قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْهُ قَالَ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَا عَلِيُّ اَلْحَاجَةُ أَمَانَةُ اَللَّهِ عِنْدَ خَلْقِهِ فَمَنْ كَتَمَهَا عَلَى نَفْسِهِ أَعْطَاهُ اَللَّهُ ثَوَابَ مَنْ صَلَّى وَ مَنْ كَشَفَهَا إِلَى مَنْ قَدَرَ أَنْ يُفَرِّجَ عَنْهُ وَ لَمْ يَفْعَلْ فَقَدْ قَتَلَهُ أَمَا إِنَّهُ لَمْ يَقْتُلْهُ بِسَيْفٍ وَ لاَ بِسِنَانٍ وَ لاَ سَهْمٍ وَ لَكِنْ قَتَلَهُ بِمَا أَنْكَأَ قَلْبَهُ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:ای علی حاجت؛ امانت خدا نزد مخلوقاتش است، هر کس حاجتش را مخفی بدارد، خداوند ثواب نمازگزارش دهد، و هر که حاجتش را نزد کسی که توانایی بر آوردنش را دارد ولی بر نمی آورد آشکار نماید، مثل این است که او را کشته است، البته او را به شمشیر و نیزه و تیر نکشته، بلکه به آنچه قلبش را هدف قرار داده کشته.