احادیث امام حسین (ع)

مَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِیَهِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما یَرجُو وَ اَسرَعَ لِمَجئ مَا یَحذَرُ؛

آن که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد امیدش را از دست می دهد و نگرانی ها به او رو می آورد.

اَلبُکاءُ مِن خَشیةِ اللهِ نَجآةٌ مِنَ النّارِ؛

گریه از ترس خدا سبب نجات از آتش جهنّم است.

أَعجَز النّاسٍ مَن عَجَزَ عَنِ الدُّعاء؛

عاجزترین مردم کسی است که نتواند دعا کند.

لَا یأمَن یومَ القیامَةِ إلاّ مَن خافَ الله فِی الدُّنیا

کسی در قیامت در امان نیست مگر کسی که در دنیا ترس از خدا در دل داشت.

إنَّ أجوَدَ النَّاسِ مَن أعطیَ مَن لا یرجُو.

بخشنده ترین مردم کسی است که به آنکه چشم امید به او نبسته، بخشش کند.

مُجالَسَةِ أهلِ الدِنَاءَة شَر، وَ مُجَالَسَةِ أَهلِ الفُسُوقِ ریبَة

همنشینی با افراد پست ناپسند است و همدمی گناهکاران موجب بدبینی مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار است.

اَیُّهَا النّاسُ نافِسوا فِى المَکارِمِ وَ سارِعوا فِى المَغانِمِ وَ لا تَحتَسِبوا بِمَعروفٍ لَم تَجعَلوا

ای مردم در خوبی‏ها با یکدیگر رقابت کنید و در بهره گرفتن از فرصت‏ها شتاب نمایید و کار نیکی را که در انجامش شتاب نکرده‏اید، به حساب نیاورید.

اِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللّه رَغْبَةً فَتِلْكَ عِبادَةُ التُّجّارِ، وَ اِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللّه رَهْبَةً فَتِلْكَ عِبادَةُ الْعَبيدِ، وَ اِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللّه شُكْراً فَتِلْكَ عِبادَةُ الاْحْرارِ، وَ هِىَ اَفْضَلُ العِبادَةِ؛

گروهی خدا را با علاقه(به پاداش) پرستش می کنند، این عبادت تاجران است، گروهی خدا را از روی ترس عبادت می کنند، این پرستش بردگان است، و گروهی خدا را به خاطر سپاسگزاری و تشکّر از او پرستش می کنند، این عبادت آزادمردان است و آن بهترین عبادت است.

دَخَلْتُ عَلَى اَلْحُسَيْنِ ع أَنَا وَ اِبْنُ عَمٍّ لِي وَ هُوَ فِي قَصْرِ بَنِي مُقَاتِلٍ فَسَلَّمْنَا عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ اِبْنُ عَمِّي يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ هَذَا اَلَّذِي أَرَى خِضَابٌ أَوْ شَعْرُكَ فَقَالَ خِضَابٌ وَ اَلشَّيْبُ إِلَيْنَا بَنِي هَاشِمٍ يُعَجِّلُ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ جِئْتُمَا لِنُصْرَتِي فَقُلْتُ إِنِّي رَجُلٌ كَبِيرُ اَلسِّنِّ كَثِيرُ اَلدَّيْنِ كَثِيرُ اَلْعِيَالِ وَ فِي يَدِي بَضَائِعُ لِلنَّاسِ وَ لاَ أَدْرِي مَا يَكُونُ وَ أَكْرَهُ أَنْ أُضَيِّعَ أَمَانَتِي وَ قَالَ لَهُ اِبْنُ عَمِّي مِثْلَ ذَلِكَ قَالَ لَنَا فَانْطَلِقَا فَلاَ تَسْمَعَا لِي…

عمرو بن قیس مشرقی گوید: همراه پسر عمویم نزد امام حسین علیه السلام در قصر بنی مقاتل رفتیم و پس از عرض سلام، پسر عمویم به آن حضرت علیه السلام عرض کرد: ای ابا عبد الله این سیاهی که بر موی شما می بینم اثر خضاب است یا خود موی شماست که سیاه مانده است ؟ فرمود: اثر خضاب است و پیری زود به بنی هاشم می رسد، سپس به ما رو نمود و فرمود: برای یاری من آمده اید؟ عرض کردم: من مردی کهن سال و بسیار بدهکار و عیالوار هستم و امانت های مردم در دست من است و نمی دانم که چه پیش خواهد آمد و دوست ندارم که امانت های مردم را تباه و ضایع سازم و پسر عمویم نیز سخنانی مانند سخنان مرا گفت. امام علیه السلام فرمود: از اینجا بروید تا فریاد دادخواهی ما را نشنوید و ما را نبینید؛ زیرا بی گمان هر که فریاد دادخواهی ما را بشنود و ما را…

اللّهُمَّ اجعَلني أخشاكَ كَأَنّي أراكَ، وَ أسعِدني بِتَقواكَ وَ لا تُشقِني بِمَعصِيَتِكَ؛

خدایا! مرا چنان بیمناک قرار ده که گویی تو را می بینم و با پروای از خودت سعادتمندم کن و با معصیتت، مرا بدبخت مکن.

«أَنَا الضَّامِنُ لِمَنْ لَمْ يَهْجُسْ فِي قَلْبِهِ إِلَّا الرِّضَا أَنْ يَدْعُوَ اللَّهَ فَيُسْتَجَابَ لَهُ»

کسی که در دلش هوایی جز خشنودی "خدا" خطور نکند، من ضمانت می کنم که خداوند دعایش را مستجاب کند!

النّاسُ عَبیدُ الدّنیا، وَ الدّینُ لَعِبٌ عَلی السِنَتِهِم، فَاذا محِصُوا بِالبَلاء قَلّ الدّیّانُونَ.

افراد جامعه بنده و تابع دنیا هستند و مذهب، بازیچه زبانشان گردیده است و برای امرار معاش خود، دین را محور قرار داده اند. پس اگر بلائی انسان را تهدید کند، خواهی دید که دین داران واقعی کمیاب خواهند شد.