قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حُمْرَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : يُؤْتَى بِعَبْدٍ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ لَيْسَتْ لَهُ حَسَنَةٌ فَيُقَالُ لَهُ اُذْكُرْ وَ تَذَكَّرْ هَلْ لَكَ حَسَنَةٌ فَيَقُولُ مَا لِي حَسَنَةٌ غَيْرَ أَنَّ فُلاَنا عَبْدَكَ اَلْمُؤْمِنَ مَرَّ بِي فَسَأَلَنِي مَاء لِيَتَوَضَّأَ بِهِ فَيُصَلِّيَ فَأَعْطَيْتُهُ فَيُدْعَى بِذَلِكَ اَلْعَبْدِ اَلْمُؤْمِنِ فَيَقُولُ نَعَمْ يَا رَبِّ فَيَقُولُ اَلرَّبُّ جَلَّ ثَنَاؤُهُ قَدْ غَفَرْتُ لَكَ أَدْخِلُوا عَبْدِي جَنَّتِي.
امام صادق علیه السّلام فرمود:بنده ای را که هیچ عمل صالحی ندارد روز قیامت حاضر کنند و به او بگویند:بنگر و بیاد آور آیا کار خوبی داری؟می گوید:من هیچ عمل شایسته ای ندارم جز آنکه وقتی فلان بندۀ مؤمن تو بر من گذر می کرد و از من آب خواست تا وضو بگیرد و نماز بخواند من به او آب دادم. سپس از مؤمن در این باره پرسیده می شود، او می گوید:پروردگارا راست می گوید خداوند جلّ ثناؤه می فرماید:من تو را آمرزیدم، بندۀ مرا داخل بهشتم کنید.