قال الإمام باقر عليه السلام:
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْقِيَامَةِ أَمَرَ اَللَّهُ مُنَادِيا يُنَادِي بَيْنَ يَدَيْهِ أَيْنَ اَلْفُقَرَاءُ فَيَقُومُ عُنُقٌ مِنَ اَلنَّاسِ كَثِيرٌ فَيَقُولُ عِبَادِي فَيَقُولُونَ لَبَّيْكَ يَا رَبَّنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَمْ أُفْقِرْكُمْ لِهَوَانٍ بِكُمْ عَلَيَّ وَ لَكِنْ إِنَّمَا أَفْقَرْتُكُمْ لِمِثْلِ هَذَا اَلْيَوْمِ تَصَفَّحُوا وُجُوهَ اَلنَّاسِ فَمَنْ صَنَعَ إِلَيْكُمْ مَعْرُوفا لَمْ يَصْنَعْهُ إِلاَّ فِيَّ فَكَافِئُوهُ عَنِّي بِالْجَنَّةِ .
امام باقر علیه السّلام فرمود:روز قیامت خداوند جارچی را فرمان می دهد که پیش رویش فریاد بزند:فقراء کجایند؟عدّۀ بسیاری از مردم بر می خیزند، خداوند می فرماید:ای بندگان من می گویند:بلی پروردگار ما، می فرماید:من شما را به خاطر تحقیر نیازمند نگردانیدم، بلکه به خاطر چنین روزی شما را فقیر نمودم، حال به صورتهای مردم خوب نگاه کنید هر کس فقط به خاطر من کار نیکی برای شما انجام داده از طرف من او را به بهشت ببرید.