حدیث امام علی (ع) درباره آخرت سرای جاوید

قال الإمام عليّ عليه السلام:

يَا عَبِيدَ اَلدُّنْيَا وَ اَلْعَامِلِينَ لَهَا إِذَا كُنْتُمْ فِي اَلنَّهَارِ تَبِيعُونَ وَ تَشْتَرُونَ وَ فِي اَللَّيْلِ عَلَى فُرُوشِكُمْ تَتَقَلَّبُونَ وَ تَنَامُونَ وَ فِيمَا بَيْنَ ذَلِكَ عَنِ اَلْآخِرَةِ تَغْفُلُونَ وَ بِالْعَمَلِ تُسَوِّفُونَ فَمَتَى تُفَكِّرُونَ فِي اَلْإِرْشَادِ وَ مَتَى تُقَدِّمُونَ اَلزَّادَ وَ مَتَى تَهْتَمُّون بِأَمْرِ اَلْمَعَاد

ای بندگان دنیا و کارگرانی که برای آن تلاش می کنید، شما در هنگام روز می خرید و می فروشید و در شب بر بسترهای خود می غلطید و می خوابید و در میانۀ آن از آخرت غافل هستید و عمل برای آن را پس می اندازید، پس چه وقت به راه راست می اندیشید؟ و در چه هنگام توشه پیش می فرستید؟ و چه زمان برای روز بازگشت، کوشش و تلاش خواهید کرد؟