قال الإمام عليّ عليه السلام

جستجوی «صبر»

امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)

۳۴۳ حدیث · صفحه ۱۱ از ۲۹

هُدِيَ هَدَى اَللَّهُ مَنِ اِدَّرَعَ لِبَاسَ اَلصَّبْرِ وَ اَلْيَقِين

کسی که لباس شکیبایی و یقین پوشیده، هدایت شده است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 123

عِنْدَ نُزُولِ اَلْمَصَائِبِ وَ تَعَاقُبِ اَلنَّوَائِبِ تَظْهَرُ فَضِيلَةُ اَلصَّبْر

هنگام فرود آمدن مصیبتها و پی در پی رسیدن ماتمها، ارزش صبر آشکار می شود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 126

اَلْمُصِيبَةُ بِالصَّبْرِ أَعْظَمُ اَلْمُصِيبَتَيْن

مصیبتها به شکیبایی، از بزرگترین دو قسم مصیبت است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 129

إِنَّ لِلْمِحَنِ غَايَاتٍ وَ لِلْغَايَاتِ نِهَايَاتٍ فَاصْبِرُوا لَهَا حَتَّى تَبْلُغَ نِهَايَاتُهَا فَالتَّحَرُّكُ لَهَا قَبْلَ اِنْقِضَائِهَا زِيَادَةٌ لَهَا

بدرستی که برای محنتها مقصدهایی است و برای مقصدها فرجامهایی.پس بر آن بردباری کنید تا به پایان خود رسد، و تلاش در مقابل آنها قبل از سپری شدن مدّتشان، بر محنت افزودن است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 130

إنّ الزّهادة قصر الأمل و الشّكر على النعم و الورع عن المحارم فإن عزب غرب ذلك عنكم فلا يغلب الحرام صبركم و لا تنسوا عند النّعم شكركم فقد أعذر اللّه سبحانه إليكم بحجح مسفرة ظاهرة و كتب بارزة العذر واضحة.

همانا بی رغبتی در دنیا، کوتاهی آرزو، و سپاسگزاری بر نعمتها، و پارسایی از حرامها است.اگر اینها از شما ترک شد پس مراقب باشید که حرام بر شکیبایی شما چیره نشود؛ و هنگام نعمتها، سپاسگزاری را فراموش نکنید.به تحقیق خداوند بهانۀ شما را با حجّتهای روشن و آشکار و کتابهای آشکار کننده و روشن زایل کرده است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 365

خَيْرُ اَلنَّاسِ مَنْ إِذَا أُعْطِيَ شَكَرَ وَ إِذَا اُبْتُلِيَ صَبَرَ وَ إِذَا ظُلِمَ غَفَر

بهترین مردم کسی است که هر گاه عطا داده شود، شکر کند و هر گاه مبتلا گردد، شکیبایی نماید و هر گاه ستم شود، در گذرد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 368

مَنْ أُنْعِمَ عَلَيْهِ فَشَكَرَ كَمَنِ اِبْتَلَى فَصَبَر

هر که نعمت داده شود، شکر کند همانند کسی است که مبتلا شود و شکیبایی نماید.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 368

أَحْسَنُ اَلنَّاسِ حَالا فِي اَلنِّعَمِ مَنِ اِسْتَدَامَ حَاضِرَهَا بِالشُّكْرِ وَ اِرْتَجَعَ فَائِتَهَا بِالصَّبْر

نیکو حالترین مردم در نعمتها کسی است که آنچه از نعمتها فراهم آمده با شکر تداوم بخشد و آنچه از دست رفته با شکیبایی باز گرداند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 369

عَلَيْكُمْ بِدَوَامِ اَلشُّكْرِ وَ لُزُومِ اَلصَّبْرِ فَإِنَّهُمَا يَزِيدَانِ اَلنِّعْمَةَ وَ يُزِيلاَنِ اَلْمِحْنَة

بر شما باد به ادامه دادن شکر و تحمّل شکیبایی.همانا این دو، نعمت را افزایش داده و اندوه را زایل می کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 369

أَبْلَغُ مَا تُسْتَمَدُّ بِهِ اَلنِّعْمَةُ اَلشُّكْرُ وَ أَعْظَمُ مَا تُمَحَّصُ بِهِ اَلْمِحْنَةُ اَلصَّبْر

رساترین چیزی که نعمت به آن تداوم یابد، شکر است.و بزرگترین چیزی که بلا به آن کاستی پذیرد، شکیبایی است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 370

اِشْتَغِلْ بِالصَّبْرِ عَلَى اَلرَّزِيَّةِ عَنِ اَلْجَزَعِ لَهَا

به شکیبایی بر مصیبت مشغول باش به جای بی تابی بر آن.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 375

اِطْرَحْ عَنْكَ وَارِدَاتِ اَلْهُمُومِ بِعَزَائِمِ اَلصَّبْرِ وَ حُسْنِ اَلْيَقِين

اندوههایی که بر تو فرود می آیند با ارادۀ محکم بر شکیبایی و یقین نیکو از خود دور کن.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 375
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه