جستجوی «دنیا»

اَلْكَافِرُ اَلدُّنْيَا جَنَّتُهُ وَ اَلْعَاجِلَةُ هِمَّتُهُ وَ اَلْمَوْتُ شَقَاوَتُهُ وَ اَلنَّارُ غَايَتُه

دنیا، بهشت کافر و زودیابی، همت او و مرگ، بدبختی و آتش، فرجام اوست.

إنّك إن عملت لدّنيا خسرت صفقتك

همانا اگر برای دنیا عمل کنی، در معاملۀ خود زیان کرده ای.

إِنَّكَ لَنْ تَلْقَى اَللَّهَ سُبْحَانَهُ بِعَمَلٍ أَضَرَّ عَلَيْكَ مِنْ حُبِّ اَلدُّنْيَا

همانا هرگز خداوند را دیدار ننمایی به عملی که زیانبارتر از دوستی دنیا باشد.

مَا أَقْرَبَ اَلدُّنْيَا مِنَ اَلذِّهَابِ وَ اَلشَّيْبَ مِنَ اَلشَّبَابِ وَ اَلشَّكَّ مِنَ اَلاِرْتِيَاب

چه نزدیک است دنیا، به از کف رفتن و پیری، از جوانی و دودلی، به شک و بدگمانی.

مَنْ عَمِلَ لِلدُّنْيَا خَسِر

کسی که برای دنیا عمل کند، زیان نموده است.

هلك من باع اليقين بالشّكّ و الحقّ بالباطل و الآجل بالعاجل

کسی که یقین را به شک و حق را به باطل و آینده آخرت را به ناپایدار دنیا بفروشد، هلاک گردد.

طُوبَى لِمَنْ كَذِبَ مُنَاهُ وَ أَخْرَبَ دُنْيَاهُ لِعِمَارَةِ أُخْرَاه

خوشا بر کسی که آرزوی خود را دروغ داند و دنیای خود را برای آبادی آخرت خود خراب کند.

مَنِ اِنْتَقَمَ مِنَ اَلْجَانِي أَبْطَلَ فَضْلَهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ فَاتَهُ ثَوَابُ اَلْآخِرَة

هر که از گناهکار انتقام گیرد، برتری خود را در دنیا باطل کرده و پاداش اخروی خود را نابود ساخته است.

يَنْبَغِي لِمَنْ أَرَادَ صَلاَحَ نَفْسِهِ وَ إِحْرَازَ دِينِهِ أَنْ يَجْتَنِبَ مُخَالَطَةَ أَبْنَاءِ اَلدُّنْيَا

کسی که می خواهد خویش را به صلاح آورده و دین خود را حفظ کند، سزاوار است از آمیزش با فرزندان دنیا دوری کند.

مَنْ سَخَتْ نَفْسُهُ عَنْ مَوَاهِبِ اَلدُّنْيَا فَقَدِ اِسْتَكْمَلَ اَلْعَقْل

کسی که خویش را از نعمتهای دنیا دور کند، پس خرد را کامل کرده است.

إِنَّ اَلنَّفْسَ اَلَّتِي تَطْلُبُ اَلرَّغَائِبَ اَلْفَانِيَةِ لَتَهْلِكُ فِي طَلَبِهَا وَ تَشْقَى فِي مُنْقَلَبِهَا

همانا نفسی که به دنبال دنیای فناپذیر است، در طلب آن هلاک شود و بدبخت گردد.

مُجَامَلَةُ أَعْدَاءِ اَللَّهِ فِي دَوْلَتِهِمْ تَقِيَّةٌ تُقَاةٌ مِنْ عَذَابِ اَللَّهِ وَ حَذَرٌ مِنْ مَعَارِكِ اَلْبَلاَءِ فِي اَلدُّنْيَا

خوشرفتاری با دشمنان خدا در زمان تسلّط آنها، نگاه داشتن خود است از عذاب الهی و پرهیز از میدانهای بلا در دنیاست.