احادیث امام علی (ع)

اَلْجَاهِلُ مَنِ اِسْتَغَشَّ اَلنَّصِيحَ بِالنَّصِيح

نادان کسی است که پند دهنده را ناصاف شمارد.

اَلْجَاهِلُ مَنْ أَطَاعَ هَوَاهُ فِي مَعْصِيَةِ رَبِّه

نادان کسی است که در نافرمانی پروردگارش از هوای نفس خویش پیروی کند.

اَلْجَاهِلُ مَنْ يَعْتَمِدُ عَلَى أَمَلِهِ وَ يُقَصِّرُ فِي عَمَلِه

مراد از شبهات، مالهای شبهه ناک و یا هر کاری است که حکم آن معلوم نباشد که حرام است یا حلال. نادان کسی است که بر آرزوها اطمینان کند و در عمل کوتاهی نماید.

إِنَّ اَلْجَاهِلَ مَنْ جَهْلُهُ فِي إِغْوَاءٍ وَ مَنْ هَوَاهُ فِي إِغْرَاءٍ فَقَوْلُهُ سَقِيمٌ وَ فِعْلُهُ ذَمِيم

بدرستی که نادان کسی است که نادانی او در گمراه نمودن است و خواهش نفس او در شیفتگی.پس گفتار او نادرست و کردار او نکوهیده است.

إِنَّمَا اَلْجَاهِلُ مَنِ اِسْتَعْبَدَتْهُ اَلْمَطَالِب

همانا نادان کسی است که مطالب او را بنده کرده است.

اَلْجَهْلُ مَعْدِنُ اَلشَّر

نادانی، معدن بدی است.

اَلْجَهْلُ دَاءٌ وَ عَيَاء

نادانی سبب بیماری و فروماندگی است.

اَلْجَهْلُ أَدْوَأُ اَلدَّاء

نادانی، بدترین بیماریهاست.

اَلْجَهْلُ أَصْلُ كُلِّ شَر

نادانی، ریشۀ هر بدی است.

اَلْجَهْلُ فَسَادُ كُلِّ أَمْر

نادانی، تباهی هر امری است.

الجهل و البخل مساءة شنادة و مضرّة

نادانی و آزمندی، بدی و زیانکاری است.

اَلْجَهْلُ فِي اَلْإِنْسَانِ أَضَرُّ مِنَ اَلْآكِلَةِ فِي اَلْبَدَن

نادانی در انسان، از خوره ای که در بدن افتد زیان آورتر است.