جستجوی «دنیا»

مَنْ أَحَبَّ اَلدَّارَ اَلْبَاقِيَةَ لَهِيَ عَنِ اَللَّذَّات

کسی که سرای جاویدان را دوست می دارد، لذّتهای دنیا را فراموش کند.

لَيْسَ لِأَحَدٍ مِنْ دُنْيَاهُ إِلاَّ مَا أَنْفَقَهُ عَلَى أُخْرَاه

از دنیای کسی چیزی از آن او نیست مگر آنچه را در راه آخرت خود هزینه کرده است.

الجواد في الدّنيا محمود في الآخرة مسعود.

بخشنده در دنیا مورد ستایش است و در آخرت، نیکبخت.

اَلطَّعَامُ يُؤْكَلُ عَلَى ثَلاَثَةِ أَضْرُبٍ مَعَ اَلْإِخْوَانِ بِالسُّرُورِ وَ مَعَ اَلْفُقَرَاءِ بِالْإِيثَارِ وَ مَعَ أَبْنَاءِ اَلدُّنْيَا بِالْمُرُوءَة

غذا سه گونه خورده می شود، با برادران به شادی، با تنگدستان به ایثار، و با فرزندان روزگار از روی جوانمردی.

يَسِيرُ اَلدُّنْيَا خَيْرٌ مِنْ كَثِيرِهَا وَ بُلْغَتُهَا أَجْدَرُ مِنْ هُلْكَتِهَا

کم دنیا بهتر از بسیار آن است.و به مقدار کفایت آن، بهتر از اندازه ای است که به هلاکت اندازد.

المال يكرم صاحبه في الدّنيا و يهينه عند اللّه سبحانه.

دارایی، صاحبش را در دنیا گرامی و در پیشگاه خدا خوار می کند.

اَلْمَالُ يَرْفَعُ صَاحِبَهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ يَضَعُهُ فِي اَلْآخِرَة

دارایی، صاحبش را در دنیا بلند مرتبه و در آخرت، خوار می کند.

زِيَادَةُ اَلدُّنْيَا تُفْسِدُ اَلْآخِرَة

دنیای بسیار، آخرت را تباه کند.

عَجِبْتُ لِلشَّقِيِّ اَلْبَخِيلِ يَتَعَجَّلُ اَلْفَقْرَ اَلَّذِي مِنْهُ هَرَبَ وَ يَفُوتُهُ اَلْغِنَى اَلَّذِي إِيَّاهُ طَلَبَ فَيَعِيشُ فِي اَلدُّنْيَا عَيْشَ اَلْفُقَرَاءِ وَ يُحَاسَبُ فِي اَلْآخِرَةِ حِسَابَ اَلْأَغْنِيَاء

از خسیس بدبخت در شگفتم که چگونه بر ناداری که از آن می گریزد، شتاب می کند و توانگری را که می جوید، از کف می دهد.پس در دنیا همانند نیازمندان زندگی می کند و در آخرت همانند توانگران مورد حساب قرار می گیرد.

لاَ تُخَلِّفَنَّ وَرَاءَكَ شَيْئا مِنَ اَلدُّنْيَا فَإِنَّكَ تُخَلِّفُهُ لِأَحَدِ رَجُلَيْنِ إِمَّا رَجُلٌ عَمِلَ فِيهِ بِطَاعَةِ اَللَّهِ فَسَعِدَ بِمَا شَقِيتَ بِهِ وَ إِمَّا رَجُلٌ عَمِلَ فِيهِ بِمَعْصِيَةِ اَللَّهِ فَكُنْتَ عَوْنا لَهُ عَلَى اَلْمَعْصِيَةِ وَ لَيْسَ أَحَدُ هَذَيْنِ حَقِيقا أَنْ تُؤْثِرَهُ عَلَى نَفْسِك

هرگز چیزی از دنیا را پس از خود به جای مگذار.زیرا آن را برای یکی از دو نفر به جای می گذاری:یا مردی است که با آن اطاعت خدا می کند و نیکبخت می شود به آنچه تو بدبخت شدی؛ و یا مردی است که آن را در نافرمانی و معصیت خدا صرف می کند، پس او را در نافرمانی کمک کرده ای.و هیچکدام از این دو شایسته نیستند که تو آنها را بر خود مقدّم بداری.

صَوْمُ اَلنَّفْسِ عَنْ لَذَّاتِ اَلدُّنْيَا أَنْفَعُ اَلصِّيَام

بازداشت نفس از لذّتهای دنیا، مفیدترین روزه ها است.

إِيَّاكَ وَ كَثْرَةَ اَلْوَلَهِ بِالنِّسَاءِ وَ اَلْإِغْرَاءَ بِلَذَّاتِ اَلدُّنْيَا فَإِنَّ اَلْوَلِهَ بِالنِّسَاءِ مُمْتَحَنٌ وَ اَلْغَرِيَّ بِاللَّذَّاتِ مُمْتَهَن

از شیفتگی زیاد به زنها و فریب خوردن به لذّتهای دنیا بپرهیز، همانا شیفتۀ زنان به رنج افتاده و فریب خوردۀ به لذّتها، خوار شده است.