قال الإمام باقر عليه السلام

احادیث درباره نزدیکی از امام باقر (ع)

امام محمد باقر (علیه السلام)

جَاءَ رَجُلٌ إِلَى أَبِي جَعْفَرٍ ع فَقَالَ لَهُ أَخْبِرْنِي عَنْ رَبِّكَ مَتَى كَانَ فَقَالَ وَيْلَكَ إِنَّمَا يُقَالُ لِشَيْ ءٍ لَمْ يَكُنْ مَتَى كَانَ إِنَّ رَبِّي تَبَارَكَ وَ تَعَالَى كَانَ وَ لَمْ يَزَلْ حَيّاً بِلاَ كَيْفٍ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كَانَ وَ لاَ كَانَ لِكَوْنِهِ كَوْنُ كَيْفٍ وَ لاَ كَانَ لَهُ أَيْنٌ وَ لاَ كَانَ فِي شَيْ ءٍ وَ لاَ كَانَ عَلَى شَيْ ءٍ وَ لاَ اِبْتَدَعَ لِمَكَانِهِ مَكَاناً وَ لاَ قَوِيَ بَعْدَ مَا كَوَّنَ اَلْأَشْيَاءَ وَ لاَ كَانَ ضَعِيفاً قَبْلَ أَنْ يُكَوِّنَ شَيْئاً وَ لاَ كَانَ مُسْتَوْحِشاً قَبْلَ أَنْ يَبْتَدِعَ شَيْئاً وَ لاَ يُشْبِهُ شَيْئاً…

مردی خدمت امام باقر(ع)آمد و عرضکرد: بمن بگو پروردگارت از کی بوده؟ فرمود: وای بر تو، بچیزی که در زمانی نبوده گویند، از کی بوده، همانا پروردگار من تبارک و تعالی همیشه بوده و زنده است بدون چگونگی، برای او بود شد نیست(جمله«بود شد»نسبت بخدا غلط است زیرا این جمله را بکسی گویند که نباشد و سپس پیدا شود)و بودنش را چگونه بودن نباشد، (زیرا او وجود بحت بسیط است و هیچ گونه ترکیبی ندارد تا چگونگی داشته باشد)مکانی ندارد، در چیزی نیست و بر چیزی قرار ندارد، و برای منزلت خود مکانی پدید نیاورده، پس از آنکه چیزها را آفرید نیرومند نگشت و پیش از آنکه چیزی آفریند ناتوان نبود، پیش از آنکه چیزی پدید آورد ترسان نبود، بآنچه در لفظ آید و بخاطر گذرد مانند نیست، پیش از آفریدنش هم از سلطنت جدا نبود و پس از رفتن آفریدگان…

الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 88

إِنَّ مَلَكاً مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ مَرَّ بِرَجُلٍ قَائِمٍ عَلَى بَابِ دَارٍ فَقَالَ لَهُ اَلْمَلَكُ يَا عَبْدَ اَللَّهِ مَا وُقُوفُكَ عَلَى بَابِ هَذِهِ اَلدَّارِ قَالَ فَقَالَ لَهُ أَخٌ لِي فِيهَا أَرَدْتُ أَنْ أُسَلِّمَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ اَلْمَلَكُ هَلْ بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ رَحِمٌ مَاسَّةٌ أَوْ هَلْ تُرَغِّبُكَ إِلَيْهِ حَاجَةٌ قَالَ فَقَالَ لاَ مَا بَيْنِي وَ بَيْنَهُ قَرَابَةٌ وَ لاَ يُرَغِّبُنِي إِلَيْهِ حَاجَةٌ إِلاَّ أُخُوَّةُ اَلْإِسْلاَمِ وَ حُرْمَتُهُ فَإِنَّمَا أَتَعَهَّدُهُ أُسَلِّمُ عَلَيْهِ فِي اَللَّهِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ فَقَالَ لَهُ اَلْمَلَكُ إِنِّي رَسُولُ اَللَّهِ…

