كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَذَكَرُوا عِنْدَهُ اَلْمُؤْمِنَ فَالْتَفَتَ إِلَيَّ فَقَالَ يَا أَبَا اَلْفَضْلِ أَ لاَ أُحَدِّثُكَ بِحَالِ اَلْمُؤْمِنِ عِنْدَ اَللَّهِ قُلْتُ بَلَى فَحَدِّثْنِي قَالَ إِذَا قَبَضَ اَللَّهُ رُوحَ اَلْمُؤْمِنِ صَعِدَ مَلَكَاهُ إِلَى اَلسَّمَاءِ فَقَالاَ رَبَّنَا عَبْدُكَ فُلاَنٌ وَ نِعْمَ اَلْعَبْدُ كَانَ لَكَ سَرِيعاً فِي طَاعَتِكَ بَطِيئاً فِي مَعْصِيَتِكَ وَ قَدْ قَبَضْتَهُ إِلَيْكَ فَمَا ذَا تَأْمُرُنَا مِنْ بَعْدِهِ قَالَ فَيَقُولُ اَللَّهُ لَهُمَا اِهْبِطَا إِلَى اَلدُّنْيَا وَ كُونَا عِنْدَ قَبْرِ عَبْدِي فَاحْمَدَانِي وَ سَبِّحَانِي وَ هَلِّلاَنِي…
سدیر صیرفی گوید: نزد امام صادق علیه السلام بودم که در نزد ایشان سخن از مومن به میان آوردند، پس امام علیه السلام به من رو کرده و فرمود: ای ابو الفضل آیا نمی خواهی که حال مومن را در پیشگاه خدا برایت باز گویم؟ عرض کردم: آری، برایم بازگوی. فرمود: چون خداوند روح مومن را ستاند دو فرشته نویسنده اعمالش به آسمان بالا روند و عرض دارند: پروردگارا فلان بنده تو چه نیکو بنده ای بود در فرمانپذیری تو شتابناک و در نافرمانی تو کند بود. همانا جانش را ستاندی و به سوی خویش کشاندی. ما را از این پس چه دستور می دهی؟ خداوند آن دو را فرماید: به سوی دنیا فرود آیید و بر سر گور بنده ام باشید و مرا حمد و تسبیح و تهلیل و تکبیر گویید و آن را برای بنده ام بنویسید تا آنگاه که او را از گور برانگیزانم، سپس امام صادق علیه…
مِنْ شِيعَتِنَا مَنْ لاَ يَعْدُو صَوْتُهُ سَمْعَهُ وَ لاَ شَحْنُهُ أُذُنَهُ وَ لاَ يَمْتَدِحُ بِنَا مُعْلِناً وَ لاَ يُوَاصِلُ لَنَا مُبْغِضاً وَ لاَ يُخَاصِمُ لَنَا وَلِيّاً وَ لاَ يُجَالِسُ لَنَا عَائِباً قَالَ لَهُ مِهْزَمٌ فَكَيْفَ أَصْنَعُ بِهَؤُلاَءِ اَلْمُتَشَيِّعَةِ قَالَ ع فِيهِمُ اَلتَّمْحِيصُ وَ فِيهِمُ اَلتَّمْيِيزُ وَ فِيهِمُ اَلتَّنْزِيلُ تَأْتِي عَلَيْهِمْ سِنُونَ تُفْنِيهِمْ وَ طَاعُونٌ يَقْتُلُهُمْ وَ اِخْتِلاَفٌ يُبَدِّدُهُمْ شِيعَتُنَا مَنْ لاَ يَهِرُّ هَرِيرَ اَلْكَلْبِ وَ لاَ يَطْمَعُ طَمَعَ اَلْغُرَابِ وَ لاَ يَسْأَلُ وَ إِنْ مَاتَ جُوعاً قُلْتُ فَأَيْنَ أَطْلُبُ…
شیعه ما کسی است که صدایش از گوشش نگذرد و دشمنیش از تنش فراتر نرود. یعنی تنها بر خود سخت گیرد . آشکارا ما را ستایش نکند و با دشمن ما رابطه نداشته باشد و با دوست ما ستیزه نکند و با عیب جوی ما، همنشین نشود. مهزم به امام صادق علیه السلام عرض کرد: پس با این شیعه نماها چه کنم؟ امام علیه السلام فرمود: در میان ایشان آزمایش و شناختن و فرود بلا می باشد، بر آنان خشکسالی نابودکننده و طاعون هلاکت بار آید و آنان را اختلافی پیش آید که پراکنده شان کند. شیعه ما همچون سگ زوزه نکشد و همانند کلاغ طمع ننماید و هر چند از گرسنگی بمیرد گدایی نکند. عرض کردم: آنان را کجا توان یافت؟ امام علیه السلام فرمود: آنان را در کناره های زمین بجوی. زندگی آنان آسان و سبک است و خانه به دوش هستند. آنان که چون در جایی حضور یابند…
