قال الإمام عليّ عليه السلام

احادیث درباره حیاء از امام علی (ع)

امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)

۱۱۰ حدیث · صفحه ۸ از ۱۰

مَنْ صَحِبَهُ اَلْحَيَاءُ فِي قَوْلِهِ زَايَلَهُ اَلْخَنَاءُ فِي فِعْلِه

کسی که در سخن گفتن حیا دارد، زشتی از عملش جدا شود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 335

مَنْ لاَ حَيَاءَ لَهُ فَلاَ خَيْرَ فِيه

کسی که حیا ندارد، خوبی در او نیست.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 335

من قلّ حياءه قلّ ورعه

کسی که حیا او اندک باشد، پارسایی او اندک است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 335

من لم يكن له سخاء و لا حياء حباء فالموت خير له من الحياة

کسی که سخاوت و حیا بخشندگی ندارد، پس مرگ برای او از زندگی بهتر است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 335

أَفْضَلُ أَصْلُ اَلْمُرُوءَةِ اَلْحَيَاءُ وَ ثَمَرَتُهُ اَلْعِفَّة

برترین ریشه مردانگی، حیاست و نتیجۀ آن، پاکدامنی است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 337

أَصْلُ اَلْمُرُوءَةِ اَلْحَيَاءُ وَ ثَمَرَتُهَا اَلْعِفَّة

ریشۀ مردانگی، حیا و نتیجۀ آن، پاکدامنی است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 337

يُسْتَدَلُّ عَلَى اَلْمُرُوَّةِ بِكَثْرَةِ اَلْحَيَاءِ وَ بَذْلِ اَلنَّدَى وَ كَفِّ اَلْأَذَى

برای مردانگی دلیل آورده می شود با بسیاری حیا و نیکوکاری و مردم ناآزاری.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 338

الكيّس من تجلب الحياء و ادّرع الحلم.

زیرک کسی است که جامۀ حیا و زره بردباری پوشد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 432

حياء يرتفع،و عورات تجتمع و أشبه شيىء بالجنون،الإصرار عليه هرم، و الإفاقة منه ندم،ثمرة حلاله الولد،إن عاش فتن،و إن مات حزن.

از آن حضرت دربارۀ جماع پرسیدند:فرمود: شرم برداشته می شود، و عورتها در هم می رود، به دیوانگی شبیه تر است، زیاده روی در آن پیری آور است و پس از آن پشیمانی آور.ثمرۀ حلال آن فرزندی است که اگر بماند، فتنه انگیز است و اگر بمیرد، حزن آور.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 435

فَمِنْهُمُ اَلْمُنْكِرُ لِلْمُنْكَرِ بِيَدِهِ وَ لِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ فَذَلِكَ اَلْمُسْتَكْمِلُ لِخِصَالِ اَلْخَيْرِ وَ مِنْهُمُ اَلْمُنْكِرُ بِلِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ وَ اَلتَّارِكُ بِيَدِهِ فَذَلِكَ اَلْمُتَمَسِّكُ بِخَصْلَتَيْنِ مِنْ خِصَالِ اَلْخَيْرِ وَ مُضَيِّعُ خَصْلَةٍ وَ مِنْهُمُ اَلْمُنْكِرُ بِقَلْبِهِ وَ اَلتَّارِكُ بِلِسَانِهِ وَ يَدِهِ فَذَلِكَ مُضَيِّعٌ أَشْرَفَ اَلْخَصْلَتَيْنِ مِنَ اَلثَّلاَثِ وَ مُتَمَسِّكٌ بِوَاحِدَةٍ وَ مِنْهُمْ تَارِكٌ لِإِنْكَارِ اَلْمُنْكَرِ بِقَلْبِهِ وَ لِسَانِهِ وَ يَدِهِ فَذَلِكَ مَيِّتُ اَلْأَحْيَاء

برخی از شما با دست و زبان و قلب خود نهی از منکر می کند پس او تمام خصلتهای خوب را کامل کرده است.و برخی با زبان و قلب به انکار منکر می پردازد، او دو خصلت از خوبیها را دریافته و یکی را تباه ساخته است.و برخی از شما فقط با قلب منکر بدیهاست و از دست و زبان خود در این راه بهره نمی برد، پس او دو خصلت از برترین خصلتهای سه گانه را تباه ساخته و یکی از آن برگرفته است.و برخی از شما برای جلوگیری از بدیها نه از دست و نه زبان و نه قلب خود استفاده می کند، که او مرده ای در میان زندگان است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 443
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه