احادیث درباره شکیبایی از امام باقر (ع)

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَا مِنْ جُرْعَةٍ يَتَجَرَّعُهَا عَبْدٌ أَحَبَّ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ جُرْعَةِ غَيْظٍ يَرُدُّهَا فِي قَلْبِهِ وَ رَدَّهَا بِصَبْرٍ أَوْ رَدَّهَا بِحِلْمٍ.

امام باقر علیه السّلام فرمود:هیچ جرعه ای نزد خدای عزّ و جلّ از جرعۀ خشمی که بنده در دلش با جوشش و هیجان بنوشد و آن را با شکیبائی یا بردباری دفع کند، محبوبتر نیست.

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ أَخَذَ مِيثَاقَ اَلْمُؤْمِنِ عَلَى بَلاَيَا أَرْبَعٍ أَشَدُّهَا عَلَيْهِ مُؤْمِنٌ مِثْلُهُ يَقُولُ مِثْلَ قَوْلِهِ وَ يَحْسُدُهُ وَ اَلثَّانِي مُنَافِقٌ يَقْفُو أَثَرَهُ وَ اَلثَّالِثُ شَيْطَانٌ يَتَعَرَّضُ بِنَفْسِهِ وَ يُضِلُّهُ وَ اَلرَّابِعُ كَافِرٌ بِالَّذِي آمَنَ بِهِ اَلْمُؤْمِنُ يَرَى جِهَادَهُ جِهَادا فَمَا بَقَاءُ اَلْمُؤْمِنِ عَلَى هَذَا.

امام باقر علیه السّلام فرمود:خداوند از مؤمن در مورد چهار گرفتاری پیمان گرفته:سخت ترین آنها بر او، مؤمنی مانند خودش است که مثل سخن او را می گوید و نسبت به وی حسادت می ورزد، و دوم منافقی که همیشه در تعقیب اوست، سوم شیطانی که در جانش رخنه کند و گمراهش سازد، چهارم کافری که به باورهای مؤمن عقیده نداشته باشد، و مبارزۀ مؤمن را برای خود جهادی بداند، بنا بر این چگونه مؤمن صبر و شکیبائی بر چنین گرفتاری نماید؟

مَنْ لَقِيَ اَللَّهَ مَكْفُوفاً مُحْتَسِباً مُوَالِياً لآِلِ مُحَمَّدٍ ص لَقِيَ اَللَّهَ وَ لاَ حِسَابَ عَلَيْهِ وَ رُوِيَ لاَ يَسْلُبُ اَللَّهُ عَبْداً كَرِيمَتَيْهِ أَوْ إِحْدَاهُمَا إِلاَّ وَ لَمْ يَسْأَلْهُ عَنْ ذَنْبٍ.

هر نابینای شکیبایی که خدا را در حال دوستی با خاندان حضرت محمد صلی الله علیه و آله دیدار کند، خداوند را در حالی دیدار کند که هیچ حسابی بر او نیست. و روایت شده که خداوند چشم ها و یا یکی از چشم های بنده ای را از او باز نگیرد جز آنکه از گناه او باز نپرسد

إِنِّي لَأَصْبِرُ مِنْ غُلاَمِي هَذَا وَ مِنْ أَهْلِي عَلَى مَا هُوَ أَمَرُّ مِنَ اَلْحَنْظَلِ إِنَّهُ مَنْ صَبَرَ نَالَ بِصَبْرِهِ دَرَجَةَ اَلصَّائِمِ اَلْقَائِمِ وَ دَرَجَةَ اَلشَّهِيدِ اَلَّذِي قَدْ ضَرَبَ بِسَيْفِهِ قُدَّامَ مُحَمَّدٍ ص .

پاداش شکیبایی

مَنْ صَبَرَ عَلَى مُصِيبَةٍ زَادَهُ اَللَّهُ عِزّاً عَلَى عِزِّهِ وَ أَدْخَلَهُ جَنَّتَهُ مَعَ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ .

امام صادق علیه السلام روایت نموده که امام باقر علیه السلام فرمود: به راستی، من در کارهایی از این غلامم و بعضی از خانواده ام شکیبایی پیشه می کنم که برایم از حنظل تلخ تر است. همانا هر که شکیبایی ورزد با شکیبایی خویش به مقام روزه دار شب زنده دار و مقام شهیدی که پیشاپیش حضرت محمد صلی الله علیه و آله شمشیر زده است دست یابد.

إِيَّاكَ وَ اَلْكَسَلَ وَ اَلضَّجَرَ فَإِنَّهُمَا مِفْتَاحُ كُلِّ شَرٍّ مَنْ كَسِلَ لَمْ يُؤَدِّ حَقّاً وَ مَنْ ضَجِرَ لَمْ يَصْبِرْ عَلَى حَقٍّ.

از تنبلی و بی قراری بی حوصلگی بپرهیز چرا که این دو، کلید هر بدی هستند. کسی که تنبلی کند حقی را به انجام نرساند و آن کس که بی قراری کند بر حق نتواند شکیبایی کند.

قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع لَقَدْ آتَى اَللَّهُ أَهْلَ اَلْكِتَابِ خَيْراً كَثِيراً قَالَ وَ مَا ذَاكَ قُلْتُ قَوْلُ اَللَّهِ تَعَالَى اَلَّذِينَ آتَيْناهُمُ اَلْكِتابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ إِلَى قَوْلِهِ أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا قَالَ فَقَالَ قَدْ آتَاكُمُ اَللَّهُ كَمَا آتَاهُمْ ثُمَّ تَلاَ يا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا اِتَّقُوا اَللّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ ْنِي إِمَاماً تَأْتَمُّونَ بِهِ .

ابی جارود گوید بامام باقر(ع)عرض کردم: خدا باهل کتاب خیر بسیاری داده است، فرمود: آن چیست؟ عرض کردم: قول خود خدای تعالی است(54 سوره 28)«کسانی را که پیش از آن بآنها کتاب دادیم باو میگروند-تا آنجا که فرماید-آنها برای شکیباییشان دو مرتبه اجر گیرند»امام فرمود: خدا بشما هم عطا کرده چنان که بایشان عطا کرده است، سپس تلاوت فرمود(29 سوره 57) «ای گروندگان از خدا باک داشته باشید و برسولش ایمان آورید تا دو بهره از رحمت خود بشما دهد و برای شما نوری قرار دهد که در پرتوش حرکت کنید»یعنی امامی که باو اقتدا کنید.