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ إِبْرَاهِيمَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ كَانَ أَبَا أَضْيَافٍ وَ كَانَ إِذَا لَمْ يَكُونُوا عِنْدَهُ خَرَجَ يَطْلُبُهُمْ وَ أَغْلَقَ بَابَهُ وَ أَخَذَ اَلْمَفَاتِيحَ يَطْلُبُ اَلْأَضْيَافَ وَ إِنَّهُ رَجَعَ إِلَى دَارِهِ فَإِذَا هُوَ بِرَجُلٍ أَوْ شِبْهِ اَلرَّجُلِ فِي اَلدَّارِ فَقَالَ يَا عَبْدَ اَللَّهِ بِإِذْنِ مَنْ دَخَلْتَ هَذِهِ اَلدَّارَ قَالَ دَخَلْتُهَا بِإِذْنِ رَبِّهَا يُرَدِّدُ ذَلِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ قَالَ فَعَرَفَ إِبْرَاهِيمُ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ فَحَمِدَ رَبَّهُ ثُمَّ قَالَ أَرْسَلَنِي رَبُّكَ إِلَى عَبْدٍ…
امام صادق علیه السّلام فرمود:ابراهیم صلوات اللّٰه علیه پدر همۀ مهمان نوازها بود، هر وقت که مهمان نداشت از خانه بیرون می شد و در خانه را می بست و کلیدهایش را بر می داشت و دنبال مهمان دارها می رفت، و در یک شب وقتی به خانه بازگشت، ناگهان مرد یا شبیه مردی را در خانه دید، فرمود:ای بندۀ خدا، به اجازۀ چه کسی وارد این خانه شدی؟ گفت:به اجازه صاحب خانه سه مرتبه تکرار کرد ابراهیم صلوات اللّٰه علیه مطلب را فهمید و پروردگارش را حمد نمود، مهمان گفت:پروردگارت مرا به طرف بنده ای از بندگانش که او را دوست خود می داند فرستاده، ابراهیم گفت:آن خلیل را به من بشناسان تا قبل از مرگم خدمتش کنم، گفت:آن خلیل خودت هستی، فرمود:به چه دلیل؟گفت: زیرا تو هرگز از کسی چیزی نخواسته ای، و چیزی از تو خواسته نشده که جواب ردّ…
عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَا مِنْ عَبْدٍ أُرِيدُ أَنْ أُدْخِلَهُ اَلْجَنَّةَ إِلاَّ اِبْتَلَيْتُهُ فِي جَسَدِهِ فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ كَفَّارَة لِذُنُوبِهِ وَ إِلاَّ ضَيَّقْتُ عَلَيْهِ فِي رِزْقِهِ فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ كَفَّارَة لِذُنُوبِهِ وَ إِلاَّ شَدَّدْتُ عَلَيْهِ اَلْمَوْتَ حَتَّى يَأْتِيَنِي وَ لاَ ذَنْبَ لَهُ ثُمَّ أُدْخِلُهُ اَلْجَنَّةَ وَ مَا مِنْ عَبْدٍ أُرِيدُ أَنْ أُدْخِلَهُ اَلنَّارَ إِلاَّ صَحَّحْتُ جِسْمَهُ فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ تَمَاما لِطَلِبَتِهِ عِنْدِي وَ إِلاَّ أَمَّنْتُ لَهُ مِنْ سُلْطَانِهِ فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ تَمَاما لِطَلِبَتِهِ وَ…
امام صادق علیه السّلام از قول رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله می فرماید:خدای عزّ و جلّ فرمود:هر بنده ای را که بخواهم وارد بهشت کنم بدنش را بیمار سازم، اگر به اندازۀ کفّارۀ گناهش بود خوشا به حالش ، و گر نه گرفتار تنگی معیشتش می کنم، اگر این کار کفّارۀ گناهانش باشد خوشا به حالش ، و گر نه مرگش را دشوار گردانم تا بدون گناه نزد من آید، سپس او را وارد بهشت کنم، و هر بنده ای را که بخواهم داخل دوزخ نمایم، بدنش را سالم گردانم، اگر بدان سبب آنچه از من خواهد کامل شود حسابش پاک گردد ، و گر نه از ترس سلطه گر آسوده اش گردانم، اگر خواسته هایش از من به اتمام رسد راحت شود ، و گر نه مرگش را آسان کنم تا نزد من آید، در حالی که هیچ کردار نیکی برایش نباشد، سپس او را به دوزخ برم.
