إِنَّ لِلَّهِ عِبَاداً مِنْ خَلْقِهِ فِي أَرْضِهِ يُفْزَعُ إِلَيْهِمْ فِي حَوَائِجِ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ أُولئِكَ هُمُ اَلْمُؤْمِنُونَ حَقًّا مِنُونَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ أَلاَ وَ إِنَّ أَحَبَّ اَلْمُؤْمِنِينَ إِلَى اَللَّهِ مَنْ أَعَانَ اَلْمُؤْمِنَ اَلْفَقِيرَ مِنَ اَلْفَقْرِ فِي دُنْيَاهُ وَ مَعَاشِهِ وَ مَنْ أَعَانَ وَ نَفَعَ وَ دَفَعَ اَلْمَكْرُوهَ عَنِ اَلْمُؤْمِنِينَ.
به راستی خداوند را در دنیا بندگان است که در نیازهای دنیا و آخرت به خداوند پناه می برند؛ همانا آنان مومنانند و در روز رستاخیز آسوده اند. آگاه باشید که همانا محبوب ترین مومنان در پیشگاه خداوند کسی است که مومن تنگدست را در نیازهای دنیوی و مخارجش یاری کند و نیز آن کس که یاری کند و سود رساند و ناخوشایندی را از مومنان دور سازد.
مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لَمَّا أَنْ خَلَقَ اَللَّهُ اَلْعَقْلَ قَالَ لَهُ أَقْبِلْ فَأَقْبَلَ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَدْبِرْ فَأَدْبَرَ فَقَالَ وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي مَا خَلَقْتُ خَلْقا أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْكَ بِكَ آخُذُ وَ بِكَ أُعْطِي وَ عَلَيْكَ أُثِيبُ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:چون خداوند عقل را آفرید به او فرمود:جلو بیا، جلو آمد، سپس فرمود:عقب برو، عقب رفت، بعد فرمود:به عزّت و جلالم سوگند، خلقی را محبوبتر از تو نیافریدم، به وسیلۀ تو مؤاخذه می کنم و به وسیلۀ تو می بخشم و بر تو پاداش می دهم.
عَنِ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ : قَالَ رَجُلٌ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ أَنَا عِنْدَهُ إِنَّ مَنْ قِبَلَنَا يَقُولُونَ إِنَّ اَللَّهَ إِذَا أَحَبَّ عَبْدا نَوَّهَ مُنَوِّهٌ بِاسْمِهِ مِنَ اَلسَّمَاءِ أَنَّ اَللَّهَ يُحِبُّ فُلاَنا فَأَحِبُّوهُ فَيُلْقِي اَللَّهُ مَحَبَّتَهُ فِي قُلُوبِ اَلْعِبَادِ وَ إِذَا أَبْغَضَ عَبْدا نَوَّهَ مُنَوِّهٌ بِاسْمِهِ مِنَ اَلسَّمَاءِ أَنَّ اَللَّهَ يُبْغِضُ فُلاَنا فَأَبْغِضُوهُ فَيُلْقِي اَللَّهُ لَهُ اَلْبَغْضَاءَ فِي قُلُوبِ اَلْعِبَادِ قَالَ وَ كَانَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ مُتَّكِيا فَاسْتَوَى قَاعِدا ثُمَّ نَفَضَ كُمَّهُ وَ قَالَ…
مفضّل بن عمر گوید:مردی خدمت حضرت صادق علیه السّلام در حالی که من هم حضور داشتم عرض کرد:پیشینیان ما بر این عقیده بوده اند که هر گاه خداوند بنده ای را دوست بدارد، نداکننده ای او را از آسمان به نامش صدا زند، که خداوند فلانی را دوست دارد، شما نیز دوستش بدارید، در این هنگام خداوند محبتش را در دلهای بندگان جای دهد، و هر گاه بنده ای مورد خشم خدا واقع شود، منادی از آسمان اسم او را صدا زند و گوید: فلانی مورد خشم خداوند قرار گرفته، شما هم نسبت به او غضب کنید، در این هنگام خداوند کینۀ او را در دل بندگان قرار می دهد. مفضل گوید:امام صادق علیه السّلام که تا آن موقع تکیه کرده بود، پس از شنیدن کلام آن مرد راست نشست و تکانی به آستینش داد، سپس فرمود:این چنین نیست، بلکه خداوند هر گاه بنده ای را دوست بدارد مردم…
عَنْهُ قَالَ : إِنَّ فِيمَا أَوْحَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ يَا مُوسَى مَا خَلَقْتُ خَلْقا أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنِ وَ إِنِّي إِنَّمَا اِبْتَلَيْتُهُ لِمَا هُوَ خَيْرٌ لَهُ وَ أُعَافِيهِ لِمَا هُوَ خَيْرٌ لَهُ وَ أَزْوِي عَنْهُ لِمَا هُوَ خَيْرٌ لَهُ وَ أَعْطَيْتُهُ لِمَا هُوَ خَيْرٌ لَهُ وَ أَنَا أَعْلَمُ بِمَا يَصْلُحُ عَلَيْهِ عَبْدِي فَلْيَصْبِرْ عَلَى بَلاَئِي وَ لْيَشْكُرْ نَعْمَائِي وَ لْيَرْضَ بقضاي بِقَضَائِي أَكْتُبْهُ فِي اَلصِّدِّيقِينَ عِنْدِي إِذَا عَمِلَ بِرِضَايَ وَ أَطَاعَ أَمْرِي.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند در یکی از وحی هایش به موسی بن عمران صلوات اللّٰه علیه فرمود:ای موسی هیچ مخلوقی را محبوبتر از بندۀ مؤمنم نیافریدم، من او را برای چیزی که برایش بهتر است مبتلا می سازم، و به او چیزی دهم که برایش بهتر باشد، و من به آنچه برایش بهتر است آگاه ترم، او باید در برابر بلاهای من صبر کند، و نعمتهایم را شکرگزار باشد، و به حکم من راضی باشد، اگر به حکم من عمل کند و امرم را اطاعت نماید، او را جزء صدّیقین نزد خودم قرار دهم.
اَلاِسْتِقْصَاءُ فُرْقَةٌ اَلاِنْتِقَادُ عَدَاوَةٌ قِلَّةُ اَلصَّبْرِ فَضِيحَةٌ إِفْشَاءُ اَلسِّرِّ سُقُوطٌ اَلسَّخَاءُ فِطْنَةٌ اَللَّوْمُ تَغَافُلٌ ثَلاَثَةٌ مَنْ تَمَسَّكَ بِهِنَّ نَالَ مِنَ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ بُغْيَتَهُ مَنِ اِعْتَصَمَ بِاللَّهِ وَ رَضِيَ بِقَضَاءِ اَللَّهِ وَ أَحْسَنَ اَلظَّنَّ بِاللَّهِ ثَلاَثَةٌ مَنْ فَرَّطَ فِيهِنَّ كَانَ مَحْرُوماً اِسْتِمَاحَةُ جَوَادٍ وَ مُصَاحَبَةُ عَالِمٍ وَ اِسْتِمَالَةُ سُلْطَانٍ ثَلاَثَةٌ تُورِثُ اَلْمَحَبَّةَ اَلدِّينُ وَ اَلتَّوَاضُعُ وَ اَلْبَذْلُ مَنْ بَرِئَ مِنْ ثَلاَثَةٍ نَالَ ثَلاَثَةً مَنْ بَرِئَ مِنَ اَلشَّرِّ نَالَ اَلْعِزَّ…
از سخنان امام صادق علیه السلام که برخی از شیعیان آن را«نثر الدرر»نامیده اند -1-به همه جزییات زندگی و دوستی حساس شدن مایه جدایی است. انتقاد مایه دشمنی است. کم صبری مایه رسوایی است. فاش کردن راز مایه سرنگونی است. بخشندگی هوشمندی است. فرومایگی غفلت نمایی است. -2-سه چیز است که هر که به آنها دست آویزد به آرزوهای دنیوی و اخروی خود دست یابد: پناه بردن به خدا، خرسند بودن به قضای خدا و خوش بین بودن به خدا. -3-سه چیز است که هر کس در آنها کوتاهی نماید ناکام گردد: بهره جویی از شخص بخشنده، همنشینی با عالم و دل گرم ساختن سلطان. -4-سه چیز محبت انگیز است: دینداری، فروتنی و بخشندگی. -5-هر که از سه چیز بیزار گشت به سه چیز دست یابد: هر که از شر بیزار گشت به عزت دست یابد، هر که از اظهار بزرگی بیزار گشت به…
قَالَ اللَّهُ تَعَالَی: الْخَلْقُ عِیالِی، فَأَحَبُّهُمْ إِلَی أَلْطَفُهُمْ بِهِمْ وَ أَسْعَاهُمْ فِی حَوَائِجِهِمْ.
حضرت حق فرموده: مردم عائله من هستند. محبوبترین آنان در نزد من کسانی هستند که به یک دیگر محبت داشته باشند و در برآوردن حوایج یک دیگر تلاش و کوشش کنند.
قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَحَبُّ اَلْعِبَادِ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ رَجُلٌ صَدُوقٌ فِي حَدِيثِهِ مُحَافِظٌ عَلَى صَلَوَاتِهِ وَ مَا اِفْتَرَضَ اَللَّهُ عَلَيْهِ مَعَ أَدَاءِ اَلْأَمَانَةِ ثُمَّ قَالَ مَنِ اُؤْتُمِنَ عَلَى أَمَانَةٍ فَأَدَّاهَا فَقَدْ حَلَّ أَلْفَ عُقْدَةٍ مِنْ عُنُقِهِ مِنْ عُقَدِ اَلنَّارِ فَبَادِرُوا بِأَدَاءِ اَلْأَمَانَةِ فَإِنَّ مَنِ اُؤْتُمِنَ عَلَى أَمَانَةٍ وَكَّلَ بِهِ إِبْلِيسُ مِائَةَ شَيْطَانٍ مِنْ مَرَدَةِ أَعْوَانِهِ لِيُضِلُّوهُ وَ يُوَسْوِسُوا إِلَيْهِ حَتَّى يُهْلِكُوهُ إِلاَّ مَنْ عَصَمَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:محبوبترین بندگان نزد خداوند عزّ و جلّ شخصی است که در گفتارش راستگو، مواظب بر نماز و واجباتش بوده و امانتدار باشد. سپس فرمود:هر کس امین بر امانتی شناخته شد و آن را بر گرداند هزار گره از زنجیرهای آتش جهنم را از گردنش باز کرده. اینک به سوی اداء امانت پیشی بگیرید زیرا هر کس در امانتی امین شناخته شد؛ ابلیس صد شیطان از متمردین اصحابش را بر او موکّل می گرداند تا او را گمراه کند، و او را نسبت به آن امانت وسوسه نماید تا اینکه هلاکش سازد، مگر کسی که خداوند حافظش باشد.
وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَحَبُّ اَلْعِبَادِ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ صَدُوقٌ فِي حَدِيثِهِ مُحَافِظٌ عَلَى صَلاَتِهِ وَ مَا اِفْتَرَضَ اَللَّهُ عَلَيْهِ مَعَ أَدَاءِ اَلْأَمَانَةِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:محبوبترین بندگان نزد خداوند کسی است که در گفتارش راستگو باشد، و بر نماز و آنچه خداوند بر او واجب نموده مواظب باشد، و اداء امانت نماید.
عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَأْتِي عَلَى اَلنَّاسِ زَمَانٌ لاَ يُنَالُ فِيهِ اَلْمُلْكُ إِلاَّ بِالْقَتْلِ وَ اَلتَّجَبُّرِ وَ لاَ اَلْغِنَى إِلاَّ بِالْغَصْبِ وَ اَلْبُخْلِ وَ لاَ اَلْمَحَبَّةُ إِلاَّ بِاسْتِخْرَاجِ اَلدِّينِ وَ اِتِّبَاعِ اَلْهَوَى فَمَنْ أَدْرَكَ ذَلِكَ اَلزَّمَانَ فَصَبَرَ عَلَى اَلْبِغْضَةِ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى اَلْمَحَبَّةِ وَ صَبَرَ عَلَى اَلْفَقْرِ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى اَلْغِنَى وَ صَبَرَ عَلَى اَلذُّلِّ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى اَلْعِزِّ آتَاهُ اَللَّهُ ثَوَابَ خَمْسِينَ صِدِّيقا مِمَّنْ…
امام صادق علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرموده اند:زمانی برای مردم بیاید که به ملک و سلطنت نرسند جز به وسیلۀ کشتار و دیکتاتوری و زور، و به توانگری نرسند جز بوسیلۀ غصب مال مردم و بخل، و محبوب جامعه نشوند مگر بوسیلۀ بیرون رفتن از دین و پیروی کردن هوای نفس، هر کس چنین زمانی را درک کند و در مقابل فقر صبر کند با اینکه قادر بر تحصیل ثروت است، و بر خواری صبر کند در حالی که می تواند عزیز باشد؛ خداوند ثواب پنجاه صدیق را که مرا تصدیق کرده اند به او می دهد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى مَا تَحَبَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِأَحَبَّ مِمَّا اِفْتَرَضْتُ عَلَيْهِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند تبارک و تعالی فرمود:بندۀ من با چیزی محبوبتر از انجام آنچه بر او واجب گردانیده ام به دوستی من نگراید.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا أَحَبَّ عَبْدا قَبَضَ أَحَبَّ وُلْدِهِ إِلَيْهِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند عزّ و جل هر گاه بنده ای را دوست بدارد محبوبترین فرزندان او را می گیرد.
قال الله تبارك و تعالي: ما تحبب إلي عبدي بأحب مما افترضت عليه.
خداوند متعال فرموده است: بنده من با چیزی محبوب تر از انجام واجبات به من دوستی نکند.