همانا فرشته ای بر مردی گذر کرد که بر در خانه ای ایستاده بود. فرشته او را گفت: ای بنده خدا چرا بر در این خانه ایستاده ای؟ آن مرد گفت: برادرم در این خانه است، می خواهم بر او سلام کنم. فرشته گفت: آیا میان تو و او خویشاوندی نزدیکی است یا اینکه به او احتیاجی داری؟ مرد گفت: میان ما خویشاوندی نیست و مرا چیزی جز سلام نمودن و ارج نهادن بر او، به اینجا نکشانیده و فقط به خاطر پروردگار جهانیان سلام نمودن بر او را بر خود لازم دانستم؛ پس فرشته گفت: من فرستاده خدا به سوی تو هستم و خداوند بر تو سلام می رساند و می فرماید: ای بنده من بی گمان تو تنها مرا در نظر داشتی و برای من این کار را به انجام رساندی. همانا بهشت را بر تو واجب ساختم و تو را از خشم خویش وارهاندم و از آتش دوزخ پناه دادم.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 171

وَ حَضَرَهُ ذَاتَ يَوْمٍ جَمَاعَةٌ مِنَ اَلشِّيعَةِ فَوَعَظَهُمْ وَ حَذَّرَهُمْ وَ هُمْ سَاهُونَ لاَهُونَ فَأَغَاظَهُ ذَلِكَ فَأَطْرَقَ مَلِيّاً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيْهِمْ فَقَالَ إِنَّ كَلاَمِي لَوْ وَقَعَ طَرَفٌ مِنْهُ فِي قَلْبِ أَحَدِكُمْ لَصَارَ مَيِّتاً أَلاَ يَا أَشْبَاحاً بِلاَ أَرْوَاحٍ وَ ذُبَاباً بِلاَ مِصْبَاحٍ كَأَنَّكُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ وَ أَصْنَامٌ مَرِيدَةُ أَ لاَ تَأْخُذُونَ اَلذَّهَبَ مِنَ اَلْحَجَرِ أَ لاَ تَقْتَبِسُونَ اَلضِّيَاءَ مِنَ اَلنُّورِ اَلْأَزْهَرِ أَ لاَ تَأْخُذُونَ اَللُّؤْلُؤَ مِنَ اَلْبَحْرِ خُذُوا اَلْكَلِمَةَ اَلطَّيِّبَةَ مِمَّنْ قَالَهَا وَ إِنْ…

یک اندرز -روزی عده ای از شیعیان، در نزد امام باقر علیه السلام بودند و امام علیه السلام، آنان را پند می داد و از گناهان بر حذر می داشت و حال آن که، آنان غافل بودند و سرگرم خویش. این مطلب حضرت را خشمگین ساخت، پس کمی سر به زیر انداخت آنگاه سرش را بلند کرد و رو به آنان فرمود: به درستی که اگر گوشه ای از سخن من، در قلب یکی از شما، جای گرفته بود، همانا جان باخته بود. هان ای سایه های بی روح و ای فتیله های خاموش گویا شما، چوب های تکیه داده شده بر دیوار و بت های دست ساخت، هستید. آیا طلا را از سنگ بر نمی گیرید؟ ، آیا از نور تابان، پرتو نمی گیرید؟ آیا لولو از دریا به دست نمی آورید؟ سخن درست را از هر آن که گفت، بستانید هر چند خودش، بدان عمل ننماید. چرا که خدای می فرماید: «به سخن گوش فرا می دهند و بهترین…

تحف العقول عن آل الرسول صلی الله علیه و آله، ج 2، ص 291

عَنْ عُمَرَ بْنِ يَزِيدَ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَا مَعْشَرَ شِيعَةِ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ كُونُوا اَلنُّمْرُقَةَ اَلْوُسْطَى إِلَيْكُمْ يَرْجِعُ اَلْغَالِي وَ بِكُمْ يَلْحَقُ اَلتَّالِي فَقَالَ رَجُلٌ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا اَلْغَالِي قَالَ قَوْمٌ يَقُولُونَ فِينَا مَا لاَ نَقُولُهُ فِي أَنْفُسِنَا فَلَيْسَ أُولَئِكَ مِنَّا وَ لَسْنَا مِنْهُمْ قَالَ فَمَا اَلتَّالِي قَالَ اَلْمُرْتَادُ يُرِيدُ اَلْخَيْرَ يَبْلُغُهُ اَلْخَيْرُ وَ يُؤْجَرُ عَلَيْهِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ وَ اَللَّهِ مَا مَعَنَا مِنَ اَللَّهِ بَرَاءَةٌ وَ مَا…

