صَوْمُ اَلنَّفْسِ عَنْ لَذَّاتِ اَلدُّنْيَا أَنْفَعُ اَلصِّيَام
بازداشت نفس از لذّتهای دنیا، مفیدترین روزه ها است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
صَوْمُ اَلنَّفْسِ عَنْ لَذَّاتِ اَلدُّنْيَا أَنْفَعُ اَلصِّيَام
بازداشت نفس از لذّتهای دنیا، مفیدترین روزه ها است.
إِنَّكُمْ إِنْ رَغِبْتُمْ إِلَى اَللَّهِ غَنِمْتُمْ وَ نَجَوْتُمْ وَ إِنْ رَغِبْتُمْ إِلَى اَلدُّنْيَا خَسِرْتُمْ وَ هَلَكْتُم
همانا شما اگر شیفتۀ خداوند باشید، بهره برده و رهایی یافته اید و اگر شیفتۀ دنیا باشید زیان کرده و هلاک گردیده اید.
ظِلُّ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ فِي اَلْآخِرَةِ مَبْذُولٌ لِمَنْ أَطَاعَهُ فِي اَلدُّنْيَا
سایۀ رحمت خداوند در آخرت بر کسانی افکنده می شود که در دنیا فرمانبردار او بوده اند.
إِيَّاكَ وَ اَلْمَعْصِيَةَ فَإِنَّ اَللَّئِيمَ اَلشَّقِيَّ مَنْ بَاعَ جَنَّةَ اَلْمَأْوَى بِمَعْصِيَةٍ دَنِيَّةٍ مِنْ مَعَاصِي اَلدُّنْيَا
از نافرمانی خداوند بپرهیز؛ زیرا پست بدبخت کسی است که بهشت را به گناه کوچکی از گناهان دنیا بفروشد.
مَنْ أَطَاعَ هَوَاهُ بَاعَ آخِرَتَهُ بِدُنْيَاه
کسی که از خواهش نفسش فرمان برد، آخرت خود را به دنیا فروخته است.
إِيَّاكَ أَنْ تَسْتَسْهِلَ رُكُوبَ اَلْمَعَاصِي فَإِنَّهَا تَكْسُوكَ فِي اَلدُّنْيَا ذِلَّة وَ تُكْسِبُكَ فِي اَلْآخِرَةِ سَخَطَ اَللَّه
بپرهیز از این که گناهان را سهل و کوچک شماری؛ زیرا در دنیا بر تو لباس خواری پوشاند و در آخرت خشم خداوند را بر تو فراهم آورد.
إنّ للذّكر أهلاك أخذوه من الدّنيا بدلا فلم تشغلهم تجارة و لا بيع عن ذكر يقطعون به أيّام الحيوة و يهتفون به في آذان الغافلين
همانا برای ذکر اهلی است که آن را با دنیا عوض کرده اند؛ پس هیچ خرید و تجارتی آنها را از ذکر باز ندارد.با آن ایّام زندگی را می برند و با آن در گوش بیخبران آواز می کنند.
مَنْ جَعَلَ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ مَوْئِلَ رَجَائِهِ كَفَاهُ أَمْرَ دِينِهِ وَ دُنْيَاه
کسی که خداوند را محل بازگشت امید خود قرار داده است، خداوند کار دین و دنیای او را تأمین می کند.
مَنْ رُزِقَ اَلدِّينُ فَقَدْ رُزِقَ خَيْرُ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَة
هر که را دین روزی شده، خیر دنیا و آخرت به او روزی شده است.
يَسِيرُ اَلدِّينِ خَيْرٌ مِنْ كَثِيرِ اَلدُّنْيَا
اندکی دین، بهتر از دنیای بسیار است.
إِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ يُعْطِي اَلدُّنْيَا مَنْ يُحِبُّ وَ مَنْ لاَ يُحِبُّ وَ لاَ يُعْطِي اَلدِّينَ إِلاَّ مَنْ يُحِب
بدرستی که خداوند دنیا را به آن کس که دوست دارد، یا ندارد خواهد داد، ولی دین را نمی دهد مگر به آن کس که دوست دارد.
إِنْ جَعَلْتَ دُنْيَاكَ تَبَعا لِدِينِكَ أَحْرَزْتَ دِينَكَ وَ دُنْيَاكَ وَ كُنْتَ فِي اَلْآخِرَةِ مِنَ اَلْفَائِزِين
اگر دنیایت را پیرو دین خود قرار داده ای، دین و دنیای خویش را نگاه داشته ای و در آخرت از رستگاران خواهی بود.