يَا عَبْدَ اَللَّهِ لَقَدْ نَصَبَ إِبْلِيسُ حَبَائِلَهُ فِي دَارِ اَلْغُرُورِ فَمَا يَقْصِدُ فِيهَا إِلاَّ أَوْلِيَاءَنَا وَ لَقَدْ جَلَّتِ اَلْآخِرَةُ فِي أَعْيُنِهِمْ حَتَّى مَا يُرِيدُونَ بِهَا بَدَلاً ثُمَّ قَالَ آهِ آهِ عَلَى قُلُوبٍ حُشِيَتْ نُوراً وَ إِنَّمَا كَانَتِ اَلدُّنْيَا عِنْدَهُمْ بِمَنْزِلَةِ اَلشُّجَاعِ اَلْأَرْقَمِ وَ اَلْعَدُوِّ اَلْأَعْجَمِ أَنِسُوا بِاللَّهِ وَ اِسْتَوْحَشُوا مِمَّا بِهِ اِسْتَأْنَسَ اَلْمُتْرَفُونَ أُولَئِكَ أَوْلِيَائِي حَقّاً وَ بِهِمْ تُكْشَفُ كُلُّ فِتْنَةٍ وَ تُرْفَعُ كُلُّ بَلِيَّةٍ يَا اِبْنَ جُنْدَبٍ حَقٌّ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ يَعْرِفُنَا أَنْ…
سخنان امام صادق علیه السلام از ابو عبد الله جعفر بن محمد صلی الله علیه و آله به طور مفصل در خصوص این معانی (پند و اندرز و غیره)روایت شده است. - سفارش امام صادق علیه السلام به عبد الله بن جندب -روایت شده که امام صادق علیه السلام فرمود: ای عبد الله به طور قطع، ابلیس دامهای خود را در این سرای فریب گسترده و هدفش از آن جز دستیابی به دوستان ما نیست، ولی سرای دیگر به دیده آنان چنان پرجلال است که هیچ چیزی را جایگزین آن نسازند. وه، وه بر دلهایی که سرشار از روشنایی است و به راستی، دنیا از دیدگاه آنان چون مار گزنده خوش خط و خال و دشمنی بی زبان است. آنان با خدا انس دارند و از آنچه خوشگذران ها به آن عادت کرده اند، گریزانند. به یقین، اینان دوستان من اند که به خاطر آنها هر فتنه ای ریشه کن شود و هر بلایی…
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي لاَ أُخْرِجُ عَبْدا مِنَ اَلدُّنْيَا وَ أَنَا أُرِيدُ أَنْ أَرْحَمَهُ حَتَّى أَسْتَوْفِيَ مِنْهُ كُلَّ خَطِيئَةٍ عَمِلَهَا إِمَّا بِسُقْمٍ فِي جَسَدِهِ أَوْ بِضِيقٍ فِي رِزْقِهِ وَ إِمَّا بِخَوْفٍ فِي دُنْيَاهُ فَإِنْ بَقِيَتْ عَلَيْهِ بَقِيَّةٌ شَدَّدْتُ عَلَيْهِ عِنْدَ اَلْمَوْتِ وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي لاَ أُخْرِجُ عَبْدا مِنَ اَلدُّنْيَا وَ أَنَا أُرِيدُ أَنْ أُعَذِّبَهُ حَتَّى أُوَفِّيَهُ حَسَنَة…
امام صادق علیه السّلام از پدرش از پدران بزرگوارش از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کنند که فرمود: خدای عزّ و جلّ فرمود:به عزّت و جلالم سوگند، بنده ای که مورد رحمت من قرار گیرد از دنیا بیرون نبرم تا اینکه هر گناهی که کرده به وسیلۀ عملش به او عوضش را بدهم، یا به وسیله بیماری در تنش، یا به تنگی در روزیش، یا با ترس و هراس در دنیایش، و اگر هم گناهی باقی بماند مرگ را بر او سخت کنم. و قسم به عزّت و جلالم، بنده ای را که می خواهم عذاب کنم از دنیا بیرون نبرم تا عوض هر کار نیکی را که انجام داده به او بدهم، یا به گشایش در روزیش، یا به سلامت در تنش، یا به آسودگی خاطر در دنیایش، و اگر باز هم گناهی باقی ماند مرگ را بر او آسان نمایم.
وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يُخَفِّفَ اَللَّهُ عَنْهُ سَكَرَاتِ اَلْمَوْتِ فَلْيَكُنْ بِقَرَابَتِهِ وَصُولا وَ بِوَالِدَيْهِ بَارّا فَإِذَا كَانَ كَذَلِكَ هَوَّنَ اَللَّهُ عَلَيْهِ سَكَرَاتِ اَلْمَوْتِ وَ لَمْ يُصِبْهُ فِي حَيَاتِهِ فَقْرٌ أَبَدا .
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر کس دوست دارد که خداوند سختیهای مرگ را بر او آسان نماید صلۀ رحم را نسبت به اقوامش بیشتر نماید، و به پدر و مادرش نیکوکار باشد، هر گاه چنین بود خداوند سختیهای مرگ را بر او آسان گرداند، و در طول زندگانیش فقر را به او نرساند.
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اَلْعَامَّةِ إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص قَالَ مَنْ مَاتَ وَ لَيْسَ لَهُ إِمَامٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً فَقَالَ اَلْحَقُّ وَ اَللَّهِ قُلْتُ فَإِنَّ إِمَاماً هَلَكَ وَ رَجُلٌ بِخُرَاسَانَ لاَ يَعْلَمُ مَنْ وَصِيُّهُ لَمْ يَسَعْهُ ذَلِكَ قَالَ لاَ يَسَعُهُ إِنَّ اَلْإِمَامَ إِذَا هَلَكَ وَقَعَتْ حُجَّةُ وَصِيِّهِ عَلَى مَنْ هُوَ مَعَهُ فِي اَلْبَلَدِ وَ حَقُّ اَلنَّفْرِ عَلَى مَنْ لَيْسَ بِحَضْرَتِهِ إِذَا بَلَغَهُمْ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي اَلدِّينِ وَ…
عبد الاعلی گوید: از امام صادق علیه السلام راجع بقول عامه پرسیدم که گویند: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرموده: «هر که بمیرد و امامی نداشته باشد، بمرگ جاهلیت مرده است»فرمود: درست است بخدا. عرضکردم: امامی(در مدینه)وفات کرده و مردی در خراسانست و نمیداند وصی او کیست، همین دوری از امام برای او عذر نیست؟ فرمود: برای او عذر نیست. همانا چون امام بمیرد. برهان وصیش بر کسانی است که در بلد او هستند(پس آنها باید وصی امام را با برهان امامت تعیین کنند)و بر کسانی که در بلد امام نیستند، چون خبر وفات او را شنیدند، لازمست کوچ کنند، همانا خدای عز و جل میفرماید: «چرا از هر گروه از مومنان، دسته ای کوچ نکنند تا در باره دین، دانش آموزند و چون باز گشتند قوم خویش را بیم دهند، شاید آنها بترسند». عرضکردم: اگر دسته یی…