امام باقر علیه السّلام فرمود:ای گروه شیعۀ آل محمّد شما تکیه گاه میانه باشید تا آنکه غلوّکننده بسوی شما بازگردد، و آنکه عقب مانده خودش را به شما برساند.مردی پرسید:فدایت شوم غلوّکننده کدامست؟فرمود:مردمی که در باره ما چیزهایی می گویند که خود ما آن را به خود نسبت نمی دهیم، آنها از ما نیستند و ما هم از آنان نیستیم.پرسید:عقب مانده چه کسانی هستند؟فرمود:کسی که طالب خیر است، خیر به او می رسد و به همان مقدار پاداش داده می شود. سپس رو به ما کرد و فرمود:به خدا قسم ما از جانب خدا براتی نداریم و میان ما و خداوند خویشاوندی نیست و بر خدا حجّتی نداریم، نزدیکی به خدا جز با اطاعت و بندگی میسور نمی شود، پس هر کس از شما که مطیع خدا باشد دوستی ما سودش دهد، و آنکه از شما نافرمانی خدا کند، ولایت ما به او سودی…

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 123

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : اَلْبِشْرُ اَلْحَسَنُ وَ طَلاَقَةُ اَلْوَجْهِ مَكْسَبَةٌ لِلْمَحَبَّةِ وَ قُرْبَةٌ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عُبُوسُ اَلْوَجْهِ وَ سُوءُ اَلْبِشْرِ مَكْسَبَةٌ لِلْمَقْتِ وَ بُعْدٌ مِنَ اَللَّهِ.

امام باقر علیه السّلام فرمود:خوشرویی و چهرۀ باز محبت آورد و موجب نزدیکی به خدا می شود، و ترشرویی و بدخلقی موجب جلب دشمنی و دوری از خدا می شود.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 369

سُئِلَ أَبِي ع عَمَّا حَرَّمَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنَ اَلْفُرُوجِ فِي اَلْقُرْآنِ وَ عَمَّا حَرَّمَهُ رَسُولُ اَللَّهِ ص فِي سُنَّتِهِ فَقَالَ اَلَّذِي حَرَّمَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَرْبَعَةٌ وَ ثَلاَثُونَ وَجْهاً سَبْعَةَ عَشَرَ فِي اَلْقُرْآنِ وَ سَبْعَةَ عَشَرَ فِي اَلسُّنَّةِ فَأَمَّا اَلَّتِي فِي اَلْقُرْآنِ فَالزِّنَا قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لا تَقْرَبُوا اَلزِّنى وَ نِكَاحُ اِمْرَأَةِ اَلْأَبِ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لا تَنْكِحُوا ما نَكَحَ آباؤُكُمْ مِنَ اَلنِّساءِ وَ أُمَّهاتُكُمْ وَ بَناتُكُمْ وَ أَخَواتُكُمْ وَ عَمّاتُكُمْ وَ خالاتُكُمْ وَ بَناتُ اَلْأَخِ…

امام صادق علیه السلام فرمود: از پدرم سوال شد از عمل زناشویی که خدای عز و جل در قرآن حرام فرموده و آنچه را که رسول خدا در سنت خود حرامش دانسته است فرمود: آنچه خدای عز و جل حرام اش فرموده سی و چهار صورت است که هفده صورت آن در قرآن است و هفده صورتش در سنت اما آنچه در قرآن است زنا است که خدای عز و جل فرموده است بزنا نزدیک نشوید و زناشویی با زن پدر است که خدای عز و جل فرموده است با زنانی که پدرانتان همسری کرده اند همسری نکنید و مادران شما و دختران شما و خواهران شما و عمه های شما و خاله های شما و دختران برادر و دختران خواهر و مادرهایی که بشما شیر داده اند(مادر رضاعی)و خواهران رضاعی و مادر زنهای شما و دختران همسرهای شما که در دامن شما هستند از زنانی که با آنان هم بستر شده اید -و اگر با آنان هم بستر…

الخصال، ج 3، ص 532
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه