کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
سِتٌّ مِنْ قَوَاعِدِ اَلدِّينِ إِخْلاَصُ اَلْيَقِينِ وَ نُصْحُ اَلْمُسْلِمِينَ وَ إِقَامَةُ اَلصَّلاَةِ وَ إِيتَاءُ اَلزَّكَاةِ وَ حِجُّ اَلْبَيْتِ وَ اَلزُّهْدُ فِي اَلدُّنْيَا
شش چیز از پایه های دین است:یقین بی آلایش، خیر خواهی برای مسلمانان، به پاداشتن نماز، پرداخت زکات، حجّ خانه کعبه ، و بی میلی در دنیا .
فِي اِعْتِزَالِ أَبْنَاءِ اَلدُّنْيَا جِمَاعُ اَلصَّلاَح
تمامی نیکی، در دوری از فرزندان دنیاست.
أَكْيَسُ اَلنَّاسِ مَنْ رَفَضَ دُنْيَاه
زیرکترین مردم کسی است که دنیا را رها کند.
أَكْيَسُ اَلْأَكْيَاسِ مَنْ مَقَتَ دُنْيَاهُ وَ قَطَعَ مِنْهَا أَمَلَهُ وَ مُنَاهُ وَ صَرَفَ عَنْهَا طَمَعَهُ وَ رَجَاه
زیرکترین زیرکان کسی است که دنیای خود را دشمن دارد و امید و آرزوی خود را از آن قطع کند، و طمع و آرزوی خود را از آن بگرداند.
إِنَّ اَلْأَكْيَاسَ هُمُ اَلَّذِينَ لِلدُّنْيَا مَقَتُوا وَ أَعْيُنَهُمْ عَنْ فِي زَهْرَتِهَا أَغْمَضُوا وَ قُلُوبَهُمْ عَنْهَا صَرَفُوا وَ بِالدَّارِ اَلْبَاقِيَةِ تَوَلَّهُوا
همانا زیرکان، دشمنان دنیایند، چشمهای خود از آن برگرفته و دلهای خود را از آن گردانیده اند و به سرای جاویدان مشتاقند.
قِوَامُ اَلدُّنْيَا بِأَرْبَعٍ عَالِمٌ يَعْمَلُ بِعِلْمِهِ وَ جَاهِلٌ لاَ يَسْتَنْكِفُ أَنْ يَتَعَلَّمَ وَ غَنِيٌّ يَجُودُ بِمَالِهِ عَلَى اَلْفُقَرَاءِ وَ فَقِيرٌ لاَ يَبِيعُ آخِرَتَهُ بِدُنْيَاهُ فَإِذَا لَمْ يَعْمَلِ اَلْعَالِمُ بِعِلْمِهِ اِسْتَنْكَفَ اَلْجَاهِلُ أَنْ يَتَعَلَّمَ وَ إِذَا بَخِلَ اَلْغَنِيُّ بِمَالِهِ بَاعَ اَلْفَقِيرُ آخِرَتَهُ بِدُنْيَاه
نظام دنیا به چهار چیز است: دانشمندی که به دانش خود عمل می کند. نادانی که از آموختن شانه خالی نمی کند. توانگری که با دارایی خود به تهیدستان بخشش می کند. تهیدستی که آخرت خود را به دنیا نمی فروشد.پس هر گاه دانشمند به دانش خود عمل نکند، نادان از آموختن باز ایستد.و هرگاه توانگر در مال خود خسیسی کند، تهیدست آخرت خود را به دنیا فروشد.
وقود النّار يوم القيامة كلّ غنيّ بخل بماله على الفقراء و كلّ عالم باع الدّين بالدّنيا.
آتش گیرۀ جهنّم در روز قیامت، توانگری است که به مال خود بر تهیدستان خسیسی کند و دانشمندی است که دین خود را به دنیا فروشد.
أَفْضَلُ اَلنَّاسِ فِي اَلدُّنْيَا اَلْأَسْخِيَاءُ وَ فِي اَلْآخِرَةِ اَلْأَتْقِيَاء
برترین مردم در دنیا، سخاوتمندان و در آخرت، پرهیزگاران اند.
وُفُورُ اَلْعِرْضِ بِابْتِذَالِ اَلْمَالِ وَ صَلاَحُ اَلدِّينِ بِإِفْسَادِ اَلدُّنْيَا
آبروی بسیار با بخشیدن دارایی است و صلاح دین به تباه کردن دنیاست.
إِنَّمَا سَادَةُ أَهْلِ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ اَلْأَجْوَاد
مهتران دنیا و آخرت بخشندگانند.
يَا عَبِيدَ اَلدُّنْيَا وَ اَلْعَامِلِينَ لَهَا إِذَا كُنْتُمْ فِي اَلنَّهَارِ تَبِيعُونَ وَ تَشْتَرُونَ وَ فِي اَللَّيْلِ عَلَى فُرُوشِكُمْ تَتَقَلَّبُونَ وَ تَنَامُونَ وَ فِيمَا بَيْنَ ذَلِكَ عَنِ اَلْآخِرَةِ تَغْفُلُونَ وَ بِالْعَمَلِ تُسَوِّفُونَ فَمَتَى تُفَكِّرُونَ فِي اَلْإِرْشَادِ وَ مَتَى تُقَدِّمُونَ اَلزَّادَ وَ مَتَى تَهْتَمُّون بِأَمْرِ اَلْمَعَاد
ای بندگان دنیا و کارگرانی که برای آن تلاش می کنید، شما در هنگام روز می خرید و می فروشید و در شب بر بسترهای خود می غلطید و می خوابید و در میانۀ آن از آخرت غافل هستید و عمل برای آن را پس می اندازید، پس چه وقت به راه راست می اندیشید؟ و در چه هنگام توشه پیش می فرستید؟ و چه زمان برای روز بازگشت، کوشش و تلاش خواهید کرد؟
مَنْ أَحَبَّ اَلدَّارَ اَلْبَاقِيَةَ لَهِيَ عَنِ اَللَّذَّات
کسی که سرای جاویدان را دوست می دارد، لذّتهای دنیا را فراموش کند.
