عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ : لَمَّا أُصِيبَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ بَعَثَنِي اَلْحَسَنُ إِلَى اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ هُوَ بِالْمَدَائِنِ فَلَمَّا قَرَأَ اَلْكِتَابَ قَالَ يَا لَهَا مِنْ مُصِيبَةٍ مَا أَعْظَمَهَا مَعَ أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ مَنْ أُصِيبَ مِنْكُمْ بِمُصِيبَةٍ فَلْيَذْكُرْ مُصَابَهُ بِي فَإِنَّهُ لَنْ يُصَابَ بِمُصِيبَةٍ أَعْظَمَ مِنْهَا وَ صَدَقَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ .
مردی از پدرش نقل کند که گفت:هنگامی که امیر مؤمنان علیه السّلام ضربت خورد، امام حسن علیه السّلام مرا با نامه ای به مدائن نزد امام حسین علیه السّلام فرستاد، چون امام نامه را خواند فرمود:چه مصیبت بزرگی با اینکه رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:هر کدام از شما مصیبت زده شد مصیبتهای مرا یاد کند، زیرا مصیبتی بزرگتر از مصیبتهای من نیست، و پیامبر صلّی اللّٰه علیه و آله درست فرمود.
جَاءَ رَجُلٌ إِلَى أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقَالَ أَخْبِرْنِي عَنِ اَلسُّنَّةِ وَ اَلْبِدْعَةِ وَ اَلْجَمَاعَةِ وَ اَلْفِرْقَةِ فَقَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ اَلسُّنَّةُ مَا سَنَّ رَسُولُ اَللَّهِ وَ اَلْبِدْعَةُ مَا أُحْدِثَ مِنْ بَعْدِهِ وَ اَلْجَمَاعَةُ أَهْلُ اَلْحَقِّ وَ إِنْ كَانُوا قَلِيلا وَ اَلْفِرْقَةُ أَهْلُ اَلْبَاطِلِ وَ إِنْ كَانُوا كَثِيرا .
مردی خدمت امیر المؤمنین علیه السّلام آمد و عرض کرد معنی سنّت، و بدعت، و جماعت و تفرقه چیست؟امیر المؤمنین علیه السّلام فرمود:سنّت راه و روشی است که پیامبر صلّی اللّٰه علیه و آله مقرر فرموده، و بدعت روشی است که بعد از آن حضرت پیدا شده، و جماعت آنانند که به حق معتقدند اگر چه اندک باشند، و تفرقه پیروان باطلند اگر چه بسیار باشند.
تَصَدَّقْتُ يَوْماً بِدِينَارٍ قَالَ لِي رَسُولُ اَللَّهِ ص أَ مَا عَلِمْتَ يَا عَلِيُّ إِنَّ صَدَقَةَ اَلْمُؤْمِنِ لاَ تَخْرُجُ مِنْ يَدَيْهِ حَتَّى يُفَكَّ عَنْهَا عن لُحِيُّ سَبْعِينَ شَيْطَاناً كُلُّهُمْ يأمروه يَأْمُرُهُ بِأَنْ لاَ تَفْعَلْ وَ مَا يَقَعُ فِي يَدِ اَلسَّائِلِ حَتَّى يَقَعَ فِي يَدِ اَلرَّبِّ جَلَّ جَلاَلُهُ ثُمَّ تَلاَ هَذِهِ اَلْآيَةَ أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اَللّهَ هُوَ يَقْبَلُ اَلتَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَأْخُذُ اَلصَّدَقاتِ وَ أَنَّ اَللّهَ هُوَ اَلتَّوّابُ اَلرَّحِيمُ
امام باقر علیه السلام روایت نموده که امام علی علیه السلام فرمود: روزی دیناری صدقه دادم؛ پس پیامبر صلی الله علیه و آله مرا فرمود: ای علی آیا نمی دانی که صدقه مومن از دستش برون نیاید جز آنکه پیش از او از دهان هفتاد شیطان در آید که همگی گویند که این کار را مکن، و صدقه در دست گدا نهاده نشود جز آنکه پیش از او در دست خدا-که شکوهش بزرگ باد-نهاده شود، پس آنگاه این آیه را تلاوت نمود: «آیا ندانسته اند که تنها خداست که از بندگانش توبه را می پذیرد و صدقات را می گیرد و خداست که خود توبه پذیر مهربان است» توبه ، آیه 104
لَأَنْ أُصْلِحَ بَيْنَ اِثْنَيْنِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَتَصَدَّقَ بِدِينَارَيْنِ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص إِصْلاَحُ ذَاتِ اَلْبَيْنِ أَفْضَلُ مِنْ عَامَّةِ اَلصَّلاَةِ وَ اَلصِّيَامِ.
