هُدِيَ هَدَى اَللَّهُ مَنِ اِدَّرَعَ لِبَاسَ اَلصَّبْرِ وَ اَلْيَقِين
کسی که لباس شکیبایی و یقین پوشیده، هدایت شده است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
هُدِيَ هَدَى اَللَّهُ مَنِ اِدَّرَعَ لِبَاسَ اَلصَّبْرِ وَ اَلْيَقِين
کسی که لباس شکیبایی و یقین پوشیده، هدایت شده است.
عِنْدَ نُزُولِ اَلْمَصَائِبِ وَ تَعَاقُبِ اَلنَّوَائِبِ تَظْهَرُ فَضِيلَةُ اَلصَّبْر
هنگام فرود آمدن مصیبتها و پی در پی رسیدن ماتمها، ارزش صبر آشکار می شود.
اَلْمُصِيبَةُ بِالصَّبْرِ أَعْظَمُ اَلْمُصِيبَتَيْن
مصیبتها به شکیبایی، از بزرگترین دو قسم مصیبت است.
إِنَّ لِلْمِحَنِ غَايَاتٍ وَ لِلْغَايَاتِ نِهَايَاتٍ فَاصْبِرُوا لَهَا حَتَّى تَبْلُغَ نِهَايَاتُهَا فَالتَّحَرُّكُ لَهَا قَبْلَ اِنْقِضَائِهَا زِيَادَةٌ لَهَا
بدرستی که برای محنتها مقصدهایی است و برای مقصدها فرجامهایی.پس بر آن بردباری کنید تا به پایان خود رسد، و تلاش در مقابل آنها قبل از سپری شدن مدّتشان، بر محنت افزودن است.
إنّ الزّهادة قصر الأمل و الشّكر على النعم و الورع عن المحارم فإن عزب غرب ذلك عنكم فلا يغلب الحرام صبركم و لا تنسوا عند النّعم شكركم فقد أعذر اللّه سبحانه إليكم بحجح مسفرة ظاهرة و كتب بارزة العذر واضحة.
همانا بی رغبتی در دنیا، کوتاهی آرزو، و سپاسگزاری بر نعمتها، و پارسایی از حرامها است.اگر اینها از شما ترک شد پس مراقب باشید که حرام بر شکیبایی شما چیره نشود؛ و هنگام نعمتها، سپاسگزاری را فراموش نکنید.به تحقیق خداوند بهانۀ شما را با حجّتهای روشن و آشکار و کتابهای آشکار کننده و روشن زایل کرده است.
خَيْرُ اَلنَّاسِ مَنْ إِذَا أُعْطِيَ شَكَرَ وَ إِذَا اُبْتُلِيَ صَبَرَ وَ إِذَا ظُلِمَ غَفَر
بهترین مردم کسی است که هر گاه عطا داده شود، شکر کند و هر گاه مبتلا گردد، شکیبایی نماید و هر گاه ستم شود، در گذرد.
مَنْ أُنْعِمَ عَلَيْهِ فَشَكَرَ كَمَنِ اِبْتَلَى فَصَبَر
هر که نعمت داده شود، شکر کند همانند کسی است که مبتلا شود و شکیبایی نماید.
أَحْسَنُ اَلنَّاسِ حَالا فِي اَلنِّعَمِ مَنِ اِسْتَدَامَ حَاضِرَهَا بِالشُّكْرِ وَ اِرْتَجَعَ فَائِتَهَا بِالصَّبْر
نیکو حالترین مردم در نعمتها کسی است که آنچه از نعمتها فراهم آمده با شکر تداوم بخشد و آنچه از دست رفته با شکیبایی باز گرداند.
عَلَيْكُمْ بِدَوَامِ اَلشُّكْرِ وَ لُزُومِ اَلصَّبْرِ فَإِنَّهُمَا يَزِيدَانِ اَلنِّعْمَةَ وَ يُزِيلاَنِ اَلْمِحْنَة
بر شما باد به ادامه دادن شکر و تحمّل شکیبایی.همانا این دو، نعمت را افزایش داده و اندوه را زایل می کند.
أَبْلَغُ مَا تُسْتَمَدُّ بِهِ اَلنِّعْمَةُ اَلشُّكْرُ وَ أَعْظَمُ مَا تُمَحَّصُ بِهِ اَلْمِحْنَةُ اَلصَّبْر
رساترین چیزی که نعمت به آن تداوم یابد، شکر است.و بزرگترین چیزی که بلا به آن کاستی پذیرد، شکیبایی است.
اِشْتَغِلْ بِالصَّبْرِ عَلَى اَلرَّزِيَّةِ عَنِ اَلْجَزَعِ لَهَا
به شکیبایی بر مصیبت مشغول باش به جای بی تابی بر آن.
اِطْرَحْ عَنْكَ وَارِدَاتِ اَلْهُمُومِ بِعَزَائِمِ اَلصَّبْرِ وَ حُسْنِ اَلْيَقِين
اندوههایی که بر تو فرود می آیند با ارادۀ محکم بر شکیبایی و یقین نیکو از خود دور کن.