گنجینه احادیث

أَيْنَ اَلْمُوقِنُونَ اَلَّذِينَ خَلَعُوا سَرَابِيلَ اَلْهَوَى وَ قَطَعُوا عَنْهُمْ عَلاَئِقَ اَلدُّنْيَا

اهل یقین کجایند، آنان که پیراهنهای هوی و هوس را برافکندند و پیوندهای دنیا را از خود بریدند.

كُنْتُ إِذَا سَأَلْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَعْطَانِي وَ إِذَا أَمْسَكْتُ سَكَتُّ اِبْتَدَأَنِي

چنین بودم که هر گاه از رسول خدا تقاضا می کردم به من می بخشید و هر گاه سکوت می کردم، آن حضرت خود آغاز می کرد.

لاَ تَعْتَذِرْ مِنْ أَمْرٍ أَطَعْتَ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ فِيهِ فَكَفَى بِذَلِكَ مَنْقَبَة

لازم نیست در کاری که برای فرمانبرداری خداوند است، معذرت بخواهی، همین عمل در فضیلت تو، کافی است.

مَنِ اِسْتَعَدَّ لِسَفَرِهِ قَرَّ عَيْنا بِحَضَرِه

کسی که خود را آمادۀ سفر نموده در حضر خود شادمان باشد.

لَقَدْ رَقَعْتُ مِدْرَعَتِي هَذِهِ حَتَّى اِسْتَحْيَيْتُ مِنْ رَاقِعِهَا فَقَالَ لِي قَائِلٌ أَ لاَ تَنْبِذُهَا فَقُلْتُ لَهُ اُعْزُبْ اُغْرُبْ عَنِّي عَلَى اَلصَّبَاحِ فَعِنْدَ اَلصَّبَاحِ يَحْمَدُ اَلْقَوْمُ اَلسُّرَى

هر آینه این جامۀ پشمینه خود را، آن قدر پینه زدم که از پینه زنندۀ آن شرم کردم.فردی به من گفت:آیا این جامه را دور نمی اندازی؟گفتم:از من دور شو، هنگام صبح راهنمای شب را ستایش می کند. این جمله مثلی است، یعنی من این رنج را برای آسایش در سرای دیگر متحمّل می شوم .

كُنْ مُوقِنا تَكُنْ قَوِيّا

با یقین باش تا توانا گردی.

لَقَدْ كُنْتُ وَ مَا أُهَدَّدُ بِالْحَرْبِ وَ لاَ أُرَهَّبُ بِالضَّرْب

من کسی بودم که از جنگ تهدید نشدم و از زخم شمشیر نترسیدم.

أَبْلَغُ مَا تُسْتَدَرُّ بِهِ اَلرَّحْمَةُ أَنْ تُضْمَرَ لِجَمِيعِ اَلنَّاسِ اَلرَّحْمَة

رساترین چیزی که رحمت الهی را نازل می کند، دلی است که مهربانی برای همه مردم را در خود داشته باشد.

مَنِ اِتَّجَرَ بِغَيْرِ عِلْمٍ فَقَدِ اِرْتَطَمَ فِي اَلرِّبَا

هر که بدون دانش به تجارت پردازد، به ربا گرفتار آید.

مَنْ طَلَبَ رِضَى اَلنَّاسِ بِسَخَطِ اَللَّهِ رَدَّ اَللَّهُ حَامِدَهُ مِنَ اَلنَّاسِ ذَامّا

کسی که خشنودی مردم را با خشم خداوند، بجوید، پروردگار مردم ستایشگر او را به نکوهش کننده باز می گرداند.

لو صحّ يقينك لما استدلت الفاني بالباقي و لا بعت السّنيّ بالدّنيّ

اگر یقین تو درست باشد، فانی دنیا را به باقی آخرت بدل نکنی و بلند مرتبه را به پست مرتبه نفروشی.

مِنَ اَلْحَزْمِ اَلتَّأَهُّبُ وَ اَلاِسْتِعْدَاد

مهیّا شدن و آمادگی، نشانۀ دور اندیشی است.