امام جعفر صادق (علیه السلام)
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلاِتِّكَاءُ فِي اَلْمَسْجِدِ رَهْبَانِيَّةُ اَلْعَرَبِ إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ مَجْلِسُهُ مَسْجِدُهُ وَ صَوْمَعَتُهُ بَيْتُهُ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:تکیه کردن بر دستها در مسجد رهبانیت عرب گوشه نشینی و ریاضت عرب است، محل نشستن مؤمن مسجد است، و عبادتگاه او خانه اش.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ثَلاَثٌ مُجَالَسَتُهُمْ تُمِيتُ اَلْقُلُوبَ اَلْجُلُوسُ مَعَ اَلْأَنْذَالِ وَ اَلْحَدِيثُ مَعَ اَلنِّسَاءِ وَ اَلْجُلُوسُ مَعَ اَلْأَغْنِيَاءِ اَلنَّذْلُ اَلرَّجُلُ اَلْخَسِيسُ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:همنشینی با سه دسته دل را می میراند:همنشینی با مردمان فرومایه و رذل، گفتگو با زنان، و همنشینی با توانگران.
عَطَسَ رَجُلٌ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقَالَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ وَ اَلسَّلاَمُ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ هَذَا حَقُّ اَللَّهِ قَدْ أَدَّيْتَ وَ هَذَا حَقُّ رَسُولِ اَللَّهِ فَأَيْنَ حَقُّنَا .
مردی نزد امام صادق علیه السّلام عطسه زد، و گفت: «الحمد للّٰه و السلام علی رسول اللّٰه صلّی اللّٰه علیه و آله». ، امام علیه السّلام فرمود:این حق خدا بود که ادا کردی، و این هم حق رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله، پس حق ما کجاست؟
عَنْهُ قَالَ : كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ إِذَا عَطَسَ قَالَ عَلِيٌّ رَفَعَ اَللَّهُ ذِكْرَكَ وَ قَدْ فَعَلَ وَ كَانَ إِذَا عَطَسَ عَلِيٌّ قَالَ لَهُ رَسُولُ اَللَّهِ أَعْلَى اَللَّهُ كَعْبَكَ وَ قَدْ فَعَلَ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر گاه رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله عطسه می زد، علی علیه السّلام می فرمود: «رفع اللّٰه ذکرک و قد فعل». یعنی:خداوند نام تو را بلند کند و به حق انجام داد، و هر گاه علی علیه السّلام عطسه می زد، رسول خدا به او می فرمود: «أعلی اللّٰه کعبک و قد فعل». یعنی:خداوند مقامت را بلند کند و به حق انجام داد.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِذَا كَانَ اَلرَّجُلُ يَتَحَدَّثُ فَعَطَسَ عَاطِسٌ فَهُوَ شَاهِدُ حَقٍّ.
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:هر گاه مرد سخن بگوید، و کسی در بین عطسه زند، این خود گواه بر صداقت اوست.
عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لاَ هِجْرَةَ فَوْقَ ثَلاَثٍ.
امام صادق علیه السّلام از قول رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:بیش از سه روز نمی شود ترک رابطه کرد.
مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اِدْرَءُوا اَلْحُدُودَ بِالشُّبُهَاتِ وَ أَقِيلُوا اَلْكِرَامَ عَثَرَاتِهِمْ إِلاَّ مِنْ حَدٍّ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:به وسیله شبهه ها از اجرای حدود جلوگیری کنید، و لغزشهای بزرگان را ببخشید، مگر لغزشهایی که موجب حدّ می شود.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلْأَيْدِي ثَلاَثَةٌ سَائِلَةٌ وَ منفعة مُنْفِقَةٌ وَ مُمْسِكَةٌ فَخَيْرُ اَلْأَيْدِي المنفعة اَلْمُنْفِقَةُ .
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:دستها بر سه نوعند:دست تقاضاکننده، نفع دهنده، و نگهدارنده، بهترین دستها دست سود دهنده است.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِذَا أَتَاهُ مَا يُحِبُّ قَالَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلْمُحْسِنِ اَلْمُجْمِلِ وَ إِذَا أَتَاهُ مَا يَكْرَهُهُ قَالَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى هَذِهِ اَلْحَالِ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر گاه به رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نعمتی را که دوست می داشت می رسید می فرمود:ستایش ویژۀ خداوند نیکوکار و زیباست.و هر گاه چیزی به او می رسید که آن را دوست نداشت می فرمود:حمد خدای را بر همه حال و حمد خدای را بر این حال.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنّٰا نَرٰاكَ مِنَ اَلْمُحْسِنِينَ : فَقَالَ كَانَ يُوَسِّعُ لِلْجَلِيسِ وَ يَسْتَقْرِضُ لِلْمُحْتَاجِ وَ يُعِينُ اَلضَّعِيفَ .
امام صادق علیه السّلام در بارۀ قول خدای عزّ و جلّ ما تو را از نیکوکاران می بینیم فرمود: ایشان رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله برای واردین به مجلس جا باز می کرد، و برای محتاج وام تهیه می فرمود، و به ضعفاء کمک می نمود.
عَنْهُ قَالَ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَا عَلِيُّ اَلْحَاجَةُ أَمَانَةُ اَللَّهِ عِنْدَ خَلْقِهِ فَمَنْ كَتَمَهَا عَلَى نَفْسِهِ أَعْطَاهُ اَللَّهُ ثَوَابَ مَنْ صَلَّى وَ مَنْ كَشَفَهَا إِلَى مَنْ قَدَرَ أَنْ يُفَرِّجَ عَنْهُ وَ لَمْ يَفْعَلْ فَقَدْ قَتَلَهُ أَمَا إِنَّهُ لَمْ يَقْتُلْهُ بِسَيْفٍ وَ لاَ بِسِنَانٍ وَ لاَ سَهْمٍ وَ لَكِنْ قَتَلَهُ بِمَا أَنْكَأَ قَلْبَهُ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:ای علی حاجت؛ امانت خدا نزد مخلوقاتش است، هر کس حاجتش را مخفی بدارد، خداوند ثواب نمازگزارش دهد، و هر که حاجتش را نزد کسی که توانایی بر آوردنش را دارد ولی بر نمی آورد آشکار نماید، مثل این است که او را کشته است، البته او را به شمشیر و نیزه و تیر نکشته، بلکه به آنچه قلبش را هدف قرار داده کشته.
وَ عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِذَا وَرَدَ عَلَيْهِ أَمْرٌ يَسُرُّهُ قَالَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى هَذِهِ اَلنِّعْمَةِ وَ إِذَا وَرَدَ أَمْرٌ يَغْتَمُّ بِهِ قَالَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر گاه امری خوشحال کننده برای رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله پیش می آمد می فرمود:حمد خدای را بر این نعمت، و چون امری برایش پیش می آمد که او را غمگین می نمود می فرمود:حمد خدای را در هر حال.
