّرَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ اَللَّهِ إِنِّي لَأَعْلَمُ أَنَّهُمْ عَلَى دِينِ اَللَّهِ وَ لَكِنِّي خَشِيْتُ اَلشُّهْرَةَ عَلَى نَفْسِي قَالَ يَا إِسْحَاقُ أَ…

اسحاق بن عمار گوید:چون مال و ثروتم زیاد شد کسی را جلوی در خانه ام گذاشتم تا فقیران شیعه را از خانۀ من دور کند، سپس در همان سال به مکه رفتم و به حضور امام صادق علیه السّلام رسیدم و عرض سلام داشتم، حضرت با صورت بر افروخته در حالی که روی از من برگردانده بود جواب سلام را دادند، عرض کردم:فدایت شوم چه چیزی موجب دگرگونی حالم نزد شما شد؟فرمود:آنچه که حال تو را برای مؤمنین دگرگون ساخته، عرض کردم:فدایت شوم بخدا قسم من می دانم آنها متدین هستند و لکن ترسیدم از اینکه مشهور شوم. فرمود:ای اسحاق آیا می دانی هر گاه مؤمنین یک دیگر را ملاقات کنند و با همدیگر مصافحه نمایند خداوند بین آن دو صد رحمت فرو می فرستد، نود و نه آن برای کسی که دوستیش شدیدتر نسبت به دیگری است، و هر گاه معانقه کنند رحمت الهی آن دو را فرا…