بِالصَّبْرِ تُدْرَكُ مَعَالِي اَلْأُمُور
با شکیبایی، کارهای بلند دریافت می شود.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
بِالصَّبْرِ تُدْرَكُ مَعَالِي اَلْأُمُور
با شکیبایی، کارهای بلند دریافت می شود.
بَشِّرْ نَفْسَكَ إِذَا صَبَرْتَ بِالنُّجْحِ بِالنَّجَاحِ وَ اَلظَّفَر
هنگامی که شکیبایی کردی، نفس خود را به پیروزی و رهایی بشارت ده.
حُسْنُ اَلصَّبْرِ طَلِيعَةُ اَلنَّصْر
شکیبایی نیکو، سرآغاز پیروزی است.
دَوَامُ اَلصَّبْرِ عُنْوَانُ اَلظَّفَرِ وَ اَلنَّصْر
دوام شکیبایی، نشانۀ پیروزی و چیرگی است.
في الصّبر ظفر.
پیروزی در شکیبایی است.
قَلَّ مَنْ صَبَرَ إِلاَّ ظَفَر
اندک است کسی که شکیبایی کند، مگر این که پیروز شود.
لَنْ يَعْدِمَ اَلنَّصْرَ مَنِ اِسْتَنْجَدَ اَلصَّبْر
یاری را از کف نداده کسی که از شکیبایی یاری جوید.
لَمْ يَعْدِمِ اَلنَّصْرَ مَنِ اِنْتَصَرَ بِالصَّبْر
یاری را از کف نداده کسی که از شکیبایی یاری جوید.
مَنْ يَصْبِرْ يَظْفَر
کسی که شکیبایی کند، پیروز خواهد شد.
مَنْ صَبَرَ فَنَفْسَهُ وَقَّرَ وَ بِالثَّوَابِ ظَفَرَ وَ لِلَّهِ سُبْحَانَهُ أَطَاع
هر که شکیبایی کند، نفس او استوار شود و به پاداش دست یابد و برای پروردگار فرمانبرداری کند.
اَلظَّنُّ يُخْطِىءُ وَ اَلْيَقِينُ يُصِيبُ وَ لاَ يُخْطِىء
گمان اشتباه می کند و یقین درست می رود و اشتباه نمی کند.
اَلظَّنُّ اَلصَّوَابُ أَحَدُ اَلرَّأْيَيْنِ اَلصَّوَابَيْن
گمان درست، یکی از دو رأی است.