قال الإمام باقر عليه السلام:
عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ اَلْجُعْفِيِّ قَالَ : قَالَ لِي أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ لَيُفَوِّضُ اَللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ فَيَصْنَعُ مَا شَاءَ قُلْتُ حَدِّثْنِي فِي كِتَابِ اَللَّهِ أَيْنَ قَالَ قَالَ قَوْلُهُ لَهُمْ مٰا يَشٰاؤُنَ فِيهٰا وَ لَدَيْنٰا مَزِيدٌ : فَمَشِيئَةُ اَللَّهِ مُفَوَّضَةٌ إِلَيْهِ وَ اَلْمَزِيدُ مِنَ اَللَّهِ مَا لاَ يُحْصَى ثُمَّ قَالَ جَابِرٌ وَ لاَ تَسْتَعِنْ بِعَدُوٍّ لَنَا فِي حَاجَةٍ وَ لاَ تَسْتَطْعِمْهُ وَ لاَ تَسْأَلْهُ شَرْبَة أَمَا إِنَّهُ لَيُخَلَّدُ فِي اَلنَّارِ فَيَمُرُّ بِهِ اَلْمُؤْمِنُ فَيَقُولُ يَا مُؤْمِنُ أَ لَسْتُ فَعَلْتُ بِكَ كَذَا وَ كَذَا فَيَسْتَحِي مِنْهُ فَيَسْتَنْقِذُهُ مِنَ اَلنَّارِ وَ إِنَّمَا سُمِّيَ اَلْمُؤْمِنُ مُؤْمِنا لِأَنَّهُ يُؤْمِنُ عَلَى اَللَّهِ فَيُجِيزُ اَللَّهُ أَمَانَهُ .
امام باقر علیه السّلام فرمود:خداوند در روز قیامت مؤمن را به حال خود رها می کند تا هر چه می خواهد انجام دهد، گفتم:بفرمایید در کجای کتاب خدا چنین آمده؟فرمود:در آنجا که می فرماید: برای آنهاست هر چه بخواهند و نزد ماست افزونتر از نعمات بهشتی ، پس خواستۀ خدا و افزون نعمت بی شمار او به او واگذار می شود. سپس فرمود:ای جابر از دشمن ما طلب کمک مکن، و از او تقاضای غذا یا آب ننما، زیرا او در آتش جاودانه خواهد بود، و هنگامی که مؤمنی از کنارش بگذرد می گوید:ای مؤمن آیا برایت فلان کار را انجام ندادم؟مؤمن از او حیا می کند و او را از آتش نجات می دهد، و علّت نامگذاری مؤمن به مؤمن این است که او نزد خدا امان می دهد و خدا هم امانش را می پذیرد.