امام صادق علیه السلام روایت نموده که امیر مومنان علیه السلام می فرمود: آشتی دادن میان دو نفر را از دو دینار صدقه دادن خوشتر دارم. پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: سازش دادن میان مردم از یک سال نماز و روزه برتر است
اَلصَّلاَةُ عَلَى اَلنَّبِيِّ ص أَمْحَقُ لِلْخَطَايَا مِنَ اَلْمَاءِ لِلنَّارِ وَ اَلسَّلاَمُ عَلَى اَلنَّبِيِّ ص أَفْضَلُ مِنْ عِتْقِ رِقَابٍ وَ حُبُّ رَسُولِ اَللَّهِ ص أَفْضَلُ مِنْ مُهَجِ اَلْأَنْفُسِ أَوْ قَالَ ضَرْبِ اَلسُّيُوفِ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ.
صلوات فرستادن بر پیامبر صلی الله علیه و آله بهتر از آبی که آتش را از بین برد گناهان را از بین می برد و سلام کردن بر پیامبر صلی الله علیه و آله فضیلت مندتر از آزاد کردن بنده ای است و دوست داشتن آن حضرت صلی الله علیه و آله برتر از جان نثاری، یا فرمود: شمشیر زدن در راه خداست
كُلُّ دُعَاءٍ مَحْجُوبٌ عَنِ اَلسَّمَاءِ حَتَّى تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ .
امیر مومنان علی علیه السلام فرمود: هیچ دعایی به آسمان راه نیابد تا آنگاه که بر محمد و آل او صلوات فرستاده شود.
قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص ذَاتَ يَوْمٍ لِأَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ ع أَ لاَ أُبَشِّرُكَ قَالَ بَلَى بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي فَإِنَّكَ لَمْ تَزَلْ مُبَشِّراً بِكُلِّ خَيْرٍ فَقَالَ أَخْبَرَنِي جَبْرَائِيلُ آنِفاً بِالْعَجَبِ فَقَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ ع وَ مَا اَلَّذِي أَخْبَرَكَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ ص قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَّ اَلرَّجُلَ مِنْ أُمَّتِي إِذَا صَلَّى عَلَيَّ وَ أَتْبَعَ بِالصَّلاَةِ عَلَيَّ أَهْلَ بَيْتِي فُتِّحَتْ لَهُ أَبْوَابُ اَلسَّمَاءِ وَ صَلَّتْ عَلَيْهِ اَلْمَلاَئِكَةُ سَبْعِينَ صَلاَةً وَ أَنَّهُ لِلذَّنْبِ حَطّاً ثُمَّ تَحَاتَّتْ عَنْهُ اَلذُّنُوبُ كَمَا تَحَاتَّتِ…
پاداش آن کس که بر پیامبر صلی الله علیه و آله صلوات فرستد و در پی آن بر خاندان او علیهم السلام صلوات فرستد 1-. . . امام صادق علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله به امیر مومنان علیه السلام فرمود: آیا تو را مژده ای ندهم؟ امیر مومنان علیه السلام گفت: پدر و مادرم فدای شما باد آری، به راستی، شما همواره مژده دهنده هر خیری بوده اید. پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: جبرییل چند لحظه پیش مرا از چیزی شگفت آگاه نمود. امیر مومنان علیه السلام گفت: ای پیامبر خدا شما را از چه چیزی آگاه نمود؟ فرمود: مرا خبر آورد که به راستی، چون مردی از امتم بر من صلوات فرستد و صلوات بر خاندانم را در پی اش آورد درهای آسمان بر او گشوده شود و فرشتگان هفتاد صلوات بر او فرستند و همانا این کار فرو ریزنده…
أَنَا قَسِيمُ اَلنَّارِ وَ خَازِنُ اَلْجِنَانِ وَ صَاحِبُ اَلْحَوْضِ وَ صَاحِبُ اَلْأَعْرَافِ وَ لَيْسَ مِنَّا أَهْلَ اَلْبَيْتِ إِمَامٌ إِلاَّ وَ هُوَ عَارِفٌ بِأَهْلِ وَلاَيَتِهِ وَ ذَلِكَ لِقَوْلِهِ تَعَالَى إِنَّمٰا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هٰاد
من تقسیم کنندۀ جهنّم و خزانه دار بهشت و صاحب حوض و صاحب اعرافم.از ما اهل بیت پیامبر، پیشوایی نیست مگر این که به حوزه ولایت خود آشناست و این با توجّه به گفتۀ خدای بلند مرتبه است که فرمود:«تو رساننده ای و از برای هر قومی، راهنمایی است».
و لقد علم المستحفظون من أصحاب رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله،أنّني لم أردّ على اللّه سبحانه و لا على رسوله ساعة قطّ و لقد واسيته بنفسي في المواطن الّتي تنكص فيها الأبطال و تتأخّر عنها الأقدام نجدة أكرمني اللّه بها و لقد بذلت في طاعته صلوات اللّه عليه و آله جهدي و جاهدت أعداءه بكلّ طاقتي و وقيته بنفسي و لقد أفضى إليّ من علمه بما لم يفض به إلى أحد غيري و لقد قبض رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و إنّ رأسه على صدري و لقد سالت نفسه في كفّي فأمررتها على وجهي و لقد وليت غسله صلّى اللّه عليه و آله و الملائكة أعواني،فضجّت الدّار و الأفنية، ملأ يعرج و ما فارقت سمعي هينمة منهم يصلّون عليه حتّى واريناه…
قطعا نگاهبانان دین از اصحاب رسول خدا ص می دانند بدرستی که من فرمانی از خدا و رسول او را به قدر ساعتی هرگز تأخیر نینداخته ام و البته آن را بر نفس خودم مقدّم داشتم در جایگاههایی که شجاعان در آن باز می ایستادند و قدمها از آن پس می رفت، ولی خداوند مرا به شجاعتی گرامی گردانیده بود.و به تحقیق در فرمانبرداری آن حضرت ص تلاش خود را بذل نمودم و با تمام توان خود با دشمنان او جنگ کردم و آنها را با نفس خود نگاه داشتم.و قطعا از دانش او رسول خدا به اندازه ای که به هیچ کس به آن اندازه نرسید، به من رسید.و روح پیامبر ص قبض شد در حالی که سر مبارک او بر سینۀ من بود و نفس او بر کف دست من روان شد، پس آن را بر روی خود کشیدم.و هر آینه آن حضرت را غسل دادم در حالی که فرشتگان مرا کمک می کردند. پس از ترس و فزع، خانه و…
قِيَامُ اَللَّيْلِ مَصَحَّةٌ لِلْبَدَنِ وَ رِضَاءُ اَلرَّبِّ وَ تَمَسُّكٌ بِأَخْلاَقِ اَلنَّبِيِّينَ وَ تَعَرُّضٌ لِرَحْمَةِ اَللَّهِ تَعَالَى.
امام صادق علیه السلام فرمود: پدرم از پدرش و او از پدرانش علیهم السلام مرا روایت نموده که امام علی علیه السلام فرمود: شب زنده داری به نماز شب، مایه تندرستی بدن و خشنودی پروردگار و چنگ زدن به اخلاق پیامبران و مهرخواهی از خداوند فرازمند است.
فَأَمَّا اَلْمُسْتَهْزِءُونَ فَقَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ إِنّا كَفَيْناكَ اَلْمُسْتَهْزِئِينَ فَقَتَلَ اَللَّهُ خَمْسَتَهُمْ قَدْ قَتَلَ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ بِغَيْرِ قِتْلَةِ صَاحِبِهِ فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ أَمَّا اَلْوَلِيدُ بْنُ اَلْمُغِيرَةِ فَإِنَّهُ مَرَّ بِنَبْلٍ لِرَجُلٍ مِنْ بَنِي خُزَاعَةَ قَدْ رَاشَهُ فِي اَلطَّرِيقِ فَأَصَابَتْهُ شَظِيَّةٌ مِنْهُ فَانْقَطَعَ أَكْحَلُهُ حَتَّى أَدْمَاهُ فَمَاتَ وَ هُوَ يَقُولُ قَتَلَنِي رَبُّ مُحَمَّدٍ وَ أَمَّا اَلْعَاصُ بْنُ وَائِلٍ اَلسَّهْمِيُّ فَإِنَّهُ خَرَجَ فِي حَاجَةٍ لَهُ إِلَى كَدَاءَ فَتَدَهْدَهَ تَحْتَهُ حَجَرٌ فَسَقَطَ…
حسین بن علی علیه السلام فرمود: یکی از دانشمندان یهودیان شام از امیر المومنین پرسشهایی نمود حضرت در پاسخ یکی از سوالات او فرمود: اما آنان که مسخره کردند خداوند در این باره به پیغمبر فرمود: (ما بجای تو از مسخرهکنندگان دفاع کافی نمودیم)خداوند هر پنج نفرشان را در یک روز کشت و کشتن هر یک بطور مخصوص بخودش انجام گرفت. اما ولید بن مغیره جریانش چنین بود که مردی از قبیله خزاعه را در کنار راه دید که برای تیرهای خود پره میساخت یکی از پره های تیر برک دست ولید(که ظاهرا با آن مرد همکاری میکرد)سخت برخورد بطوری که رگ اصلی آن را برید و آن قدر خون از رگش رفت تا مرد و او همی میگفت: پروردگار محمد مرا کشت. و اما عاص بن وایل سهمی: برای انجام کاری به کدا(که کوهی است در ارتفاعات مکه)رفت سنگی که روی آن نشسته بود از…
مِنَ اَلْوَالِدِ اَلْفَانِ اَلْمُقِرِّ لِلزَّمَانِ اَلْمُدْبِرِ اَلْعُمُرِ اَلْمُسْتَسْلِمِ لِلدَّهْرِ اَلذَّامِّ لِلدُّنْيَا اَلسَّاكِنِ مَسَاكِنَ اَلْمَوْتَى اَلظَّاعِنِ عَنْهَا إِلَيْهِمْ غَداً إِلَى اَلْمَوْلُودِ اَلْمُؤَمِّلِ مَا لاَ يُدْرِكُ اَلسَّالِكِ سَبِيلَ مَنْ قَدْ هَلَكَ غَرَضِ اَلْأَسْقَامِ وَ رَهِينَةِ اَلْأَيَّامِ وَ رَمِيَّةِ اَلْمَصَائِبِ وَ عَبْدِ اَلدُّنْيَا وَ تَاجِرِ اَلْغُرُورِ وَ غَرِيمِ اَلْمَنَايَا وَ أَسِيرِ اَلْمَوْتِ وَ حَلِيفِ اَلْهُمُومِ وَ قَرِينِ اَلْأَحْزَانِ وَ نُصُبِ اَلْآفَاتِ وَ صَرِيعِ اَلشَّهَوَاتِ وَ خَلِيفَةِ اَلْأَمْوَاتِ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ فِيمَا…
نامه امیر المومنین علی علیه السلام به فرزندش امام حسن علیه السلام -از پدری که در آستانه فناست و چیرگی زمان را پذیراست، زندگی را پشت سر نهاده، تسلیم گردش روزگار شده، نکوهش کننده این جهان است، آرمنده در جایگاه مردگان که فردا به نزد آنان روان است. به فرزندی که آرزومند چیزی است که به دست نیاید، راهرو راه کسانی است که به هلاکت رسیده اند. فرزندی که آماج بیماریهاست و گروگان گذشت روزگاران. پسری که تیر مصیبتها به سوی او روان است و بنده گوش به فرمان دنیاست. سوداگر فریب و وامدار مرگ و اسیر نیستی است. هم پیمان اندوه ها و همنشین غمهاست. آماج آفات و زمین خورده شهوات و جانشین مردگان است. اما بعد؛ همانا من از پشت کردن دنیا به خود و سرکشی روزگار بر خود و روی آوردن آخرت به خویش، دریافتم که باید در اندیشه خویش…
